مانچینی راست می‌گفت: سبزها در دور باطل!

به گزارش ورزش سه، این گزارش را بدون کم و کاست در ادامه بخوانید:

در شبی شلوغ و پرحادثه، فوتبال عربستان وارد نقطه‌ای شد که شاید اثرات واقعی‌اش ماه‌ها بعد روشن شود. ۱۳ آوریل در جده، الهلال از لیگ قهرمانان آسیا مقابل السد حذف شد؛ با هدایت مردی که تا همین چند وقت پیش روی نیمکت تیم ملی عربستان می‌نشست: روبرتو مانچینی.

تقریبا در همان ‌زمان، از واشینگتن خبر رسید مت کروکر از سمتش در فدراسیون فوتبال آمریکا استعفا داده و به ‌احتمال زیاد در آستانه پیوستن به ساختار مدیریتی فوتبال عربستان است. در نگاه اول این‌ها اتفاقاتی جدا هستند اما در واقع همه به یک داستان برمی‌گردند: عربستان بالاخره دارد به همان سوالی نزدیک می‌شود که مانچینی دو سال پیش با صراحت مطرح کرد و آن زمان به ‌جای پاسخ، با انتقاد روبرو شد.

تشخیص درست، هزینه سنگین
مانچینی وقتی در سال ۲۰۲۳ هدایت تیم ملی عربستان را برعهده گرفت، به عنوان سرمربی  قهرمان یورو با ایتالیا و فاتح لیگ برتر با منچسترسیتی وارد خاورمیانه شد؛ او اما خیلی زود فهمید مشکل این تیم تاکتیکی نیست، بلکه ساختاری است.
مانچینی آن زمان بدون تعارف گفت:«بازیکنان سعودی دیگر بازی نمی‌کنند؛ ۵۰ تا ۶۰ درصدشان اصلا در ترکیب نیستند و این مشکل اصلی ماست.»
او در یک کنفرانس خبری حتی از برخی بازیکنان ملی‌پوش عربستانی هم اسم برد و گفت: 
آیا محمد العویس در باشگاهش بازی می‌کند؟ نه.
آیا حسان تمبکتی در تیمش فیکس است؟ نه.
وقتی از او راه‌حل خواستند، جوابش تلخ‌تر بود:«راه‌حل فوری وجود ندارد.»
همین شد که در اکتبر ۲۰۲۴ و بعد از نتایج ضعیف، همکاری‌اش با تیم ملی پایان یافت؛ اما مشکل فوتبال در عربستان پابرجا باقی ماند.

بازگشت معنادار؛ این بار در نقش رقیب
کمتر از یک سال بعد، مانچینی سرمربی السد شد و ۱۳ آوریل ۲۰۲۶ در جده، مقابل الهلال ایستاد؛ با تیمی پر از ستاره‌های گرانقیمت خارجی. بازی دیوانه‌وار بود: ۳-۳ در وقت اضافه و صعود السد در پنالتی اما آمار مهم‌تر بود:
۲۴ شوت برای السد در مقابل ۱۹ شوت الهلال؛ ۱۳ ضربه در چارچوب برای تیم قطری و فقط ۶ ضربه در چارچوب برای آبی‌های عربستان.
این همان تصویر بی‌رحم بود؛ مربی‌ای که به‌خاطر انتقاد از وابستگی به خارجی‌ها کنار گذاشته شد، با همان مدل تیم‌سازی ستون اصلی فوتبال عربستان را حذف کرد.
حرف‌هایی که آن زمان بهانه تلقی می‌شد، حالا یک واقعیت تایید شده‌ محسوب می‌شوند. استعفای مت کروکر از آمریکا و احتمال حضورش در عربستان، شاید تصادفی به نظر برسد اما در منطق فوتبال، این همان پاسخی است که دیر داده شده.

در این میان گزارش‌های آماری هم حرف مانچینی را تأیید می‌کنند:
سهم بازیکنان زیر ۲۳ سال سعودی از دقایق حضور در لیگ عربستان فقط ۱۰ درصد است. مقایسه؟ فرانسه ۲۷ درصد، اسپانیا ۱۹ درصد، انگلیس ۱۸ درصد و آلمان ۱۷ درصد. افزایش شدید حضور بازیکنان خارجی هم این شکاف را عمیق‌تر کرده. نتیجه؟ بازیکن عربستانی به اندازه کافی در لیگ هستن اما تجربه بازی کردن ندارد!

پروژه بازسازی؛ «DNA فوتبالی»
اگر حضور مت کروکر قطعی شود، عربستان وارد فاز جدیدی در فوتبال خود خواهد شد. او یکی از معماران پروژه معروف «DNA فوتبال انگلیس» است؛ مدلی که تمام رده‌های سنی را با یک فلسفه مشترک به هم وصل کرد. نتیجه چه بود؟ قهرمانی‌های تیم‌های ملی پایه و نسلی که دوباره انگلیس را به سطح اول برگرداند. با این حال ماموریت او در عربستان سخت‌تر است؛ او باید کل سیستم پرورش بازیکن در این کشور را بازطراحی کند.

هدف بزرگ؛ جام جهانی 2034
در حال حاضر همه‌چیز به یک نقطه ختم می‌شود: میزبانی جام‌جهانی 2034 و این یعنی بازیکنان کلیدی آن تیم، امروز حدود ۱۸ سال دارند؛ پس تصمیم‌های امروز مستقیما آینده را می‌سازند. 

مدیر آینده در این مسیر با سه چالش مهم به صورت هم ‌زمان روبرو خواهد بود:
- باشگاه‌ها که میلیاردها خرج خارجی‌ها کرده‌اند
- فدراسیون کخ بین تجارت و تیم ملی گیر کرده
- و زمان که به‌شدت محدود است

در میانه این آشفتگی، هروه رنار هم اخراج شد؛ آن هم فقط دو ماه مانده به جام جهانی 2026! با وجود صعود به جام‌جهانی، شکست‌های سنگین در بازی‌های دوستانه از جمله ۴-۰ مقابل مصر، کارش را تمام کرد و جورجیوس دونیس جایش را گرفت؛ انتخابی که بیشتر به شناخت از فوتبال عربستان تکیه دارد تا تجربه ملی.

در این شرایط الگوی تکراری واضح است:
مربی می‌آید، نتیجه نمی‌گیرد، اخراج می‌شود و این چرخه بارها طی می‌شود.
اما مشکل جای دیگری است.
تا وقتی پایه‌ها اصلاح نشود، تغییر مربی فقط رنگ کردن دیوار ترک‌خورده است و این همان چیزی است که مانچینی از اول گفت اما کسی آن را جدی نگرفت.