مطلب تند مشهورترین رسانه ایتالیا علیه یک ایده نامشروع
گاتزتا: حضور به جای ایران، بدون شایستگی ننگ است
به گزارش ورزش سهِ، در یکی از تندترین واکنشهای رسانهای اروپایی به ایده خندهدار پائولو زامپولی، مشاور دونالد ترامپ مبنی بر جایگزینی تیم ملی ایتالیا به جای ایران در جامجهانی ۲۰۲۶، لوئیجی گارلاندو، نویسنده سرشناس نشریه معتبر گاتزتا دلو اسپورت(که مهمترین رسانه ورزشی ایتالیا و یکی از اثرگذارترین رسانههای ورزشی اروپا به شمار میرود) بهصراحت این ایده را «مایه شرمساری» توصیف کرده است.
او در یادداشت خود میکند که حتی مطرح شدن چنین سناریویی، آن هم برای تیمی با سابقه چهار قهرمانی جهان، نه افتخار بلکه نشانه سقوط ارزشهای ورزشی است؛ جایی که شایستگی در زمین، جای خود را به لابی و نفوذهای سیاسی داده است.
ایدهای عجیب؛ از لابی سیاسی تا جام جهانی
گارلاندو در گزارش خود به نقش پائولو زامپولی، تاجر ایتالیایی-آمریکایی و نماینده ویژه دونالد ترامپ اشاره میکند؛ کسی که در روزهای اخیر تلاش کرده با رایزنی با جیانی اینفانتینو رئیس فیفا، زمینه حذف ایران و جایگزینی ایتالیا در جام جهانی ۲۰۲۶ را فراهم کند.
او درباره زامپولی مینویسد:«این مرد اهل میلان است؛ فرزند یک خانواده فروشنده اسباببازی اما بعدها با قراردادهای میلیون دلاری با بوئینگ سر و کار پیدا کرد. نسبت دوری با پاپ پل ششم دارد اما نشانی از قدیس بودن در او نیست. با جفری اپستین همکاری داشته و یک آژانس مدلینگ تاسیس کرده است. معرفی ملانیا به ترامپ، درهای قدرت را به روی او باز کرد. حالا برای دوستش دونالد، نقش واسطه و لابیگر را بازی میکند؛ یک بازیساز پشتپرده!»
چهار قهرمانی؟ دلیل شرم، نه توجیه
نویسنده گاتزتا با لحنی تند به اظهارنظر زامپولی میپردازد که گفته بود:«چهار قهرمانی جهان، حضور ایتالیا را به جای ایران توجیه میکند» و مینویسد:«اگر بابت این چهار قهرمانی باید نتیجهای گرفته شود، دقیقا برعکس است؛ چون همین افتخارات باید باعث شرمساری از حتی مطرح شدن چنین ایدهای شود، نه حضور در جام جهانی بدون شایستگی.»
او این وضعیت را با «ریدن مدرک یا گواهینامه مقایسه میکند و هشدار میدهد:«در همان لحظهای که ورزش، دموکراسیِ زمین بازی را کنار بگذارد، میمیرد.»
ایران؛ حذف به بهای نادیده گرفتن شایستگی
گارلاندو در ادامه به پیامدهای چنین تصمیمی اشاره میکند:« این ایده به ضرر چه کسی خواهد بود؟ بازیکنان ایرانی که با شایستگی به جامجهانی صعود کردند؛ در حالی که هم زمان از حقوق پایمال شده مردمشان دفاع میکردند و حتی جان خود و خانوادهشان را به خطر انداختند.»
او با رد توجیهات احتمالی مینویسد:«حذف یک تیم به دلیل جنگ؟ ابدا؛ ورزش یعنی صلح.»
افتخار را گدایی نکنید، به دست بیاورید
این نویسنده در پایان، نگاه را به داخل ایتالیا برمیگرداند و به نسلی از بازیکنان که سالهاست حضور در جام جهانی را تجربه نکردهاند، اشاره میکند:«بازیکنان ما که هرگز ایتالیا را در جام جهانی ندیدهاند، در این انتظار یک درس ارزشمند را مرور خواهند کرد؛ اینکه افتخار مثل عشق، نه دزدیده میشود و نه گدایی، بلکه باید آن را به دست آورد.»
