شاهکار اورایلی در ومبلی
آرسنال 0- 2 سیتی: جام شماره چهل آقای گواردیولا
به گزارش ورزش سه، یک سال و نیم پس از اولین بازی برای منچسترسیتی، سرانجام روز موعود برای نیکو اورایلی فرا رسید. آن هم در چه جهنمی؛ ومبلی و در فینال حساس جام اتحادیه. مدافع انگلیسی و جوان سیتیزنها ستاره بیچون و چرای پیروزی ۲ بر ۰ تیمش مقابل آرسنال بود و با ثبت یک دبل فراموشنشدنی در فاصله تنها چهار دقیقه، تلخیهای این فصل دشوار را برای هواداران سیتی به دست فراموشی سپرد. این چهلمین جام دوران مربیگری اعجوبه کاتالان (نوزدهمین جام او به عنوان سرمربی منچسترسیتی) و نهمین قهرمانی منچسترسیتی در تاریخ این مسابقات بود.
ومبلی با شکوه تمام آماده اهدای اولین جام فصل انگلیس بود؛ آن هم در حالی که دو تیم با شرایطی کاملاً متفاوت به این کارزار قدم گذاشته بودند. آرسنالِ صدرنشین لیگ برتر و حاضر در یکهشتم نهایی چمپیونزلیگ، در مقابل سیتیزنی قرار داشت که از اروپا حذف شده و در لیگ ۹ امتیاز با صدر فاصله دارد. کارابائو کاپ فرصتی طلایی بود تا یا برتری توپچیها تداوم یابد و یا ورق به سود شاگردان پپ برگردد.
بازی را آرسنال طوفانی آغاز کرد. در همان دقایق ابتدایی، شاگردان آرتتا موقعیتی فوقالعاده داشتند که تنها با واکنشهای استثنایی جیمز ترافورد مهار شد؛ ترافورد با سه سیو پیاپی مقابل ضربات هاورتز و ساکا، منجی دروازه تیمش شد. این اوج عملکرد توپچیها در نیمه اول بود، چرا که بازی کمکم به سود سیتی سنگین شد؛ هرچند از نظر کیفیت فوتبالی چنگی به دل نمیزد. با این حال، ارلینگ هالند در آستانه نیمه اول روی ارسال سمنیو که بهترین بازیکن زمین بود، جدیترین موقعیت را از دست داد.
آکادمی به داد پپ رسید
با شروع نیمه دوم هم جریان بازی تغییر نکرد. سیتی همچنان تیم برتر میدان بود و ۱۵ دقیقه پس از شروع مجدد، «فاکتور نیکو اورایلی» سرنوشت را رقم زد؛ استعدادی از آکادمی سیتی که از ابداعات گواردیولا است و در تمامی پستهای زمین به کار گرفته شده است. این جوان ۲۱ ساله که از روز اول شم گلزنی بالای خود را ثابت کرده بود (۱۳ گل در یک سال و نیم حضور در تیم اصلی)، این بار در نقش مدافع چپ در ومبلی دبل کرد.
همه چیز در چهار دقیقه جنونآمیز اتفاق افتاد؛ ابتدا روی ارسال شرکی که با خروج فاجعهبار و اشتباه مهلک کپا همراه شد، اورایلی در تیر دوم با هوشیاری توپ را به تور چسباند. تنها چهار دقیقه بعد، نوبت به نفوذ دوباره این ستاره جوان رسید تا باز هم با ضربه سر، ارسال دقیق ماتئوس نونس را تبدیل به گل دوم کند. حالا دیگر نام کارابائو کاپ ۲۰۲۵-۲۰۲۶ با نیکو اورایلی گره خورده بود.
آرسنال در دقایق پایانی تلاش کرد تا با افتخار شکست بخورد، اما بخت با آنها یار نبود. توپچیها دو بار توسط کالافیوری و گابریل ژسوس تیر دروازه سیتی را به لرزه درآوردند اما توپ به درون دروازه نرفت. به این ترتیب، شاگردان آرتتا اولین جامی را که برایش میجنگیدند از دست دادند، هرچند همچنان لیگ برتر و لیگ قهرمانان را به عنوان اهداف بزرگ فصل در پیش رو دارند.
پایان بازی با برتری 2-0 منچسترسیتی. سیتیزنها برای نهمین بار در تاریخشان فاتح جام اتحادیه شدند. این پنجمین قهرمانی گواردیولا در جام اتحادیه است. قهرمان اصلی امشب پسر منچسترسیتی است: نیکو اورایلی.
دقیقه ۸۸: آرسنال حالا با تمام توان در حال یورش به سمت دروازه سیتی است؛ ارسال به تیر دورتر با پرواز بلند و ضربه سر قوسی گابریل ژسوس همراه شد، اما جیمز ترافورد با یک واکنش تماشایی توپ را از زیر طاق دروازه بیرون کشید. تفاوت فاحش میان عملکرد مطمئن ترافورد و نمایش متزلزل کپا آریزابالاگا، کموبیش تکلیف این فینال را روشن کرده است.
دقیقه ۸۳: تیترهای امشب و فردا قطعا به نیکو اورایلی اختصاص مییابد، اما معماران اصلی این برتری بیتردید سمنیو و جرمی دوکو بودهاند. همچنین به نظرم این آمادهترین نسخهای از رودری بود که پس از بازگشت از مصدومیت تماشا کردیم؛ او و برناردو سیلوا اگرچه نمایشی خارقالعاده نداشتند، اما با هوش سرشار در پاسکاری و جایگیریهای هوشمندانه، از دقیقه ۳۰ به بعد نبض بازی را کاملاً در دست گرفتند.
در شبکههای مجازی شوخی با تیپ مربیان و به خصوص پپ گواردیولا و شلوار کبریتی و ست کردن رنگ شلوار و کفش او داغ است.
دقیقه ۷۸: آرسنال تیر را به لرزه درآورد. یک ارسال از جناح راست به کالافیوری رسید که با یک ضربه زمینی همراه شد؛ تروسار با شیرجه بلند و اثری ظریف روی توپ، لرزه به تن سیتیزنها انداخت اما توپ با بدشانسی محض به پایه تیر عمودی برخورد کرد. آرسنال بالاخره کمی فشار را روی دروازه حریف افزایش داده است، اما بازیکنان سیتی با خونسردی و حفظ مالکیت توپ، بلافاصله زهر حملات توپچیها را گرفته و بازی را آرام کردند.
دقیقه ۷۶: میکل آرتتا در این سالها یاد گرفته که چطور شکستهای تلخ را به انرژی مثبت تبدیل کند، اما این باخت قرار است شخصیت جدید او را واقعا به چالش بکشد. آرتتا از درون در حال انفجار است؛ چرا که تیمش امروز اصلا در زمین حضور نداشت. توپچیها بدون اعتمادبهنفس و ایمان به پیروزی بازی کردند و این ناتوانی در اوج گرفتن، آن هم در شبی که یک جام در میان بود، سایهای سنگین است که تا روزی که خلافش را ثابت نکنند، دست از سر آنها برنمیدارد.
دقیقه ۷۰: آرسنال امروز عملا هیچ حرفی برای گفتن نداشته است. سیتی درست مثل تیمی بازی میکند که به بردن فینالها عادت دارد؛ آنها در موقعیتسازی و حفظ مالکیت توپ، ریسکهای حسابشدهتری انجام میدهند. حالا با جابهجایی دوکو و سمنیو در دو جناح، به نظر میرسد احتمال ثبت گل سوم سیتی خیلی بیشتر از بازگشت توپچیها به جریان مسابقه باشد.
دقیقه 64: گل! آرسنال ۰ - ۲ منچسترسیتی. دبل اورایلی در 4 دقیقه
باورکردنی نیست! نیکو اورایلی، مدافع چپ ۲۱ ساله، در فینالی که شاید به زودی به نام او شناخته شود، دبل کرد و این بازی دیگر تمامشده به نظر میرسد! سیتی توپ را فوقالعاده به گردش درآورد؛ دوکو از جناح چپ فضا را شکافت و با نفوذ به عرض، توپ را به نونس در سمت راست رساند. نونس با یک ارسال خطکشیشده توپ را به تیر دورتر فرستاد، جایی که اورایلی با یک فرار تماشایی از پشت سر ساکا، با یک ضربه سر چکشی و قدرتمند توپ را به تور چسباند. او غرق در احساسات شده و تماشای جشن شادیاش، که تجسم خالص جوانی و لذت است، واقعاً تماشایی و تکاندهنده است.
دقیقه 60: گل برای منچسترسیتی. بالاخره همان اتفاقی که بویش میآمد افتاد و متأسفانه منبع گل اصلاً غافلگیرکننده نبود. برناردو سیلوا با یک پاس دقیق رایان شرکی را راه انداخت؛ ارسال شرکی به تیر اول آمد و کپا آریزابالاگا در یک خروج فاجعهبار، در مهار توپی که گرفتنش کاملاً عادی به نظر میرسید، اشتباهی مهلک مرتکب شد. توپ در چند قدمی خط دروازه رها شد و نیکو اورایلی با هوشیاری و سرعتی بیشتر از زوبیمندی، خودش را به توپ رساند و با یک ضربه سر شیرجهای در ارتفاع کم، سیتی را پیش انداخت.
پایان نیمه اول: آرسنال 0-0 منچسترسیتی. این نیمه واقعا هیجان خاصی نداشت و بازی چنگی به دل نزد. امیدواریم نیمه دوم شاهد فوتبالی زیباتر باشیم.
