شگفتی بزرگ پلیآف
پنج دو باورنکردنی: مدعی قهرمانی حذف شد
به گزارش "ورزش سه"، در نروژ ضربالمثلی وجود دارد که میگوید خوشبختی و بدبختی در کنار هم زندگی میکنند و تصویرشان را در دریاچههای بزرگ میبینند. امشب این دو در سنسیرو با یکدیگر دست دادند. بودو با نتیجه ۲-۱ پیروز شد، اینتر را حذف کرد و به جمع ۱۶ تیم پایانی لیگ قهرمانان رسید؛ افتخاری که یادآور لقب مشهور هاکی روی یخ آمریکا است؛ همان «معجزه روی یخ» سال ۱۹۸۰ که درباره تیم هربرت بروکس ساخته شد و حتی فیلمی هم از آن تولید کردند.
شاید روزی فیلمی هم درباره کنتسن ساخته شود؛ مربیای که موفق شد فینالیست فصل گذشته لیگ قهرمانان را حذف کند و شهری پنجاههزار نفری را به ستارگان فوتبال اروپا پیوند بزند. شاهکاری که با حضور ۹ بازیکن نروژی در ترکیب اصلی رقم خورد؛ یک استثنای برنده.
در سوی دیگر، اینتر پس از شکست ۳-۱ در بازی رفت و پس از چهار فصل متوالی حضور حداقل در مرحله یکهشتم نهایی (با دو فینال)، این بار با سری پایین زمین را ترک کرد. عقبگردی آشکار، هم از نظر فنی و هم اقتصادی. شکستی تلخ مقابل ۷۰ هزار هواداری که برای امید به بازگشت در سنسیرو حاضر شده بودند. حالا کیوو میتواند تمرکز خود را روی سری A (با ۱۰ امتیاز برتری نسبت به میلان) و جام حذفی ایتالیا (مرحله نیمهنهایی) بگذارد.
بودو، ضربه مرگبار دوگانه
بودو مانند یک مار زنگی است؛ آرام مینشیند و ناگهان نیش میزند. گل نخست دقیقاً به همین شکل به ثمر رسید. در دقیقه ۵۸، آکانجی تحت فشار توپ را در خط دفاعی از دست داد و فضای مناسبی برای بلومبرگ فراهم شد. ضربه او را زومر دفع کرد، اما شادی اینتر تنها یک ثانیه دوام داشت؛ روی ریباند، هاوگه گلزنی کرد و ششمین گل خود در لیگ قهرمانان را به ثبت رساند. میلان در سال ۲۰۲۰ پس از آنکه هاوگه در مرحله مقدماتی لیگ اروپا سنسیرو را مسحور کرده بود، او را جذب کرد. امشب او همان جادو را تکرار کرد.
ضربه دوم بودو ستایشی از تکنیک بود؛ توپ روی ارسال دقیق هاوگه، در محوطه جریمه روی پای اوین فرود آمد و او با ضربه پای راست زومر را مغلوب کرد. ۴ دقیقه بعد، دقیقه ۷۶، گل اول و بیهوده اینتر با ضریه باستونی به ثمر رسید که پس از اشتباه فاحش بونی توپ را وارد دروازه کرد اما خیلی دیر بود.
اینتر، ناکام در گلزنی
نمایش اینتر قابل پیشبینی بود؛ هم در نحوه بازی و هم در رویکرد اولیه. توپ به کنارهها، ارسالهای پیاپی و پاسهای عمقی از عقب زمین برای دیمارکو و لوئیس هنریکه که هر دو نقش پررنگی داشتند. موقعیت هم کم نبود: چند ضربه سر از پیو اسپوزیتو که راهی به چارچوب پیدا نکرد، شوت پای راست تورام که با انحراف به بیرون رفت، ضربه زیبای زیلینسکی پس از دو دریبل متوالی، ضربه سر فراتزی که توسط هایکین مهار شد و در نهایت شوت آکانجی که به تیر دروازه برخورد کرد؛ بهترین فرصت شب.
در سوی مقابل، نروژیها با اتکا به برتری ۳-۱ بازی رفت، مسابقهای محتاطانه و مبتنی بر انتظار و بدون ریسکهای اضافه از خود نشان دادند. آنها با آرایش ۲-۴-۴ دفاع کردند و در عرض زمین باز شدند تا از ضدحملات بهره ببرند. پرسینگ همیشگی بالا وجود داشت، اما نه بهصورت مداوم. این تیم به اینتر اجازه داد از عقب زمین بازیسازی کند و نتیجهاش را گرفت. گل هاوگه دقیقاً از همینجا شکل گرفت؛ اشتباه آکانجی در جریان بازی از عقب. با وجود سلطه آماری اینتر، از مالکیت توپ گرفته تا ۱۶ کرنر مقابل یک کرنر و برتری در تعداد پاسها، این تیم نتوانست ورق را برگرداند. تنها خبر خوب شب برای نراتزوری، بازگشت دامفرایس بود که از ۹ نوامبر (۱۰۷ روز پیش) دور از میادین بود.
معجزه بودو
چند سال دیگر، با ذهنی سرد مانند شبهای بالای مدار قطب شمال، بهتر درک خواهد شد که بودو گلیمت چه شاهکاری رقم زده است. این تیم فصل گذشته به نیمهنهایی لیگ اروپا رسید و حالا در لیگ قهرمانان به مرحله یکهشتم نهایی صعود کرده است. آخرین تیم نروژی که به چنین مرحلهای رسیده بود، روزنبورگ در فصل ۹۸-۱۹۹۷ بود که به یکچهارم نهایی راه یافت. اعداد هم گویای همهچیز هستند: ارزش ترکیب ۵۷ میلیون یورویی در برابر ۶۶۶ میلیون یورو، بدون در نظر گرفتن اختلاف درآمدها. شاگردان کنتسن که تقریباً همگی ساخت نروژ هستند و ۱۱ نفرشان در مناطق شمالی این کشور رشد کردهاند، پیش از آغاز بازی در سنسیرو راز همبستگیشان را به نمایش گذاشتند: جمع شدن به شکل حلقه نزدیک نیمکت. نامش «The Ring» است، چون به شکل یک حلقه تشکیل میشود. پشتصحنه یک معجزه.
