
به گزارش "ورزش سه"، هیجان در هر دو سوی میدان به اوج رسیده بود. بلگرانو رویای نخستین قهرمانی تاریخ خود در رقابتهای فوتبال آرژانتین را دنبال میکرد و ریور پلاته میخواست پس از سالها دشواری، ورق را برگرداند و دوران ادواردو کودت را با فتح جام آغاز کند. احساسات در تمام دقایق مسابقه موج میزد و پیروزی ۳-۲ بلگرانو، جشن بیپایانی را در شهر کوردوبا به راه انداخت.
در دیداری پر از فرازونشیب، جریان بازی بارها تغییر کرد و مسابقهای که به نظر میرسید قرار است با برد ریور پلاته تمام شود، در نهایت به باشکوهترین شب زندگی هواداران بلگرانو تبدیل شد. ۲۵ هزار هوادار بلگرانو آخرین افرادی بودند که ورزشگاه را ترک کردند، اما بیرون از ورزشگاه صدها هزار نفر دیگر آماده جشن گرفتن بودند.
در واقع، این بازیکنان بودند که عملاً ورزشگاه استادیو ماریو آلبرتو کمپس را تعطیل کردند. جشن قهرمانی شامل بالا رفتنهای همیشگی از تیرک دروازه، پخش موسیقی کوارتتو از بلندگوها، عکس و در آغوش گرفتن اعضای خانواده و دور افتخار بود. البته تنها نیمدور، چون بازیکنان ترجیح دادند همیشه کنار هواداران خود بمانند. همه اینها در غروبی رخ میداد که برای بلگرانو طعم افتخار داشت.

ریکاردو سیلینسکی، معمار این پروژه، گفت: «دیوانهوار بود. میخواهیم این موفقیت را به همه تقدیم کنیم. دیدن حمایتی که مردم از ما کردند و تلاشی که همه انجام دادند، واقعاً احساسی بود. فوقالعاده بود. ما برای همین به اینجا آمدیم؛ برای اینکه سعی کنیم مردم را خوشحال کنیم و خوشبختانه موفق شدیم.»
در سوی مقابل، ادواردو کودت که کنترل خود را از دست داده بود، بهدلیل اعتراض به داور از کنار زمین اخراج شد. برخلاف آرامش همیشگی این مربی، او در حالی که به سمت رختکن میرفت، تنها فریاد میزد که یائل فالکون پرس «دزد» است و دوباره حق تیمش خورده شده است. او فریاد زد: «این سومین باری است که در یک فینال در این ورزشگاه سر من را میبرند.»
بازیکنان ریور پلاته با سرهایی پایین در زمین ماندند تا مدال نایبقهرمانی را دریافت کنند. کودت دیگر به زمین بازنگشت. حتی خوان فرناندو کینترو قصد داشت پیش از مراسم اهدای جام به بلگرانو زمین را ترک کند، اما او را متوقف کردند. هواداران ریور پلاته نیز با همان حس ناامیدی ورزشگاه را ترک کردند؛ با این احساس که فرصتی بزرگ برای قهرمانی را از دست دادهاند.

تنها چند دقیقه پس از اینکه بلگرانو برای نخستین بار در تاریخ خود قهرمان فوتبال آرژانتین شد، موج عظیمی از رنگ آبی خیابانهای شهر را فرا گرفت. از خود ورزشگاه کمپس گرفته تا تمام نقاط کوردوبا، هواداران به خیابانها آمدند و بیشتر آنها به مرکز خرید معروف پاتیو اولموس رفتند؛ جایی نمادین که مردم معمولاً در لحظات تاریخی اینچنینی گرد هم میآیند.
جشن دزدان دریایی پایانی نداشت. هرچه ساعتها میگذشت، تعداد بیشتری از هواداران به خیابانها میآمدند؛ جشنی که از نظر گستردگی و شور، بسیاری را به یاد جشنهای قهرمانی آرژانتین در جام جهانی انداخت. در طرف مقابل، ناامیدی در میان هواداران، بازیکنان و حتی کادرفنی ریور پلاته کاملاً مشهود بود. حالا تنها یک بازی تا پایان فصل باقی مانده و در نونیس، همه میدانند که باید دوباره از نو شروع کنند.