
به گزارش "ورزش سه"، در ایتالیا امروز نوجوانهای ۱۵ سالهای هستند که هرگز تیم ملی کشورشان را در جام جهانی ندیدهاند. نسلهایی بودهاند که سلطه ایتالیا بر فوتبال جهان را دیدهاند اما حالا باید سه جام جهانی پیاپی بدون حضور آتزوری را تحمل کنند، تراژدیای که هر سال بزرگتر میشود و انگار پایانی ندارد. برای درک بهتر موضوع: جانلوییجی دوناروما ۱۰ سال است برای تیم ملی ایتالیا بازی میکند، از زمانی که در ۱۷ سالگی اولین بازیاش را انجام داد. در بهترین حالت، اگر ایتالیا در سال ۲۰۳۰ صعود کند، او ۳۱ ساله خواهد بود وقتی برای اولین بار در جام جهانی بازی میکند.
اما آخرین باری که ایتالیا در جام جهانی حضور داشت، دنیا چه شکلی بود؟ خب، بسیار متفاوت بود و نه فقط در دنیای ورزش. جهان در آن زمان در نقطهای حساس از تاریخ معاصر قرار داشت، از شیوع ابولا گرفته تا بحران اوکراین. با این حال، ما روی دنیای ورزش تمرکز میکنیم.
دسیما و فلسفه بازی به بازی در لالیگا
سال ۲۰۱۴ در پایتخت اسپانیا سالی بسیار خاص بود. هم رئال مادرید و هم اتلتیکو مادرید آن را با خاطراتی خوش به یاد میآورند، البته برای اتلتیکو کمی تلختر. تیم دیهگو سیمئونه یک فصل تاریخی را با قهرمانی در لالیگا در ورزشگاه نوکمپ مقابل بارسلونا در آخرین هفته به پایان رساند، تنها چند روز پیش از فینال لیگ قهرمانان اروپا در لیسبون برابر بزرگترین رقیبشان. آن قهرمانی لیگ با جمله افسانهای این مربی آرژانتینی به یاد مانده است: «بازی به بازی».

اما اتلتیکو نتوانست سال رؤیاییاش را کامل کند چون سال ۲۰۱۴ شبی جادویی را برای رئال مادرید هم رقم زد. گل سرخیو راموس در دقیقه ۹۳ و فتح دسیما (دهمین جام قهرمانی اروپایی) برای همیشه در ذهن هواداران این تیم حک شد، شبی که آغاز یک سلسله قهرمانی تاریخی در اروپا بود.
نادال و نهمین رولان گاروس
رافائل نادال زمانی که نهمین جام را در آسمان پاریس بالا برد، در طول ۱۰ سال فقط یک شکست در رولان گاروس داشت. سالی پر از فراز و نشیب برای او بود. مصدومیتها باعث شدند فصل نامنظمی را تجربه کند اما همیشه پاریس پناهگاه او بود. پس از آن نیز پنج قهرمانی دیگر در رولان گاروس به دست آورد. امروز رافا از بازنشستگی شایستهاش لذت میبرد. در همین مدت، ایتالیا هنوز نتوانسته است به جام جهانی برگردد. پنج رولان گاروس دیگر برگزار شد و آنها هنوز موفق نشدهاند.

سومین قهرمانی سویا در لیگ اروپا
پادشاه لیگ اروپا دوباره کار خودش را کرد. در سال ۲۰۱۴، باشگاه سویا از قبل در حال تثبیت جایگاه افسانهای خودش بود که با گذشت زمان قویتر هم شد. آن سال، سویا تحت هدایت اونای امری در تورین سومین جام اروپایی را بالای سر برد و در ضربات پنالتی بنفیکا را شکست داد. امروز اما داستان در پایتخت آندلس کاملاً متفاوت است. لوییس گارسیا پلازا مأموریت دشواری دارد تا سویا را نجات دهد که از زمان جدایی مربی باسکی از نروئون، با سرعتی عجیب مربیانش را تغییر داده است.

سالی پر از خداحافظیها
آخرین باری که ایتالیا در جام جهانی بازی کرد، بسیاری از چهرههای بزرگ ورزش در حال خداحافظی با دنیای حرفهای بودند. ستارههایی که فصل پایانی دورانشان را تجربه میکردند، چه به دلیل سن، چه مصدومیت یا تصمیم شخصی. کارلس پویول، جانی ویلکینسون، رایان گیگز، نیکولای داویدنکو، درک فیشر، کلارنس سیدورف، ریوالدو، رافا مارتینز، خاویر زانتی، جیسون کالینز، تیری آنری… فهرست بلندی از اسطورههایی که هنوز فعال بودند و همان سالی که طلسم ایتالیا آغاز شد، از ورزش خداحافظی کردند.

برادران مارکز، قهرمانان
در سال ۲۰۱۴ دو برادر تاریخساز شدند. مارک و الکس مارکز هر دو قهرمان جهان شدند. مارک در موتو جیپی و الکس در Moto3. آنها اولین برادرانی بودند که به چنین دستاوردی رسیدند. چه کسی تصور میکرد بیش از ۱۰ سال بعد، این دو برای قهرمانی جهان با یکدیگر رقابت کنند؟

مسی، اسطوره زنده لالیگا
در همان سال و برای تکمیل این فهرست، لیونل مسی از رکورد تلمو زارا عبور کرد و به بهترین گلزن تاریخ لالیگا تبدیل شد. رکوردی که بعدها هم آن را بیشتر و بیشتر افزایش داد. او در سال ۲۰۱۴ با عبور از ۲۵۱ گل زارا، رکورد افسانهای را شکست و چه شکستی! مسی سرانجام با ۴۷۴ گل لالیگا و بارسلونا را ترک کرد.

واقعاً باورنکردنی است که زمان چقدر سریع میگذرد. کافی است از ایتالیاییها بپرسید. برای شما، بهیادماندنیترین لحظه از آخرین سالی که ایتالیا در جام جهانی بازی کرد چه بود؟