
به گزارش "ورزش سه"، بازیکنی که زمانی مقایسهاش با خویچا کواراتسخیلیا از بحثهای اصلی سریآ بود، اما امروز به نماد بیثباتی و ناکامی در ترکیب روسونری تبدیل شده است.
لیائو که از سال ۲۰۱۹ در میلان بازی میکند و تا ۲۰۲۸ قرارداد دارد، قرار بود این فصل با حضور ستارههایی مانند لوکا مودریچ و بازگشت ماسیمیلیانو آلگری به نیمکت، محور اصلی حملات تیم باشد؛ اما آمار او تنها ۹ گل و ۲ پاس گل در لیگ، این تصور را تأیید نمیکند. مصدومیتهای متوالی از ناحیه ساق و سپس کشاله ران باعث شد دیر به فصل برسد و هرگز به آمادگی مطلوب نرسد، مسئلهای که هواداران کمتر حاضر به پذیرفتن آن هستند.

در شکست ۳–۰ برابر اودینزه، رابطه او با تماشاگران به نقطه انفجار رسید. هرچند همکاری او و پولیشیچ در نیمه نخست چند خطر ایجاد کرد، اما لیائو پس از تعویض در دقیقه ۷۷ با سوتهای اعتراضی شدید بدرقه شد؛ انتقادهایی که از همان دقایق ابتدایی بازی شنیده میشد و در پایان مسابقه به کل تیم تسری یافت.
لیائو در دوئلهای فردی، مخصوصاً مقابل کریستنسن، بارها شکست خورد و حتی با دریافت کارت زرد بابت تمسخر داور، نشانههای آشکار عصبی بودن خود را بروز داد.
آلگری بارها از لیائو دفاع کرده و گفته تغییر نقش او به مهاجم نوک به دلیل غیبت طولانی خیمنز و عملکرد کمتأثیر انکونکو در نیمفصل او نیازمند زمان تطبیق است. او تأکید کرده مشکل تیم بیش از آنکه فردی باشد، به عملکرد دفاعی جمعی مربوط است.
آدرین رابیو نیز در واکنش به اعتراض هواداران گفت لیائو نیازمند حمایت است و هو کردن او کمکی به بازگشتش نمیکند.

با این حال، فاصله میان تیم و هواداران در هفتههای اخیر بیشتر شده و نتایج ضعیف، صبر سنسیرو را تحلیل برده است. لیائو دوباره به یکی از قربانیان همیشگی این شرایط تبدیل شده؛ بازیکنی با استعداد فراوان اما ناتوان از عبور از آزمون بلوغ فوتبالی. در لحظههایی که تیم بیش از هر زمان به او نیاز دارد، او نه جرقه میزند، نه در زمین میماند تا ورق را برگرداند؛ و همینجا است که مشکل اصلی به چشم میآید.