شاهکاری دیگر در مسیر رسیدن به فینال بزرگ
سیمئونه، چهارهیچ و یک شکست تاکتیکی تاریخی
به گزارش "ورزش سه"، عملکردی درخشان پس از عملکرد درخشانی دیگر، این بهترین توصیف از مسیر اتلتیکو مادرید در کوپا دلری این فصل است. آنها پیش از دیدار دیشب برابر بارسا، مدافع عنوان قهرمانی و مدعی بلامنازع، با پیروزی قاطع ۰-۵ مقابل بتیس در لاکارتوخا به میدان آمده بودند. آزمونی دشوار در انتظارشان بود و شاگردان سیمئونه با موفقیت کامل از آن عبور کردند و جایگاهشان را در نیمه نهایی تثبیت کردند.
با این حال، قرعه بدترین رقیب ممکن را مقابلشان قرار داد: صدرنشین فعلی لالیگا و قهرمان دوره گذشته کوپا دل ری، جامی که حالا بیش از پیش به متروپولیتانو نزدیک میشود. پس از نمایش مسلط اتلتیکو، نتیجهای جز این نمیتوانست رقم بخورد. برتری ۰-۴ در پایان نیمه اول که تا سوت پایان حفظ شد، یکی از بهترین بازیهایی را نشان میدهد که تا به حال در متروپولیتانو دیده شده است.
با این حال، ۹۰ دقیقه دیگر در نوکمپ باقی مانده است و بازیکنان بارسا تلاش خواهند کرد اتفاقات مادرید را جبران کنند. نیمه اول با نتیجه ۰-۴ به پایان رسید که با توجه به موقعیتهای از دست رفته توسط آنتوان گریزمان، خولیان آلوارز و جولیانو سیمئونه میتوانست سنگینتر هم باشد و بهترین نمایش فصل اتلتیکو را به یک پیروزی تاریخی تبدیل کند.
احتیاط... منطق
هرچند نتیجه نشان میدهد صعود تقریباً قطعی است اما این باشگاه بر احتیاط تأکید دارد تا از هرگونه غرور و غافلگیری در سفر سوم مارس به بارسلونا جلوگیری شود. آن مسابقه سه هفته دیگر برگزار میشود و با وجود دیدارهای لیگ قهرمانان در این فاصله، تا آن زمان مهمترین نقطه تعیینکننده برای روخی بلانکوس خواهد بود.
این اهمیت بیدلیل نیست، چرا که ۱۳ سال از آخرین حضور تیم سیمئونه در فینال میگذرد. آن زمان، آنها اولین عنوان داخلیشان را تحت هدایت این سرمربی آرژانتینی کسب کردند (که پیش از آن لیگ اروپا و سوپرجام اروپا را فتح کرده بود) و این موفقیت مقدمه قهرمانی لالیگا در سال ۲۰۱۴ شد.
از همین رو، صعود دوباره به مسابقهای که سرنوشت فصل را مشخص میکند اهمیت ویژهای دارد. بله، ۹۰ دقیقه باقی مانده است، اما اتلتیکو دشوارترین بخش کار را انجام داد: حذف بارسلونایی که با برچسب مدعی اصلی وارد شد و پس از نیمهای شایسته ثبت در آرشیو، تحقیر شد. از موسو و آرامشش گرفته تا خولیان و بازگشتش به گلزنی، این نمایشی کاملاً تیمی بود.
گریزمان و لوکمن در کانون توجه خواهند بود اما نکته اصلی، برتری تاکتیکی سیمئونه بر فلیک بود. سرمربی آلمانی که از بهترین مربیان جهان به شمار میرود، کاملاً توسط رویکرد تاکتیکی این مربی آرژانتینی مهار شد. او نه تنها لامین یامال و دیگران را از کار انداخت، بلکه به اندازهای موقعیت تهاجمی خلق کرد که عملاً صعود به دیدار فینال را تضمین کند. قرار دادن گریزمان در میانه میدان برای حمایت از کوکه و یورنته در یکی از آن شبهایی که هرگز از حافظه نزدیک به ۶۹ هزار هوادار حاضر در متروپولیتانو پاک نخواهد شد، تعیینکننده بود.
پیش از مسابقه، تجمعی در آرسنتالس برگزار شد و نمایش نور، مشعلها و تشویقهایی که بیش از ۹۰ دقیقه پیش از شروع بازی آغاز شد، پیش درآمد آن چیزی بود که در زمین رقم خورد، دیداری که در آن اتلتیکو مادرید کاملاً بر بارسلونایی که با عنوان مدعی مطلق به مادرید آمده بود برتری داشت و تیم کاتالان برای رسیدن به فینال باید دست به کاری بزرگ بزند: پیروزی با اختلاف پنج گل برابر این تیم. چالشی بسیار بزرگ.
