
به گزارش "ورزش سه"، تصویری دلخراش که در آرشیو بازیهای المپیک میلان-کورتینا ۲۰۲۶ ماندگار خواهد شد. معجزه او، یعنی تلاش برای رقابت تنها یک هفته پس از پاره شدن لیگامان صلیبی زانو در سوئیس، به فاجعه ختم شد.
اشکهای او، اشکهای تمام جامعه المپیک بود. چهرههای پدر و خواهرش که از جایگاه تماشاگران در پایین پیست افسانهای المپیا دله توفانه رقابت را دنبال میکردند، به خوبی نشاندهنده وقوع یک اتفاق جبرانناپذیر بود: پایان زندگی ورزشی وان.


احتمالاً انتقادها شدت خواهد گرفت و او را بیملاحظه خطاب خواهند کرد، اما هر کسی که چیزی را با تمام وجود خواسته باشد، میتواند خود را جای او بگذارد و درکش کند. او نیاز داشت در این المپیک، یعنی پنجمین المپیک دوران حرفهایاش که بارها به دلیل مصدومیت متوقف شده بود، حضور داشته باشد.
به خاطر عشق به ورزشی که او را به چهرهای جهانی و یکی از تاثیرگذارترین زنان سیاره تبدیل کرد، او زانوی راست خود را که بیشترین آسیب را در طول دوران حرفهایاش دیده بود، با تیتانیوم و تکنیکهای رباتیک بیسابقه بازسازی کرد و در ۴۰ سالگی بازگشت. او حتی دوباره طعم پیروزی را چشید و تعداد بردهای خود در جام جهانی را به عدد ۸۴ رساند.
همه چیز تا جمعه گذشته به خوبی پیش میرفت، تا اینکه پس از یک سقوط جدید در پیست کرانس مونتانا، با هلیکوپتر از صحنه خارج شد و لیگامان صلیبی پای چپش از بین رفت. او با جملهای شبیه به تبلیغات انگیزشی گفته بود تا زمانی که شانس داشته باشد، تلاش خواهد کرد. او تلاش کرد، در سالن بدنسازی با زمان جنگید، در تمرینات زمانهای خوبی ثبت کرد و در نهایت جرات به خرج داد تا روز یکشنبه در نقطه شروع سراشیبیهای ترسناک توفانه بایستد؛ منظرهای که هر کسی را با نیمی از فشار روانی او، به عقبنشینی وا میداشت.

اما وان اینگونه نبود. او خود را به سمت تاریخ پرتاب کرد. وارد بخش شوس شد، یعنی اولین قطعه پیست که در آن باید به حداکثر سرعت رسید تا بتوان بخشهای فنی بعدی را پشت سر گذاشت. اما او از آن فراتر نرفت.
در یک پیچ به چپ، تعادلش را از دست داد، کنترل اسکیها خارج شد و روی زانوی چپش لغزید و چندین متر به شکلی خشونتآمیز غلت خورد. صدای او شنیده شد که میگفت خدای من، نمیتوانم. سپس توفانه شبیه به یک مراسم سوگواری شد که تنها با تشویق تماشاگران، صدای پرههای هلیکوپتر امداد و گریههای سوزناک اسطورهای که ریسک کرد، جنگید و متاسفانه باخت، شکسته شد.


این پایانی غمانگیز برای یکی از بزرگترین ورزشکاران تاریخ است که بیش از ربع قرن این ورزش را به تیتر اول رسانهها آورد. او که متولد مینه سوتای سرد در آمریکا است، یکی از شش زنی است که در هر پنج رشته جام جهانی پیروز شده است.
ویترین افتخارات او شامل ۲۰ گوی بلورین، سه مدال المپیک و هشت مدال جهانی است. شهرت او از پیستها فراتر رفت و به صفحات مجلات معتبر و مستندهای شبکه اچبیاو رسید. وان فقط یک اسکیباز نبود؛ او بسیار فراتر از آن بود.
