امید رئال به ریمونتادا با شاهکار اینتر!
به گزارش "ورزش سه"، درست است که یک پیروزی برای رئال کافی است تا حداقل بازی را به ضربات پنالتی بکشاند، اما هر چیزی که پیرامون بازی روز چهارشنبه است، به نظر میرسد به شاگردان آربلوا پشت کرده است.
رئال مادرید نیاز دارد به چیزی دست یابد که هرگز در تاریخ طولانی و درخشانش در جام باشگاههای اروپا انجام نداده است. بازگشت در یک مرحله حذفی پس از باخت در بازی رفت در خانه، تنها یک بار رخ داده است: در جام برندگان جام ۱۹۷۱ مقابل واکر اینسبروک.
در برترین رقابتها، این دیواری است که مادرید آخرین بار در دوران پاندمی در مرحله یکهشتم نهایی با آن برخورد کرد. پس از شکست ۱-۲ در فوریه مقابل منچسترسیتی، در ماه آگوست شکست را در اتحاد تکرار کرد، در شبی فاجعهبار برای واران.
این سناریو یادآور چیزی است که در نیمهنهایی ۲۰۰۱ با آن روبرو شد. در آن زمان، نتیجه ۰-۱ در برنابئو با برتری ۲-۱ در پایتخت باواریا ادامه یافت که بایرن را به فینالی رساند که در آن والنسیا را در سن سیرو در ضربات پنالتی شکست داد.
از سوی دیگر، قدرت بایرن در استادیومش ظاهر میشود. از ۳۱ باری که باواریاییها در بازی رفت در رقابتهای اروپایی برتری یافتند، تنها در یک نوبت در مقابل تماشاگران خود با مسابقات خداحافظی کردند. این اتفاق در لیگ قهرمانان 11-2010 در مرحله یکهشتم نهایی رخ داد.
شاهکار نراتزوری
اینتر، قهرمان وقت، در اولین برخورد با تیمی روبرو شد که رقیبش در فینال مادرید بود: بایرن.
با لئوناردو روی نیمکت ایتالیاییها به جای مورینیو و فنخال روی نیمکت باواریا، بازی رفت با گل ماریو گومز در وقتهای تلفشده به سود بایرن تمام شد. نتیجه ۰-۱ با وجود قانون گل زده در خانه حریف که هنوز پابرجا بود، راه را برای تیمی که در استادیومش بسیار قدرتمند بود هموار میکرد.
اما در آلیانز، اینتر زخمی را که از جام یوفای ۱۹۸۸ باز بود بست. در آن زمان برتری ۰-۲ در مونیخ به شکست ۲-۳ در مهآتزا تبدیل شده بود. بیست و سه سال بعد، اینتر به شکلی بزرگ انتقام گرفت. آنها با گل اتوئو پیش افتادند که بازی را در مجموع مساوی کرد. ماریو گومز و مولر نتیجه را برگرداندند. اشنایدر بازی را مساوی کرد و تنش را در بیست دقیقه پایانی به اوج رساند. در تبادل ضرباتی که مسابقه به آن تبدیل شده بود، گل گوران پاندو در فاصله دو دقیقه به پایان، تنها بازگشت (ریمونتادا) تجربه شده توسط بایرن در اروپا پس از پیروزی در بازی رفت خارج از خانه را رقم زد.
آنچه اینتر به دست آورد و اکنون مادرید سعی در تکرار آن دارد، چیزی بود که آرسنال به انجام آن بسیار نزدیک شده بود. در ۱۳ مارس ۲۰۱۳، پس از شکست ۱-۳ بازی رفت در لندن، تیم ونگر (در حالی که کازورلا و آرتتا تمام بازی را در زمین بودند) تنها یک گل تا صعود فاصله داشت. کوشیلنی در دقیقه ۸۶ گل دوم را زد و وحشت را در آلیانز حکمفرما کرد. اما رویای آرسنال در همان ضربه سر بازیکن فرانسوی باقی ماند. بایرن صعود کرد و در آن فصل پنجمین جام اروپایی خود را در ومبلی جشن گرفت.
