
به گزارش ورزش سه، مارکو باکیچ اولین کسی بود که خبر آغاز جنگ را به اردوی پرسپولیس داد. او که به دلیل مصدومیت دیدار با ذوبآهن را از دست داده بود، برخلاف همه بازیکنان در تهران حضور داشت و در دقایق اولیه حمله، از سروصدای جنگنده و بمبها در یافت که ایران مورد تهاجم هوایی شدید قرار گرفته است. اما اوسمار و دستیارانش فکر میکردند که او در حال شوخی است. تا اینکه خود با آوار بمبها در اصفهان مواجه شدند.
باکیچ که همزمان با آغاز حملات اخیر در تهران حضور داشت، پس از دو روز توانست ایران را ترک کند و خود را به شهر بودوا برساند. او که در زمان شروع حملات تنها بازیکن خارجی حاضر در پایتخت بود، روایت قابل توجهی از آنچه پشت سر گذاشته ارائه داده است.
او در این باره به یک وبسایت خبری در کشورش گفت: «صبح شنبه نشسته بودم و سقوط موشکها را تماشا میکردم. در بخش دیپلماتیک تهران، در کافهتریای زیر ساختمان بودم. عملاً جایی جز آپارتمان و بالکن نداشتیم. مستقیماً در معرض خطر نبودم، اما شرایط خیلی ناخوشایند بود. موشکها در نزدیکی فرود میآمدند، صدای انفجارها میآمد و این وضعیت ساعتها ادامه داشت.»
باکیچ درباره شدت این حملات توضیح داد: «از حدود ساعت ۱۰ صبح تا ۲ بعدازظهر این وضعیت ادامه داشت. اول صدای شلیک میآمد و بعد صدای برخورد. شبیه یک بازی ویدیویی بود، اما میدانستی که واقعی است. جالب اینجاست که ترس واقعی را تازه وقتی به مونتهنگرو رسیدم حس کردم؛ انگار آنجا تازه فهمیدم چه چیزی را پشت سر گذاشتهام.»

او با اشاره به فضای ماههای اخیر تهران گفت: «از ژانویه مشخص بود شرایط تغییر کرده. فضا متشنج بود و همه میدانستند چنین اتفاقی ممکن است رخ بدهد. فقط زمانش مشخص نبود.»
این بازیکن درباره لحظه آغاز حملات هم گفت: «قرار بود برای تمرین بروم، اما راننده باشگاه جلوی ساختمان گفت برگردم چون جنگ شروع شده. حدود ده دقیقه بعد برق قطع شد و ساختمان شروع به لرزیدن کرد.»
باکیچ در ادامه درباره خروجش از ایران توضیح داد: «باشگاه خیلی سریع واکنش نشان داد. صبح یکشنبه همه خارجیها را با اتوبوس و تحت اسکورت نظامی به سمت مرز ترکیه بردند. این مسیر حدود ۱۲ ساعت طول کشید، اما بدون مشکل طی شد. وقتی وارد ترکیه شدیم، احساس کردیم در امان هستیم.»
او در پایان تأکید کرد: «وقتی قرارداد را امضا کردم، از ریسکها آگاه بودم. تا ماه نوامبر واقعاً از حضور در تهران، چه از نظر فوتبال و چه از نظر زندگی، لذت میبردم. تهران شهر بزرگی است و در بخشهایی شباهت زیادی به شهرهای بزرگ اروپایی دارد.»