
به گزارش "ورزش سه"، اتحادیه فوتبال مراکش با اعلام جدایی ولید رکراکی و انتصاب محمد وهبی به عنوان سرمربی جدید تیم ملی، بار دیگر به روند متناقض خود در قبال مربیان «شیرهای اطلس» ادامه داد. فوزی لقجع رئیس فدراسیون این تصمیم را در یک نشست خبری اعلام کرد، در حالی که پیش از آن سه بار به طور رسمی گزارشها درباره جدایی رکراکی را تکذیب کرده بود.
این نخستین بار نیست که چنین تناقضی در فدراسیون مراکش رخ میدهد. در یک دهه اخیر چند سرمربی تیم ملی با شرایطی مشابه از کار برکنار شدهاند؛ ابتدا خبر برکناری آنها تکذیب شده و سپس مدتی بعد همان فدراسیون جداییشان را اعلام کرده است.
نمونه نخست این روند مربوط به بادو الزاکی است که از 2014 تا 2016 هدایت تیم ملی را بر عهده داشت. در فوریه 2016 فوزی لقجع خبر برکناری او را به طور کامل رد کرد و اعلام کرد الزاکی همچنان سرمربی است، اما تنها چند ساعت بعد فدراسیون با انتشار بیانیهای پایان همکاری با او را اعلام کرد و به بیثباتی نتایج و اختلافات داخلی اشاره کرد.
پس از او هروه رنار هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت و تا 2019 عملکرد قابل قبولی داشت، اما پس از حذف مراکش از مرحله یکهشتم نهایی جام ملتهای آفریقا، بار دیگر همان سناریو تکرار شد. ابتدا فدراسیون خبر استعفای او را تکذیب کرد، اما چند روز بعد رنار با انتشار بیانیهای رسمی اعلام کرد از هدایت تیم ملی کنارهگیری کرده است.
وحید هلیلهوژیچ نیز سرنوشتی مشابه داشت. فدراسیون در مه 2022 گزارشهای رسانهای درباره برکناری او را رد کرد، اما چند ماه بعد و در آستانه جام جهانی 2022 اعلام شد همکاری دو طرف به دلیل اختلاف نظر درباره آمادهسازی تیم ملی پایان یافته است؛ اختلافی که گفته میشد به ماجرای دعوت نکردن حکیم زیاش نیز مربوط بود.
اکنون همین الگو درباره رکراکی تکرار شد. پس از شکست مراکش در فینال جام ملتهای آفریقا 2025 مقابل سنگال، شایعات درباره آینده او آغاز شد و فدراسیون سه بار آن را تکذیب کرد، اما در نهایت جدایی او و انتخاب محمد وهبی اعلام شد. وهبی در شرایطی هدایت تیم ملی را بر عهده گرفته که کمتر از صد روز تا جام جهانی 2026 باقی مانده و مراکش امیدوار است مانند دوره رکراکی، بار دیگر در این تورنمنت عملکردی درخشان داشته باشد.