از قاهره و جده تا رباط
۸ از ۸؟ رویای تسخیر نصف جهان توسط تیمهای عربی
به گزارش ورزش سه، سایت الکوره به بهانه موفقیتهای ادامهدار تیمهای عربی در قارههای آسیا و آفریقا، گزارشی جذاب از روند جالب این موفقیتها منتشر کرده است.
این گزارش را بی کم و کاست بخوانید:
فصلها عوض میشوند و چهرهها تغییر میکنند اما یک خط ثابت باقی مانده: باشگاههای عربی دیگر راه قهرمانی را به خوبی بلدند؛ حضورشان به جام تبدیل میشود و جاهطلبیشان به واقعیت.
سال ۲۰۲۵ نقطه اوج این مسیر بود اما حالا ۲۰۲۶ در را به روی تکرار همان سناریو باز کرده است.
چهار تاج در دو قاره؛ اوج سلطه در ۲۰۲۵
فصل ۲۵-۲۰۲۴ به معنای واقعی نمایش قدرت تیمهای عرب بود؛ جایی که تمام جامهای قارهای بین باشگاههایی از مصر، مراکش، عربستان و امارات تقسیم شد.
در آفریقا، پیرامیدز تاریخسازی کرد و برای اولینبار قهرمان لیگ قهرمانان آفریقا شد؛ آن هم با عبور از ماملودی سانداونز در فینال.
در سوی دیگر نهضه برکان دوباره در جام کنفدراسیون درخشید و با تساوی ۱-۱ مقابل سیمبا (با اتکا به نتیجه بازی رفت) سومین قهرمانیاش را جشن گرفت.
در آسیا، الاهلی جده فاتح اولین دوره لیگ نخبگان آسیا شد و با پیروزی ۲-۰ مقابل کاوازاکی ژاپن به قله رسید؛ قهرمانیای که بلیت حضور در جام بینقارهای ۲۰۲۵ و جام جهانی باشگاهها ۲۰۲۹ را هم به همراه داشت.
و در نهایت شارجه با برد ۲-۱ مقابل لیونسیتی سیلرز قهرمان اولین دوره لیگ قهرمانان سطح دوم آسیا شد تا پازل «چهارگانه عربی» کامل شود.
۲۰۲۶؛ نیمی از راه از قبل فتح شده
امسال هم در آفریقا داستان تقریبا تکرار شده است. در جام کنفدراسیونها، فینالی کاملا عربی قطعی شده؛ الزمالک مصر به فینال رسیده و اتحاد الجزایر هم با عبور سخت از نماینده مراکش راهی بازی نهایی شده است.
در لیگ قهرمانان آفریقا هم الجيش الملكی در فینال حضور دارد و مقابل ماملودی سانداونز قرار میگیرد؛ فرصتی طلایی برای حفظ جام در شمال آفریقا.
عربستان؛ پروژه حکمرانی آسیا
در آسیا عربستان دوباره در مرکز ماجراست. الاهلی جده بهعنوان مدافع عنوان قهرمانی، دوباره به فینال لیگ نخبگان رسیده و روز شنبه باید با شگفتیساز ژاپنی، ماچیدا زلویا روبرو شود.
آنها در نیمهنهایی شکست مقابل ویسل کوبه را با برد ۲-۱ عوض کردند تا نشان دهند قهرمانی فصل قبل اتفاقی نبوده.
در مسیر دیگر النصر با برد ۵-۱ مقابل نماینده قطر، به فینال لیگ قهرمانان سطح دوم آسیا رسیده و حالا باید با گامبا اوزاکای ژاپن روبرو شود.
اگر الاهلی از عنوانش دفاع کند و النصر هم قهرمان شود، آسیا برای دومین سال متوالی کاملا در اختیار عربها خواهد بود.
مراکش؛ ستون غربی امپراتوری
فوتبال مراکش همچنان یکی از موتورهای اصلی این سلطه است.
بعد از قهرمانی نهضه برکان، حالا الجيش الملكی در لیگ قهرمانان آفریقا میدرخشد؛ تیمی که نماینده همان مکتب مراکشی است: نظم تاکتیکی، شخصیت بالا و قدرت در بازیهای حذفی.
حضور یک تیم مراکشی در فینال لیگ قهرمانان، در کنار قهرمانی یک تیم دیگر از همین کشور در کنفدراسیون، نشان میدهد مراکش شریک اصلی عربستان در پروژه «حکمرانی بر نیمی از فوتبال جهان» شده است.
در این شرایط میتوان با اطمینان ادعا کرد که باشگاههای عربی دیگر صرفا مدعی نیستند؛ آنها بازی را کنترل میکنند، از رقبا نمیترسند و به دنبال سلطه پایدار هستند، نه موفقیتهای مقطعی.
سرمایهگذاری، زیرساخت و البته کیفیت بازیکنان خارجی و داخلی؛ همهچیز به سطحی رسیده که این برتری را قابل تداوم میکند.
۸ از ۸؛ رؤیایی که دور از دسترس نیست
اگر در پایان فصل ۲۰۲۶ الجيش الملكی در آفریقا قهرمان شود، الاهلی تاجش را حفظ کند و النصر هم ماموریتش را کامل کند، آن وقت عربها دوباره روی سکوی نصف جهان میایستند؛ دو قاره کامل، زیر پرچم تیمهای عربی.
حتی اگر همهچیز دقیقا طبق این سناریو پیش نرود هم یک حقیقت از همین حالا روشن است: این دیگر یک موج زودگذر نیست؛ بلکه آغاز یک دوران است.
