
به گزارش ورزش سه، با نزدیک شدن به انتخابات ۲۲ ژوئن برای تعیین رئیس جدید فدراسیون فوتبال ایتالیا، تنور بحثها در این کشور داغتر از همیشه شده است. در شرایطی که فضای فعلی آمیخته به ابهام و انتقاد است، قرار شده روز ۱۳ آوریل مجمعی با حضور باشگاهها برگزار شود تا مواضع نهایی آنها شفافسازی شود. نکته جالب اینجاست که تا این لحظه هیچ نامزد رسمی به طور قاطع مورد حمایت قرار نگرفته است.
اتزیو ماریا سیمونلی، رئیس مجمع، چراغ سبزی برای حضور یک فوتبالیست سابق نشان داده و نام دمتریو آلبرتینی دوباره بر سر زبانها افتاده است. آلبرتینی که پیش از این هم سابقه کاندیداتوری داشته، از مقبولیت نسبی برخوردار است؛ اما واقعیت این است که در بدنه ناتزیوناله، اختلاف نظر عمیقی وجود دارد و دو جبهه کاملاً متفاوت در مقابل هم صفآرایی کردهاند.
در یک سو، نامهای وسوسهانگیزی چون پائولو مالدینی و آلساندرو دلپیرو به گوش میرسد. مالدینی با کولهباری از تجربه مدیریتی در آث میلان و دلپیرو که از زمان خداحافظیاش در سال ۲۰۱۱ تا حدودی از فضای اجرایی دور بوده، گزینههای محبوبی برای هواداران هستند. اما در سوی دیگر، یک چهره وجود دارد که به نظر میرسد اجماع بیشتری روی اوست: جووانی مالاگو. رئیس سابق کمیته ملی المپیک ایتالیا و مرد کلیدی موفقیت المپیک زمستانی میلانو-کورتینا، به نظر میرسید بیمیل نیست که جانشین دانیله گراوینا شود.

در حالی که اتحادیه باشگاهها فعلاً ترجیح داده دست خود را رو نکند و تمایلاتش را پنهان نگه دارد، فوتبال ایتالیا تشنه ظهور نامی است که بتواند هر ۲۰ باشگاه سری آ را با هم متحد کند. این انتظار طولانی و فضای غبارآلود انتخابات، باعث شده رسانههای ایتالیایی هر روز سناریوهای جدیدی روی دایره بریزند و باید دید در نهایت قرعه ریاست به نام کدام یک از این اسطورهها یا مدیران کهنهکار درخواهد آمد.