
به گزارش ورزش سه، تصمیم به دعوت نیمار، تصمیمی بود که پارلمان برزیل را دوپاره کرد. تصمیمی که قلب یک مهاجم چلسی و خانوادهاش را شکست و شاید روزی به عنوان نقطه آغاز فروپاشی دوران حضور کارلو آنچلوتی در تیم ملی برزیل شناخته شود.
تصمیم این سرمربی افسانهای برای قرار دادن نام نیمار در لیست ۲۶ نفره جام جهانی ۲۰۲۶ دیوانهترین کشور فوتبالی جهان را بیش از هر زمان دیگری دچار دودستگی کرده است. آیا او همانطور که هواداران متعصبش و همتیمیهایی مثل کاسمیرو باور دارند نماد امید برای کسب ششمین قهرمانی و اولین جام پس از سال ۲۰۰۲ است؟ یا آنطور که خیلیها استدلال میکنند بازیکنی است که بیش از حد بزرگ شده، از دوران اوجش فاصله گرفته، اصلا آماده نیست و تنها به دلیل تسلیم شدن آنچلوتی در برابر فشارهای مالی فدراسیون فوتبال برزیل در سلسائو حضور دارد؟

تردیدها درباره آمادگی جسمانی نیمار امروز و پس از انتشار خبر مصدومیت جدیدش دوباره قوت گرفته است.
اینکه بگوییم خط خوردن نامهایی مثل ژائو پدرو و ریچارلیسون و دعوت از نیمار یک راز کاملا محافظتشده بود که هیچکس از آن خبر نداشت کوچک کردن ابعاد اتفاقی است که افتاده. نشریه سان فاش کرده است که این اتفاق تنها پس از آن رخ داد که بازیکنان تیم از جمله کاسمیرو برای حضور نیمار فشار آوردند و خود نیمار هم تضمینهایی شخصی درباره آمادگی بدنی و ذهنیاش به آنچلوتی ارائه داد. یک تماس تصویری احساسی در آخر هفته با آنچلوتی هم نقش مهمی داشت و این سرمربی ایتالیایی از پسر بد برزیلیها قول گرفت که او را ناامید نکند.
تصمیم روز دوشنبه که در یک مراسم پر زرق و برق تلویزیونی در موزهای در ریودوژانیرو اعلام شد. پس از هفتهها بحث و جدل شدید در داخل برزیل، در حالی که آنچلوتی در بیشتر این مدت مردد بود.
نیماری که او انتخاب کرده دیگر آن ستارهای نیست که پیش از جام جهانی ۲۰۱۰ به دنیای فوتبال معرفی شد. فوقستاره سانتوس که قرار بود پسر شگفتانگیز بعدی و وارث تاج و تخت پله باشد. حتی نزدیک به او هم نیست. نیمار ۳۴ ساله از زمان بازگشت به باشگاه دوران کودکیاش پس از عبور از بارسلونا، پاری سن ژرمن و آن دوران پر از مصدومیت در عربستان بیشتر از زمین چمن روی تخت بیمارستان بوده است.

اگرچه ۷۹ گل ملی او را به بهترین گلزن تاریخ برزیل تبدیل کرده اما آخرین گل نیمار در سال ۲۰۲۳ به ثمر رسیده است. او سه سال است که آن پیراهن زرد قناری را بر تن نکرده. در این فصل که سانتوس تمام مدت برای فرار از سقوط میجنگید او تنها ۱۵ بار به میدان رفت و ۶ گل زد.
درد فیزیکی که نیمار تحمل میکند مانع از درگیری علنی او با هواداران و رسانهها نشده است. در آخرین بازی نیمار پیش از اعلام لیست تیم ملی، او پس از تعویض اشتباهی با عصبانیت با داوران درگیر شد تابلوی تعویض را از داور چهارم گرفت و قبل از ترک زمین با چهرهای برافروخته آن را به سمت دوربینها گرفت و نشان داد.

نیمار در بیشتر ماههای سال گذشته در محاصره مربیان بدنساز فیزیوتراپها و کادر پزشکی بوده است که به طور مداوم تلاش میکردند او را به موقع آماده کنند. در حالی که بسیاری هنوز او را به جای وینیسیوس جونیور نماد امیدهای کشورشان میدانند برنامههای تلویزیونی پر از پزشکان، روانشناسان و بازیکنان سابقی است که درباره توانایی فیزیکی و روحی نیمار برای دوام آوردن در یک جام جهانی دیگر بحث میکنند.
آنها البته جام جهانی ۲۰۱۴ را به یاد میآورند که چگونه شکستگی مهره کمر نیمار در بازی با کلمبیا به معنای مرگ رویاهای یک ملت بود یا چگونه در روسیه او ناامیدکننده ظاهر شد و در نهایت سیل اشکهایش پس از شکست در ضربات پنالتی مقابل کرواسی در قطر.
با این حال برای بسیاری از هواداران از دانشآموزان گرفته تا نمایندگان مجلس که دفتر فدراسیون فوتبال برزیل را با نامهها و ایمیلهایشان برای دعوت او بمباران کردند نیمار هنوز هم خود برزیل است. به نظر میرسد برای همتیمیهایش هم همینطور است حتی اگر از برخی رفتارهای او خسته شده باشند.
کاسمیرو در این میان نقش محوری داشت و بازیکنان را در مذاکره با آنچلوتی رهبری میکرد. در کنار او رافینیا از بارسلونا، وینیسیوس جونیور و مارکینیوش مدافع پاری سن ژرمن به آنچلوتی اطمینان دادند که اگر نیمار را دعوت کند در صورت لزوم او را «رام» خواهند کرد. نیمار همچنین به رافینیا قول داد که آماده کمک به تیم خواهد بود حتی اگر برای دقایق محدودی در جریان مسابقات به میدان برود. آنچلوتی هنوز تصمیم قطعی نگرفته بود اگرچه مصدومیت استوائو ویلیان از چلسی و رودریگو از رئال مادرید درها را باز کرده بود.
ادعای بزرگ امروز این است: لحظه تعیینکننده در جریان تماس تلفنی کنفرانسی، نیمار، آنچلوتی و رودریگو کائتانو مدیر فدراسیون فوتبال دقیقا ۲۴ ساعت قبل از اعلام لیست بود.
آنچلوتی شروط خود را برای نیمار تعیین کرد؛ او به طور خودکار کاپیتان نخواهد بود جایگاه تضمینشدهای در ترکیب اصلی نخواهد داشت و باید قوانین انضباطی سختگیرانهتری را در محیط تیم ملی بپذیرد.

با این حال تا ساعات پایانی هیچکس حتی روسای فدراسیون هم با قطعیت چیزی نمیدانستند. آنچلوتی دو لیست مجزا تهیه کرده بود که در درایوهای کامپیوتری جداگانه نگهداری میشد.
در سراسر کشور انتظار و استرس موج میزد. در سانتوس هزاران نفر در ساحل مقابل صفحات نمایش غولپیکر جمع شده بودند و با لباسهای زرد و سبز جشن میگرفتند. در جاهای دیگر تصاویری از کودکان در حال دعا برای دعوت نیمار منتشر شد و ویدیوهای فریاد زدن نام او در خیابانها کافهها و از پنجرهها به سرعت در فضای مجازی پخش شد.
روسای فدراسیون فوتبال برزیل که خیلی از آنها به شدت خواهان حضور نیمار بودند از این شرایط نهایت استفاده را بردند چرا که بسته اسپانسری ۱۴۰ میلیون پوندی آنها برای جام جهانی حول محور شناختهشدهترین ستاره جهانی کشورشان میچرخید. این مراسم بیش از یک ساعت با سخنرانیهای طولانی کش پیدا کرد.
یک تکنسین صفحههای نمایش که مسئول پخش تصاویر بازیکنان بود اولین کسی خارج از حلقه نزدیکان آنچلوتی بود که متوجه دعوت نیمار شد. با وجود اینکه دو محافظ امنیتی بالای سرش بودند او فلش مموری حاوی عکس نیمار را دریافت کرد اما از نظر قانونی حق افشای آن را نداشت.

اگر این فوقستاره خط میخورد این بزرگترین جنجال در اعلام لیست برزیل از زمان غیبت روماریو در سال ۲۰۰۲ بود و حتی بسیار بزرگتر از تصمیم دونگا برای نادیده گرفتن نیمار ۱۸ ساله در سال ۲۰۱۰. بسیاری از کارشناسان معتقد بودند شرایط فیزیکی، سابقه مصدومیت و وجود گزینههای جوانتر و قویتر به این معنی است که جایی برای او در تیم ملی وجود ندارد.
اما وقتی آنچلوتی بالاخره نام نیمار را اعلام کرد آتشبازی و جشن محلهها را روشن کرد. ویدیوهای منتشر شده از داخل خانه او نشان میداد که اعضای خانواده با احساسات شدید شادی میکنند.
حتی برای آنچلوتی هم این تصمیم یک قمار بزرگ به نظر میرسد. قماری که اگر نتیجه معکوس بدهد بسیاری هرگز او یا نیمار را نخواهند بخشید.