اتحاد، آخرین فرصت آرسنال
تماشاییترین فروپاشی تاریخ در مسیر قهرمانی
به گزارش "ورزش سه"، ابریچی ازه معمولاً وقتی زمستان به بهار تبدیل میشود، به سوپرمن بدل میشود. این هافبک انگلیسی که آمارش در این مقطع از سال با کریستال پالاس همیشه خیرهکننده بود، در ماه مارس نیز بهترین فرم خود را برای آرسنال پیدا کرد.
با این حال، آوریل زمانی از فصل است که شرایط معمولاً برای میکل آرتتا کمی متزلزل میشود. این موضوع اغلب با مصدومیت بازیکنان مرتبط است، بنابراین طنز ماجرا اینجاست که حتی ازه نیز قدرتهای ماورایی خود را از دست داد و با مصدومیت از ناحیه ساق پا، این ماه را از روی سکوها آغاز کرد.
ازه ۲۷ ساله روز شنبه بازگشت و به عنوان بازیکن تعویضی مقابل بورنموث به میدان آمد، اگرچه نتوانست مانع از ارائه ضعیفترین نمایش فصل توپچیها شود. غیبت بوکایو ساکا، مارتین اودگارد، یورین تیمبر، ریکاردو کالافیوری و میکل مرینو، طلسم عدم آمادگی جسمانی باشگاه شمال لندن را، بهویژه در هفتههای پایانی فصل، برجسته میکند.
حتی آنهایی که به طور منظم بازی میکنند هم خسته به نظر میرسند. مارتین زوبیمندی مقابل بورنموث افتضاح بود و کاملاً فرسوده به نظر میرسید. این چهارمین شکست فصل در لیگ برتر، سوالات بیشتری را درباره اینکه چرا تیمهای آرتتا در ماه آوریل از تب و تاب میافتند، ایجاد کرده است. این یک اتفاق تصادفی نیست.
آرسنال زمانی برای غصه خوردن بابت این شکست شوکهکننده ندارد، زیرا آنها روز چهارشنبه در دور برگشت مرحله یکچهارم نهایی میزبان اسپورتینگ هستند و باید از برتری شکننده ۱-۰ خود در لیگ قهرمانان محافظت کنند. آن پیروزی به لطف گل وقتهای تلفشده کای هاورتز در پرتغال به دست آمد، هرچند آنها چندان خوب بازی نکردند؛ اما با توجه به ضعف خط حمله اسپورتینگ، شاگردان آرتتا باید به جمع چهار تیم برتر برسند.
با این حال، سفر روز یکشنبه به ورزشگاه اتحاد برای رویارویی با منچسترسیتی در پیش است؛ بازیای که میتواند دوران حضور آرتتا را تعریف کند.
اگر توپچیها شکست بخورند، یکی از تماشاییترین فروپاشیهای تاریخ در مسیر قهرمانی به یک احتمال واقعی تبدیل خواهد شد.
اما ماجرا با ماه آوریل چیست؟
کافی است به پنج فصل گذشته نگاه کنید. دو سال پیش، اوضاع در لیگ برتر چندان بد نبود اما توپچیها توسط بایرن مونیخ از لیگ قهرمانان حذف شدند. اما در موارد متعددی در آوریل، یعنی زمانی که آرسنال به ثبات نیاز داشت، پیروزیها به تساوی و تساویها به شکست تبدیل شدهاند.
این زمانی است که مربیانی مانند آرنه اشلوت در لیورپولِ فصل گذشته، تمرینات خود را برای کاهش شدت فشار تغییر میدهند. به نظر میرسد در امارات اینگونه نیست، چرا که خستگی و مصدومیتها همچنان نقشآفرینی میکنند. کسانی که در زمین بودند، مقابل بورنموثِ سرحال و تحسینبرانگیز که مشخصاً برنامه سبکتر و بازیهای کمتری داشته، بیرمق و خسته به نظر میرسیدند.
توپچیها در هر سه فصل گذشته نایبقهرمان شدهاند و مسلماً تاریخ تکرار نخواهد شد؛ با این حال، سرنوشت قهرمانی هنوز در دستان خودشان است.
به همین ترتیب، باخت ۲-۰ به سیتی در فینال جام اتحادیه، شکست ۲-۱ مقابل ساوتهمپتون در یکچهارم نهایی جام حذفی و این نتیجه روز شنبه، نشان میدهد که شاید تیم از نظر ذهنی نیز شکننده است و با فشارها کنار نمیآید. آرتتا این موضوع را تکذیب میکند، اما بازیکنان او مضطرب به نظر میرسند؛ این اضطراب به سکوها هم سرایت میکند و مسئولیت آن با سرمربی است.
آیا آرسنال از نظر تاکتیکی نیز پیشبینیپذیر شده است؟
آندونی ایرائولا، رئیس بورنموث، راه پرس کردن داوید رایا را وقتی توپ زیر پایش است پیدا کرد و این دروازهبان اسپانیایی در حالی که میهمان گزینههای او را مسدود کرده بود، به سختی افتاد. جونیور کروپی با یک ضربه از فاصله نزدیک تعداد گلهایش را دو رقمی کرد، اما ویکتور گیوکرش گل شماره ۱۸ فصل خود را از روی نقطه پنالتی و پس از خطای هند رایان کریستی به ثمر رساند. با این حال، بورنموث برای گل برتری، دفاع آرسنال را از هم درید و الکس اسکات توپ را از کنار رایا عبور داد تا آنها اکنون در ۱۲ بازی لیگ برتر شکستناپذیر بمانند.
لئاندرو تروسار که جایگزین گابریل مارتینلیِ بیاثر شده بود، اعتراف کرد: «نمایش ما اصلاً به اندازه کافی خوب نبود و همه این را میدانند. ما اولین کسانی هستیم که باید اکنون در آینه به خودمان نگاه کنیم و به تلاش ادامه دهیم. باید به قهرمانی اطمینان داشته باشیم اما این نتیجه سختی است و باید آن را بپذیریم. ما اواسط هفته بازی بزرگی داریم و باید به مسیرمان ادامه دهیم.»
