
به گزارش ورزش سه، در فاصله کوتاهی که تا شروع بزرگترین ضیافت فوتبالی دنیا در قاره آمریکا باقی مانده، سایه سیاست و تنشهای خاورمیانه روی این تورنمنت سنگینی میکند. در هفتههای اخیر، گمانهزنیهای زیادی درباره احتمال کنارهگیری ایران از جام جهانی ۲۰۲۶ به گوش میرسد؛ موضوعی که پای فیفا را هم به میان کشیده و صحبت از جایگزینی تیم ملی ایتالیا، غایب بزرگ این دوره، به میان آمده است. ایتالیاییها که در پلیآف شکست خوردند، حالا امیدوارند به واسطه رنکینگ بالا، در صورت انصراف رسمی ایران، بلیت سفر به آمریکا را به دست آورند.
در میانه این هیاهو، الکسی لالاس که یکی از چهرههای ماندگار فوتبال آمریکا محسوب میشود، با انتشار توییتی نظر متفاوتی را مطرح کرد. لالاس که با گذر زمان نگاهی حرفهایتر و به دور از کریخوانیهای معمول پیدا کرده، در صفحه شخصی خود نوشت: «فکر میکنم اگر ایران از جام جهانی کنارهگیری کند، ایتالیا (با توجه به رنکینگش) اولین گزینه برای جایگزینی آنها باشد یا حداقل بخشی از یک پلیآف اضافی برای صعود قرار بگیرد. اما من امیدوارم ایران در مسابقات بازی کند. من میخواهم تیم و بازیکنان ایرانی به رقابت بپردازند و این شانس را داشته باشند که در خاک آمریکا مورد تشویق و تجلیل قرار بگیرند.»

اشاره لالاس به حضور ایران در آمریکا، ناخودآگاه ذهنها را به ۲۸ سال قبل و ورزشگاه ژرلان شهر لیون میبرد. جایی که الکسی لالاس به عنوان یکی از ستارههای اصلی تیم ملی آمریکا، در شب تاریخی پیروزی ۲ بر ۱ ایران مقابل ایالات متحده در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه، در لیست بازیکنان آمریکا حضور داشت. اگرچه لالاس در آن بازی خاص فرصت بازی پیدا نکرد و از روی نیمکت شاهد جادوی استیلی و مهدویکیا بود، اما او به خوبی قدرت و پتانسیل فوتبال ایران را لمس کرده است.
باید دید ایران در نهایت درباره این پازل پیچیده چه تصمیمی خواهد گرفت. پیام لالاس نشان میدهد که فوتبالدوستان واقعی، مشتاق دیدن نمایش نمایندگان فوتبال ایران در بزرگترین ویترین جهانی این ورزش هستند. تماشای تقابل دوباره یوزها با مدعیان دنیا، لذتی است که حتی رقیب قدیمی مثل لالاس هم نمیخواهد آن را از دست بدهد.

لالاس دو سال قبل در گفتگوی اختصاصی با ورزش سه از علاقهاش به رویایی دوباره ایران و آمریکا صحبت کرده بود:" من عاشق این بازی هستم چون لایههای مختلفی دارد. اول دوست دارم که ایران به جام جهانی 2026 صعود کند. آنوقت به تیم ایران خوشامد میگوییم که به آمریکا میآید که در جام جهانی ما حضور پیدا کند و اگر یک دیدار ایران-آمریکای دیگر در جام جهانی داشته باشیم، فوقالعاده خواهد بود. الان نتیجه 1-1 است، جالب است که ببینیم چه تیم بازی سوم را میبرد. این بازی همیشه مهم است، همیشه رقابتی است و همیشه داستان آن بخشهای مختلفی دارد. من همیشه افتخار میکردم که برای تیم ملی کشور بازی کنم. میدانم که بازیکنان ایرانی هم به بازی برای تیم ملی کشورشان بسیار افتخار میکنند. و میدانیم وقتی سرود ملی نواخته میشود و دستتان را روی قلبتان میگذارید و به همه چیزهای متفاوتی که به ذهنتان میرسد، فکر میکنید و به اهمیتی که کشورتان برایتان دارد، من عاشق این هستم. حتی در مورد کشورهایی که چیزی از آنها نمیدانم، بخش جذاب برای من سرود ملی است. وقتی شور و اشتیاق (هواداران و بازیکنان) را میبینم، احساساتشان را میبینم، میبینم که این موضوع، فراتر از نتیجه، چقدر اهمیت دارد، فراتر از گلها و برد و باختها. این نمایندگی کشوری است که عاشقش هستید. مطمئنم که بازیکنان ایرانی هم عاشق کشورشان هستند، همانقدر که من آمریکا را دوست دارم و این فلسفه تیم ملی و بازیهای ملی است."