
به گزارش "ورزش سه"، بالاخره طلسم شکست. مارکوس رشفورد این طلسم را از میان برداشت. از زمان حضور فلیک، بارسلونا به هر شکلی که میشد گل زده بود اما یک چیز هنوز کم بود: گل زدن از روی ضربه ایستگاهی مستقیم. سرانجام و در بازی مقابل کپنهاگن بود که رشفورد به همین شکل دروازه را باز کرد.
برای تیمی در سطح جهانی، بیش از حد طول کشید و تلاشهای زیادی لازم بود تا بالاخره از روی ضربه ایستگاهی گل بزند. ۶۴۰ روز و ۶۷ ضربه گذشته بود از زمانی که روبت لواندوفسکی با حضور ژاوی روی نیمکت، مقابل والنسیا از روی ضربه ایستگاهی گل زد و هتتریکش را در آن پیروزی ۲-۴ لیگ کامل کرد.
در این نزدیک به دو سال ناکامی، متخصص ضربات ایستگاهی رافینیا بوده است که با ۳۵ تلاش نتوانست توپ را به تور برساند. علاوه بر این، از زمان پیوستنش، آمار صفر گل از ۶۶ ضربه ایستگاهی مستقیم تنها مانعی است که هنوز از سر راهش برداشته نشده است. اما رشفورد در دهمین تلاشش سرانجام اولین گلش را از روی ضربه ایستگاهی به ثمر رساند.

در این بازه بسیار طولانی، لامین یامال، لواندوفسکی، دنی اولمو و فران تورس نیز شانسشان را امتحان کردند. هیچ موفقیتی در رشتهای که لیونل مسی در آن میدرخشید به دست نیامد. از ۶۷۰ گل او برای بارسا ۵۰ گل از روی ضربه ایستگاهی مستقیم بود. آمار شوکهکننده این است که از زمان ضربه ایستگاهی بینقص او مقابل لیورپول در نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا (اول می ۲۰۱۹)، بارسلونا تا پیش از ضربه کاتدار و تماشایی رشفورد مقابل کپنهاگن هیچ گل ایستگاهی دیگری در اروپا نزده بود.
اگر این فاصله را با روزها حساب کنید، واقعا عجیب است: بارسلونا برای زدن یک گل دیگر از روی ضربه ایستگاهی مستقیم در جام اروپا به ۲۴۶۵ روز زمان نیاز داشت. حالا که سد شکسته شده است، باید همچنان از موانع، تیرک دروازهها و دروازهبانها عبور کند. این روند خوب بالاخره باید از یک جایی شروع میشد.