ژوزه و مورینیو، من هر دو هستم
آرزوی غریب مورینیو: حذف رئالیها از جام جهانی!
به گزارش ورزش سه، ژوزه مورینیو هنوز کارش را در رئال مادرید آغاز نکرده، اما با یک جمله جنجالی دوباره نگاهها را به سمت خود معطوف کرده است. سرمربی پرتغالی در تازهترین گفتوگویش اعتراف کرد که آرزو میکند بازیکنان رئال مادرید هرچه زودتر از جام جهانی حذف شوند تا بتوانند زودتر به تمرینات پیشفصل برگردند.
مورینیو که به تازگی هدایت رئال مادرید را برعهده گرفته، در گفتوگویی مفصل با آدبایو آکینفنوا، مهاجم سابق فوتبال انگلیس، در پادکست «Beast Mode On» درباره بازگشتش به سانتیاگو برنابئو، مدیریت ستارههای رئال، شخصیت خودش و حتی رویای هدایت یک تیم ملی صحبت کرد.
اولین سوال درباره جام جهانی بود؛ اینکه ژوزه بیش از هر چیز منتظر چه اتفاقی است. پاسخ مورینیو همه را غافلگیر کرد. او با خنده گفت: «حقیقت را میخواهی؟ دوست دارم بازیکنان رئال مادرید در جام جهانی ببازند و به تعطیلات بروند، چون میخواهم هرچه زودتر آنها را برای شروع پیشفصل در اختیار داشته باشم.»
سرمربی پرتغالی در ادامه درباره شایعات مربوط به رختکن رئال مادرید و احتمال کنار گذاشتن برخی ستارهها صحبت کرد و تاکید داشت که برخلاف آنچه در رسانهها نوشته شده، قصد ندارد با بهترین بازیکنانش خداحافظی کند.
او گفت: «خواندهام که بعضیها میگویند ژوزه مورینیو آمده تا چند نفر از بهترین بازیکنان را کنار بگذارد، چون ظاهرا فصل گذشته در رختکن مشکلاتی وجود داشته است. نه، من این بازیکنان را میخواهم. من بهترین بازیکنان را میخواهم.»
مورینیو معتقد است داشتن ستارههای بزرگ به هیچ عنوان نباید مشکل دانسته شود و هنر مربی این است که از آنها یک تیم واقعی بسازد.
او در توضیح گزاره اولی که گفته بود اینطور ادامه داد: «حالا وظیفه من این است که تیمی بسازم که مشکلاتی از آن دست، اگر واقعا وجود داشته، دیگر تکرار نشود. اما بهترین بازیکنان رئال همانهایی هستند که هر مربی آرزوی داشتنشان را دارد. اگر با بازیکنان معمولی مشکل داشته باشی، آن وقت باید نگران شوی. بازیکنان بزرگ، بازیکنان بزرگ هستند.»
سرمربی جدید رئال مادرید درباره تعریف خودش از یک فوتبالیست بزرگ صحبت کرد و تاکید داشت که استعداد به تنهایی کافی نیست.
او گفت: «بعضیها میگویند فلان بازیکن کیفیت فنی فوقالعادهای دارد، اما از نظر بدنی آماده نیست. پس بازیکن بزرگی نیست. یا میگویند کیفیت زیادی دارد، اما ثبات ندارد. باز هم بازیکن بزرگی نیست. یک بازیکن بزرگ باید کامل باشد؛ از نظر فنی، بدنی و ذهنی در بالاترین سطح قرار بگیرد و در عین حال یک بازیکن تیمی باشد.»
بخش دیگری از این گفتوگو به شخصیت خود مورینیو اختصاص داشت. او اعتراف کرد نسبت به سالهای اول مربیگریاش تغییر کرده است.
او گفت: «ژوزه و مورینیو دو شخصیت متفاوت هستند. هر دو را در وجود خودم میبینم. من یک آدم آرام، متعادل و تحلیلگر نیستم. همان آدم چالشطلب، گاهی نهچندان مهربان، با شوخطبعی، گاهی با شوخیهای سیاه و حتی گاهی یک آدم سرسخت هستم.»
مورینیو در ادامه گفت: «وقتی جوانتر بودم، بیشتر مورینیو بودم. خیلی احساسیتر رفتار میکردم. هیچوقت قبل از حرف زدن به پیامدهایش فکر نمیکردم. اما تجربه به تو یاد میدهد احساساتت را بهتر کنترل کنی، بدون اینکه ماهیت خودت را از دست بدهی. من نمیتوانم چیزی را که هستم، از دست بدهم.»
مورینیو در ادامه از علاقهاش به هدایت یک تیم ملی هم پرده برداشت؛ هرچند تاکید کرد که هنوز فوتبال باشگاهی را بیشتر دوست دارد.
او گفت: «زیستگاه طبیعی من فوتبال باشگاهی است. اینکه هر روز تمرین کنم، هفتهای ۳ بازی داشته باشم، کنار بازیکنان باشم، با آنها کار کنم، آنها را بشناسم، با آنها بحث کنم، بغلشان کنم، ببوسم و حتی گاهی یک لگد هم به آنها بزنم! اما وقتی هیجان جام جهانی یا جام ملتهای اروپا را میبینم، حسی در درونم بیدار میشود و احساس میکنم دوست دارم روزی آن را هم تجربه کنم. یک روز این کار را انجام خواهم داد.»
سرمربی پرتغالی در پایان، از تغییری که در نگاهش نسبت به فوتبال ایجاد شده صحبت کرد و گفت امروز بیش از هر چیز به تاثیرش روی زندگی دیگران فکر میکند.
او گفت: «اوایل دوران مربیگری بیشتر به خودم، موفقیتهایم و آینده حرفهایام فکر میکردم. اما حالا بیشتر به این فکر میکنم که چه کاری میتوانم برای بازیکنان و هواداران انجام بدهم. اتفاقی که در رم رقم زدیم، لحظهای بود که واقعا فهمیدم فوتبال چگونه میتواند زندگی آدمهای دیگر را تغییر دهد.»
مورینیو حالا با تجربهای بسیار بیشتر از دوران نخست حضورش در مادرید، دوباره هدایت رئال را برعهده گرفته است. او جاهطلبی همیشگی را حفظ کرده، اما این بار از نسخهای پختهتر، آرامتر و باتجربهتر از خودش میگوید؛ مربیای که حالا تنها هدفش بازگرداندن رئال مادرید به قله فوتبال اروپا است.
