
به گزارش "ورزش سه"، بزرگترین شگفتی این جام جهانی ۲۰۲۶ در ایالات متحده، مکزیک و کانادا، فراتر از آنچه کشورهایی مانند کیپورد درون مستطیل سبز رقم میزنند، بدون شک میزان استقبال و حضور تماشاگران در ورزشگاههاست. تکتک استادیومها، بدون در نظر گرفتن ساعت بازی یا تیمهای مسابقه دهنده، ظاهری بینقص و مملو از جمعیت را به تصویر میکشند و اتمسفر فوقالعادهای را از طریق نمایشگرها منتقل میکنند.
آمارهای فیفا هیچ جای شکی باقی نمیگذارد. تا پیش از بازیهای روز یکشنبه، تعداد کل هوادارانی که از گیتهای ورودی استادیومها عبور کردهاند، ۲,۳۰۷,۹۴۷ نفر ثبت شده است. این یعنی میانگین ۶۴۱۱۰ تماشاگر برای هر مسابقه و نرخ میانگین حضور ۹۹.۵۴ درصدی در ورزشگاهها که آماری کاملاً شگفتانگیز است.

جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، در اولین ارزیابی رسمی و عمومی خود گفت: «ورزشگاههای پر، شهرهای شلوغ و کشورهای لبریز از هوادارانی که از اشتیاق به فوتبال و این ورزش لذت میبرند و آن را جشن میگیرند؛ هوادارانی که استادیومها، فنزونها، فستیوالها و تجمعات را در ایالات متحده، کانادا و مکزیک و البته در سراسر جهان برای تماشای بازیها پر کردهاند. به این ترتیب، جام جهانی ۴۸ تیمی از همین حالا یک موفقیت بزرگ است.»
جام جهانی رکوردها
این یک واقعیت است که بازیهای بیشتر، یعنی مجموع تماشاگران بیشتر؛ با این حال، برخی از رکوردها با هر جام جهانی دیگری که تا به امروز برگزار شده نیز قابل مقایسه است. به عنوان مثال، ۲۸۱۲۲۳ هوادار در یک روز صندلیهای ورزشگاهها را برای تماشای چهار مسابقه مرحله گروهی (فرانسه-سنگال، عراق-نروژ، آرژانتین-الجزایر و اتریش-اردن) پر کردند.
این بیشترین تعداد حضور تماشاگر در یک روز از ۲۸ ژوئن ۱۹۹۴ است؛ روزی که آن هم شامل چهار مسابقه بود و ۲۷۷۰۷۰ تماشاگر را ثبت کرد و اتفاقاً آن هم در ایالات متحده برگزار شده بود.

هدف بعدی که کاملاً در دسترس به نظر میرسد، عبور از رکورد مجموع ۳.۵ میلیون تماشاگر در جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا است. برای مقایسه، در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر مجموع هواداران حاضر در استادیومها ۳.۴ میلیون نفر با میانگین پر شدن ۹۶.۳ درصد ظرفیت ورزشگاهها بود؛ آماری که در این تورنمنت در حال جابهجا شدن است.
نام مسابقه اهمیتی ندارد
حضور پرشمار مهاجران از تقریباً تمام ملیتهای جهان در ایالات متحده به این موضوع کمک فراوانی کرده است، اما ظاهر استادیومها در هر مسابقهای از جام جهانی همچنان غافلگیرکننده است. بازی نیوزیلند - مصر ۵۲۴۹۷ تماشاگر را در ونکوور جذب کرد، دیدار بلژیک - ایران با حضور ۷۰۳۱۷ هوادار در اینگلوود برگزار شد، تقابل تونس - ژاپن ۵۱۲۴۳ نفر را در مونتری به ورزشگاه کشاند و بازی اکوادور - کوراسائو، به عنوان یکی از مسابقاتی که در نگاه اول جذابیت رسانهای کمتری داشت، ۶۸۵۹۸ تماشاگر را در کانزاسسیتی گرد هم آورد.

اما کاملاً واضح است که جام جهانی فقط هوادارانی را که برای حمایت از کشور خود آمدهاند جمع نمیکند؛ برای مثال در بازی پرتغال و جمهوری دموکراتیک کنگو در هیوستون، دهها هزار هوادار از ایالات متحده و سایر کشورها با پیراهنهای پرتغال و شماره ۷ کریستیانو رونالدو در ورزشگاه انآرجی هجوم آورده بودند.
همه اینها در حالی رخ میدهد که قیمت بلیطها بسیار بالاست. برای خرید بلیط بازیهای مرحله گروهی، اکنون تنها راه باقیمانده متوسل شدن به پکیجهای VIP موجود است. در ابتدا، قیمت پایه بلیطها در حدود ۵۰۰ دلار بود و به جز بلیطهای اختصاصیافته به فدراسیونها که ارزانتر هستند، تصاحب یک بلیط برای مسابقات به یک مأموریت سخت و واقعی تبدیل شده بود.