
به گزارش ورزش سه، آلوارو آربلوا با خشاب پر مقابل خبرنگاران ایستاد و به سمت منتقدان شلیک کرد. او که از فضای بدبینانه پیش از جدال با سیتی به ستوه آمده بود، بلافاصله پس از سوت پایان با لحنی گلایهآمیز گفت: «همه چیز خیلی بهتر از آن چیزی پیش رفت که شما فکر میکردید.» سرمربی جوان رئال که مقابل میکروفون مووی استار ایستاده بود، با تاکید بر قدرت بیپایان کهکشانیها ادامه داد: «واضح بود که از بیرون هیچ اعتمادی به این تیم و این بازیکنان وجود نداشت، اما ما رئال مادرید هستیم و هرگز نباید ما را مرده فرض کنید.»
اگرچه آربلوا لبه تیز انتقاداتش را به سمت رسانهها گرفت، اما واقعیت این است که «دشمن» در خانه خودی بود. در طبقات مدیریتی رئال، نگرانیها از تقابل با سیتی به اوج خود رسیده بود. این نگرانی فقط بابت حذف زودهنگام از لیگ قهرمانان نبود، بلکه ترس اصلی از چگونگی خروج تیم از زیر فشار تیم مخوف گواردیولا بود. مسئله فقط اعتماد نبود؛ مدیران رئال با نگاهی واقعبینانه میدیدند که تیمشان در میانه بحرانهای جدی قرار دارد.

هراس از تکرار فاجعه آژاکس
در راهروهای باشگاه همه از یک «آرامشِ متشنج» حرف میزدند. ترس بزرگی وجود داشت که سیتی استادیوم برنابئو را روی سر رئال خراب کند؛ یک شکست تحقیرآمیز به دست شاگردان پپ که دوباره سکوها را علیه تیم بشوراند و رختکن را در هالهای از تردید فرو ببرد. وحشت از این بود که کار در همین بازی رفت تمام شود و باقیمانده فصل به یک شکنجه طولانی و فرسایشی تبدیل گردد. حتی در جلسات داخلی، خاطره تلخ شکست سنگین مقابل آژاکس در فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۹ و پیامدهای ویرانگر آن زنده شده بود. این ناآرامی به داخل رختکن هم نفوذ کرده بود و بازیکنان بعد از باخت به ختافه، به شدت از خود انتقاد میکردند و حتی برخی جملات تند درباره ناامیدی از موفقیت در این فصل بین ستارهها رد و بدل شده بود.
آربلوا؛ طبیبی که بر بالین بیمار آمد
به همین دلیل است که فردای بازی، فضای والدبباس غرق در شادی بود. فراتر از خوشحالی، حسی شبیه به خلاص شدن از یک فشار مرگبار در باشگاه موج میزد. صعود هنوز قطعی نشده، اما رئال از یک تله سربلند بیرون آمد. بین آنچه تصور میشد رخ دهد و آنچه در واقعیت اتفاق افتاد، فرسنگها فاصله بود. تیم نه تنها در برابر هجمه سیتی مقاومت کرد، بلکه با اقتدار از زمین خارج شد تا مسیر صعود را هموار کند. این پیروزی برای باشگاه یعنی خریدن زمان و تمدید صلح با سکوها در فصلی که تا اینجا بسیار پرچالش بوده است.

مدیران رئال، فراتر از تمام نقشههایی که برای آینده روی میز دارند، به این برد به چشم یک شاهکار نگاه میکنند و بخش بزرگی از اعتبار آن را به پای آربلوا مینویسند. کسی که به قول مدیران والدبباس، در حال مداوای یک بیمار بدحال است. آربلوا با شور و شوقی که به تمام تیم سرایت کرده، به کارش ادامه میدهد و جو روزمره باشگاه را به کلی دگرگون کرده است. پاداش این تلاش، بردی بود که اینرسی و روند حرکتی تیم را تغییر داد؛ نتیجهای که قبل از هر چیز باعث شد رئال نفس بکشد و آژیر قرمز را خاموش کند.