غرور زخمی و شورش در شبکههای اجتماعی
رسوایی قرن فوتبال: آفریقا نصف شد!
به گزارش "ورزش سه"، جام ملتهای آفریقا امسال نه با یک گل یا یک مهار تاریخی به یاد خواهد ماند، بلکه با یک تصمیم اداری بیسابقه که هفتهها بعد تاریخ مسابقات را تغییر داد. CAF عنوان قهرمانی را از سنگال گرفت و پس از بررسی خروج موقت بازیکنان این تیم از زمین در فینال، مراکش را قهرمان اعلام کرد؛ تصمیمی که فوتبال آفریقا را دو دسته کرده است.
CAF مراکش را قهرمان اعلام کرد
ریشه این بحران به همان شب پرآشوب برمیگردد. سنگال در وقت اضافه با نتیجه ۱–۰ پیروز شده بود؛ فینالی که با دخالتهای VAR، یک پنالتی از دسترفته توسط براهیم دیاز و مهمتر از همه ترک موقت زمین توسط بازیکنان سنگال در اعتراض به داوری همراه بود.
بازیکنان بعداً به زمین برگشتند و بازی را بردند، اما مراکش اعتراض رسمی ثبت کرد. چند هفته بعد CAF با استناد به ماده ۸۴ مقررات مسابقات تصمیم گرفت: سنگال ۳–۰ بازنده اعلام شود و عنوان قهرمانی به مراکش برسد.
مراکش: «مسئله غرور نبود، اجرای قانون بود»
واکنش رسمی مراکش بسیار رسمی و حسابشده بود. فدراسیون فوتبال مراکش تأکید کرد که هدفش زیر سؤال بردن عملکرد تیمها در زمین نبوده، بلکه صرفاً اجرای مقررات مسابقات بوده است.
در بیانیه آمده است: «هدف ما هرگز به چالش کشیدن عملکرد ورزشی نبود، بلکه درخواست اجرای قوانین رقابتها بود.»
این فدراسیون همچنین بر تعهد خود به شفافیت در چارچوب رقابتها و ثبات فوتبال آفریقا تأکید کرد. در داخل کشور مراکش این تصمیم به عنوان اجرای عدالت و حتی یک نقطه عطف تاریخی توصیف شده است.
در رختکن تیم هم همین حس وجود دارد. اشرف حکیمی اشاره کرد که عدالت اجرا شده است. براهیم دیاز که به خاطر پنالتی از دسترفته در فینال در مرکز توجه بود، هنگام اطلاع از قهرمانی در ورزشگاه اتحاد و در جریان بازی لیگ قهرمانان دستهایش را بالا برد؛ صحنهای عجیب که بزرگی این اتفاق را نشان میدهد.
سنگال: غرور زخمی و شورش در شبکههای اجتماعی
در سنگال اما واکنشها کاملاً احساسی است. در رسانههای محلی واژههایی مثل «رسوایی»، «خیانت» و «تصمیم سیاسی» زیاد شنیده میشود.
استدلال آنها ساده است: بازی تا پایان انجام شد، تیم به زمین برگشت و در زمین قهرمان شد. بنابراین تبدیل آن به شکست اداری ۳–۰ را مجازاتی بسیار سنگین میدانند.
بیشترین واکنشها در شبکههای اجتماعی دیده شد. نمادینترین تصویر متعلق به المالک دیوف بود: با پستانک در دهان، عینک آفتابی و جام در دست؛ تصویری که در فرهنگ فوتبالی آفریقا نوعی چالش و کنایه محسوب میشود، یعنی «ما هنوز هم قهرمانیم».
موسی نیاکاته حتی صریحتر نوشت: «بیایند و آن را از ما بگیرند! اینها دیوانهاند!»
اسمایلا سار و حبیب دیارا با ایموجیهای کنایهآمیز واکنش نشان دادند و پیام کلی همان بود: سنگال روایت رسمی را قبول ندارد.
حتی بدون اظهارنظر رسمی، سادیو مانه نیز از طریق نزدیکانش نارضایتی خود را نشان داده و گفته میشود این تصمیم به یکپارچگی فوتبال آفریقا لطمه میزند. پاپه گویه، زننده گل فینال، نیز احساس میکند عنوان قهرمانی از او گرفته شده است.
قارهای که دو دسته شده است
این تصمیم فقط جدول افتخارات را تغییر نداده؛ بلکه شکافی جدی در فوتبال آفریقا ایجاد کرده است.
یک طرف معتقد است قوانین باید بدون استثنا اجرا شوند. طرف دیگر میگوید فوتبال باید در زمین تعیین شود، نه در دفترهای اداری.
پرونده هنوز بسته نشده است. سنگال در حال بررسی شکایت به دادگاه داوری ورزش (CAS) است؛ اقدامی که ممکن است این بحران را وارد فصل تازهای کند. فعلاً یک تصویر باقی مانده است: دو قهرمان؛ یکی که آن شب جام را در زمین بالا برد و دیگری که چند هفته بعد به طور رسمی قهرمان اعلام شد.
