شش هیچ _ ال‌کلاسیکو به بازی تمرینی تبدیل شد!

به گزارش ورزش سه، این‌بار هم همین‌طور بود؛ ۶۰ هزار و ۶۷ تماشاگر رکوردی تازه از زمان آغاز بازسازی ورزشگاه. عددی که حتی از مجموع تماشاگران سه بازی اخیر تیم مردان با ظرفیت بالای ۶۲ هزار نفر هم بیشتر بود. 

هواداران از دقایقی قبل از شروع مسابقه با خواندن سرود باشگاه و بالا رفتن موزاییک باشکوه، فضای ورزشگاه را به لرزه درآوردند و بعد از سوت پایان هم مدت‌ها ماندند تا جشن را ادامه دهند.

تنها بخش خالی ورزشگاه، جایگاه «Gol 1957» بود که در این بازی فعال نشده بود اما لیدرهای سکوهای تشویق در گوشه‌ای از «Gol Sud» مستقر شدند و از همان‌جا اولین شعار بازی را سر دادند: «هرکی نپره، مادریدیه!» شعاری که بارها در طول مسابقه تکرار شد. 

«فلورنتینو کجاست؟» هم از دیگر شعارهای محبوب بود و هنوز نیم‌ساعت از بازی نگذشته بود که موج‌های معروف سکوها شکل گرفت.

بارسا فوتبال را ارائه داد و سکوها، موسیقی را. فقط یک ملکه وجود دارد؛ الکسیا پوتیاس؛ این هم شعاری بود که بارها در ورزشگاه شنیده شد. ستاره‌ای که حالا بیش از هر زمان دیگری به سومین توپ طلایش نزدیک شده است.

ال‌کلاسیکوی زنان شاید تاریخچه‌ای کوتاه داشته باشد اما خیلی زود قهرمانان و ضدقهرمانان خودش را پیدا کرده است. یکی از مهم‌ترین آن‌ها، آتنا دی‌کاستیو بود که هر بار توپ را لمس می‌کرد، با سوت‌های ممتد مواجه می‌شد.

انگیزه بارسایی‌ها برای تحقیر رقیب حتی در جزئیات هم دیده می‌شد؛ از توپ‌جمع‌کن‌هایی که بلافاصله توپ را به زمین برمی‌گرداندند تا وقت تلف نشود، تا بازیکنانی که بعد از هر گل با سرعت به زمین خودی برمی‌گشتند؛ انگار این آن‌ها هستند که باید نتیجه را جبران کنند!

در دوران طلایی تیم مردان گفته می‌شد تماشاگران به ورزشگاهی می‌روند که بیشتر شبیه سالن اپراست؛ جایی که فوتبال به مرزهای هنر نزدیک می‌شود اما در نسخه زنان، هواداران برای لذت بردن می‌آیند؛ صدایی متفاوت، اما همان‌قدر زیبا و چشم‌نواز.

هیچ‌کس نمی‌خواست این جشن را از دست بدهد؛ خوان لاپورتا در کنار رافا یوسته و نادین کسلر بازی را دنبال کرد. بالاتر از آن‌ها هم هانسی فلیک، سرمربی تیم مردان به ‌همراه دستیارانش حضور داشت. حتی جولیانو بلتی هم در جمع مهمانان دیده می‌شد.

تنها نکته‌ای که می‌توانست کمی از این جشن کم کند، غیبت بازیکنان تیم مردان بود.
با این حال، پیام واضح است:
این بارسا مسیر را نشان می‌دهد و بقیه فقط تلاش می‌کنند به آن برسند.