به دنبال شکستن طلسم با کارلتو
نیمار نفرینشده: نمیتوانم پایم را تکان دهم
به گزارش "ورزش سه"، در دنیای نیمار جایی برای بیتفاوتی وجود ندارد. برزیل، سرزمین فوتبال و احساسات افراطی، جام جهانی را فقط در دو حالت میفهمد: یا قهرمان میشوی و به عرش میروی، یا اشتباه میکنی و تا ابد زیر فشار میمانی. حالا کارلو آنچلوتی، مردی که مأمور آرام کردن این فضای پرتنش شده، بهطور غافلگیرکنندهای دوباره به نیمار اعتماد کرده تا او را به جام جهانی آمریکا، مکزیک و کانادا ببرد.
شاید سرمربی ایتالیایی همان کسی باشد که طلسم بدشانسی نیمار را بشکند؛ بازیکنی که سه جام جهانی قبلی برایش چیزی جز شکنجه فوتبالی، جسمی و روانی نبود.
در ۳۴ سالگی، جام جهانی ۲۰۲۶ شاید آخرین فرصت نیمار باشد تا بالاخره جام طلایی را لمس کند. او و فوتبال متفاوتش از زمان جام جهانی ۲۰۱۰ سایهای دائمی روی تیم ملی برزیل داشتهاند. با این حال، نیمار همیشه یک جمله را تکرار کرده است:«پادشاه فقط یکی است؛ پله.»
شروع با دونگا در سال ۲۰۱۰
دونگا در سال ۲۰۱۰ تصمیمش را گرفته بود و نیمار در جام جهانی آفریقای جنوبی حضور نداشت. سرمربی وقت برزیل زیر فشار زیادی قرار داشت؛ هم برای دعوت از رونالدینیو که تلاش میکرد در میلان دوباره احیا شود، و هم برای موضوع نیمار، ستاره جوان سانتوس که او را وارث جدید پله میدانستند.
دونگا، قهرمان جام جهانی ۱۹۹۴ که بهعنوان هافبک تدافعی جنگنده شناخته میشد، کاکا را ستاره اصلی تیمش میدید و در خط حمله به روبینیو، لوئیس فابیانو، نیلمار و گرافیته اعتماد کرد. برزیل در نهایت در مرحله یکچهارم نهایی با شکست ۲-۱ مقابل هلند حذف شد؛ تیمی که بعداً در فینال به اسپانیا باخت.
شروعی که با یک ضربه زانو به کابوس تبدیل شد
جام جهانی ۲۰۱۴ در برزیل قرار بود همان تورنمنتی باشد که زخم تاریخی ماراکانازو از سال ۱۹۵۰ را التیام دهد. نیمار آن زمان در بارسلونا میدرخشید و با حضور لوئیز فلیپه اسکولاری روی نیمکت برزیل، بهعنوان نماد نسل جدید سلسائو وارد مسابقات شد؛ تیمی که ستارههایی مثل دنی آلوز، مارسلو، تیاگو سیلوا و هالک را هم در اختیار داشت.
برزیل مسابقات را طوفانی آغاز کرد و با نتیجه ۴-۱ کرواسیِ لوکا مودریچ را شکست داد. نیمار در آن بازی دو گل زد. در مسابقه بعدی، برزیل مقابل مکزیک به تساوی بدون گل رسید، اما در آخرین دیدار مرحله گروهی دوباره درخشید و با یک دبل دیگرِ نیمار، کامرون را با شکست بدرقه کرد.
اما از مرحله یکهشتم نهایی، اضطراب شروع شد. برزیل مقابل شیلی ۱-۱ مساوی کرد و بازی به ضربات پنالتی کشیده شد. نیمار پنالتی خودش را مقابل کلودیو براوو گل کرد تا سلسائو راهی یکچهارم نهایی شود. حالا کلمبیا با جادوی پای چپ خامس رودریگز انتظارشان را میکشید. اما همهچیز در دقیقه ۸۸ تغییر کرد.
برزیل آن لحظه ۲-۱ جلو بود که یک توپ در ارتفاع متوسط به سمت نیمار آمد و خوان سونیگا، مدافع کلمبیا، با زانویش ضربه شدیدی به کمر او زد. نیمار با فریاد از درد روی زمین افتاد و در حالی که همه شوکه شده بودند، با برانکارد زمین را ترک کرد.
تشخیص پزشکان ویرانکننده بود: شکستگی مهره سوم کمر؛ مصدومیتی که باعث شد نیمار ادامه جام جهانی را از دست بدهد.
خود نیمار بعدها درباره آن لحظه در گفتوگو با دازن گفت:«یکی از بدترین لحظات دوران فوتبالم بود. رویای بازی در جام جهانی، بازی در نیمهنهایی و فینال را از من گرفت. وقتی کمرم آسیب دید، مارسلو سعی کرد کمکم کند بلند شوم، اما نمیتوانستم. تلاش میکردم پاهایم را تکان بدهم، ولی نمیتوانستم، هیچ توانی برای بلند شدن نداشتم.»
تقریباً تا مرز فلج شدن
نیمار بعدها تعریف کرد که در درمانگاه ورزشگاه شرایط وحشتناکی را تجربه کرده بود:«پایم خم شده بود و پزشکها سعی کردند آن را صاف کنند. یک شوک وحشتناک در بدنم حس کردم. نمیتوانستم پاهایم را تکان بدهم و از شدت درماندگی شروع کردم به گریه کردن.»
پزشکان بعدها به او گفتند که فقط دو سانتیمتر فاصله داشته تا برای همیشه روی ویلچر بنشیند. برزیل بدون ستارهاش باید در نیمهنهایی مقابل آلمان بازی میکرد. بازیکنان سلسائو پیش از مسابقه با پیراهن نیمار عکس تیمی گرفتند؛ تصویری که قرار بود نماد اتحاد باشد، اما خیلی زود تبدیل به بخشی از یکی از تلخترین شبهای تاریخ فوتبال شد.
آلمان فوتبال جهان را شوکه کرد. در پایان نیمه اول، نتیجه باورنکردنی ۵-۰ روی اسکوربورد دیده میشد. در نهایت بازی با شکست تحقیرآمیز ۷-۱ به پایان رسید؛ مسابقهای که برای همیشه با نام «مینیراتسو» در تاریخ ماندگار شد. اولین جام جهانی نیمار نمیتوانست پایانی انفجاریتر و دردناکتر از این داشته باشد.
ناکامی دوباره در یکچهارم نهایی
نیمار در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، این بار بهعنوان ستاره پاریسنژرمن وارد مسابقات شد؛ تیمی که او پس از جدایی جنجالی از بارسلونا و پرداخت بند فسخ ۲۲۲ میلیون یورویی به آن پیوسته بود. در تیم تیته، بازیکنانی مثل کاسمیرو، آلیسون، کوتینیو، مارسلو و گابریل ژسوس هم حضور داشتند.
برزیل مسابقات را با تساوی ۱-۱ مقابل سوئیس آغاز کرد؛ دیداری که نشان داد مدافعان حریف، نیمار را هدف اصلی خود قرار دادهاند، چون او در آن مسابقه ۹ بار خطا گرفت.
در بازی دوم، برزیل با نتیجه ۲-۰ کاستاریکا را شکست داد و یکی از گلها را نیمار به ثمر رساند. مرحله گروهی هم با پیروزی ۲-۰ برابر صربستان به پایان رسید. در مرحله یکهشتم نهایی، مکزیک حریف برزیل شد؛ تیمی که با گلهای نیمار و روبرتو فیرمینو ۲-۰ شکست خورد.
اما در یکچهارم نهایی، بلژیک قدرتمند با تیبو کورتوا، کوین دیبروینه و ادن هازارد مقابل سلسائو قرار گرفت. برزیل برابر بلژیکیها گیر افتاد و در نهایت با شکست ۲-۱ از جام کنار رفت.
جام جهانی ۲۰۱۸ هم برای نیمار بیسروصدا و ناامیدکننده به پایان رسید؛ دومین جام جهانیای که برای او به خاطرهای تلخ تبدیل شد.
هشدار در قطر
برزیل در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر هم با هدایت تیته وارد مسابقات شد. کنار نیمار، ستارههایی مثل وینیسیوس جونیور، کاسمیرو، رافینیا، مارکینیوش و رودریگو حضور داشتند. اما جام جهانی برای نیمار نمیتوانست بدتر از این شروع شود.
اولین بازی برزیل مقابل صربستان بود. صربها از همان ابتدا تصمیم گرفته بودند نیمار را از جریان بازی خارج کنند. از ۱۲ خطایی که بازیکنان صربستان انجام دادند، ۹ خطا روی نیمار بود. در یکی از همان صحنهها، مچ پای ستاره برزیل دیگر طاقت نیاورد. پیچخوردگی مچ پا باعث شد نیمار ادامه مرحله گروهی را از دست بدهد.
این اتفاق ضربه روحی بزرگی برای او بود. نیمار که کاملاً شکسته به نظر میرسید، گفت:«این یکی از سختترین لحظات دوران فوتبالم است. هیچ چیز در زندگی راحت به دستم نرسیده و حالا دوباره در جام جهانی این اتفاق برایم افتاد.»
بدون نیمار، برزیل موفق شد سوئیس و کامرون را هر دو با نتیجه ۱-۰ شکست دهد. برای مرحله یکهشتم نهایی، کره جنوبی حریف برزیل شد. مچ پای نیمار بهبود پیدا کرده بود و او به ترکیب برگشت. سلسائو نمایش فوقالعادهای داشت و با گلهای وینیسیوس، نیمار، ریچارلیسون و پاکتا ۴-۱ پیروز شد. در همان روزها، صحبت از یک فینال احتمالی بین برزیل و آرژانتین بالا گرفته بود؛ مسابقهای که تاریخ جام جهانی هرگز به خود ندیده بود.
ضربات پنالتی برای گریه نیمار!
اما قبل از آن، کرواسیِ نایبقهرمان جهان انتظار برزیل را میکشید؛ تیمی باتجربه با رهبری لوکا مودریچ که با وجود خستگی بعضی از بازیکنانش، همچنان بسیار سرسخت بود. بازی برای برزیل به یک گره بزرگ تبدیل شد. کرواسی عقب نشست و دقیقهها را یکییکی از بین برد تا مسابقه به وقت اضافه کشیده شود.
در آخرین دقیقه نیمه اول وقت اضافه، نیمار با یک گل فوقالعاده دروازه کرواسی را باز کرد. حالا برزیل فقط باید بازی را مدیریت میکرد و راه صعود را میبست.
اما در دقیقه ۱۱۷، روی یک ضدحمله، اتفاقی عجیب برای تیمی که عقب افتاده بود، برونو پتکوویچ گل تساوی را زد. آن شوت، اولین ضربه در چارچوب کرواسی در کل مسابقه بود. همهچیز به ضربات پنالتی کشیده شد؛ جایی که فاصله بین جهنم و بهشت فقط چند ضربه بود. کرواسی در نهایت پس از آنکه رودریگو و مارکینیوش پنالتیهایشان را از دست دادند، با پیروزی ۴-۲ در ضربات پنالتی، برزیل را حذف کرد.
نیمار حتی فرصت زدن پنالتیاش را هم پیدا نکرد، چون ضربه آخر را برای خودش نگه داشته بود. ستاره برزیلی روی چمن ورزشگاه از شدت ناراحتی اشک میریخت و همتیمیهایش مجبور شدند او را آرام کنند و از زمین بلندش کنند. نفرین، فصل تازهای برای او نوشته بود.
آیا چهارمین بار، بالاخره پایان این طلسم خواهد بود؟
برای جام جهانی ۲۰۲۶، بعد از سالهایی که جایگاهش در تیم ملی زیر سؤال رفته بود، کمتر کسی انتظار داشت نام نیمار در فهرست نهایی دیده شود. خود او هم دعوت شدنش را با خوشحالی خاصی جشن گرفت و گفت:«من برگشتم، من اینجا هستم.»
کارلو آنچلوتی اما با احتیاط بیشتری درباره دعوت نیمار صحبت کرد و توضیح داد:«من در تیم ملی ستاره نمیخواهم. نیمار هم مثل بقیه نقش خودش را دارد؛ کمک کردن. او میتواند به ایجاد فضای خوب در تیم کمک کند.»
سرمربی ایتالیایی حالا بلیت یک آزمون دیگر را به نیمار داده است؛ چهارمین جام جهانی زندگیاش. نیمار هنوز در حال جنگیدن با نفرینی است که سالهاست رهایش نکرده.
