
به گزارش "ورزش سه"، تیمی از دل دایره قطب شمال، با شجاعت، نظم و انرژی، اتلتیکویی را شکست داد که نه شجاعت داشت، نه قلب و نه حتی حداقل انسجام لازم.
اتلتیکو بازی را با گل سورلوث آغاز کرد؛ مهاجمی که خود سابقه بازی در بودو/گلیمت را دارد و تنها بازیکنی بود که واقعاً در زمین میجنگید. اما این برتری دوام نداشت. تیم نروژی، که از همان دقایق ابتدایی با فشار بالا و مالکیت توپ بر بازی مسلط بود، ابتدا با گل شوولد و سپس با ضربه نهایی هوگ، نتیجه را برگرداند. این بازگشت نه اتفاقی، بلکه حاصل برتری کامل بودو/گلیمت در جسارت، تمرکز و عطش پیروزی بود.

از همان ابتدا نشانههای بحران دیده میشد. نیمکت محدود سیمئونه، بدون بازیکن آکادمی و با کمبود گزینههای تأثیرگذار، تصویر روشنی از وضعیت تیم ارائه میداد. غیبت جولیانو در ترکیب و حتی در جریان مسابقه، و ناتوانی مهرههای کلیدی در تغییر روند بازی، اتلتیکو را به تیمی سردرگم تبدیل کرد؛ تیمی که ذهنش درگیر نتایج دیگر بود و بدنش در زمین.
در نیمه دوم، سرما دوباره بازگشت؛ هم روی سکوها و هم در بازی اتلتیکو. گل دوم هوگ تیر خلاص بود. پس از آن، اتلتیکو نه راهحلی داشت و نه واکنشی. تعویضها، تغییر پستها و فریادهای کنار خط هم کارساز نشد. سکوها با سوتهای اعتراضی پاسخ دادند و واقعیت تلخ پذیرفته شد: اتلتیکو با شایستگی به پلیآف سقوط کرد.
حالا بروژ یا گالاتاسرای در انتظارند. بدون خرید جدید و بدون تغییر، این همان واقعیت اتلتیکو است؛ تیمی که از وحشت، به پلیآف رسید.