مفصل با آنچلوتی: هر روز دلم برای رئال تنگ می‌شود

به گزارش "ورزش سه"، سرمربی ایتالیایی این دوشنبه به مناسبت بیست‌وپنجمین سالگرد رادیو ورزشی مارکا مهمان برنامه «لا تریبو» بود.

کارلو آنچلوتی (متولد ۱۹۵۹ در رجولو) تابستان گذشته به دوران حضورش به عنوان سرمربی رئال مادرید پایان داد. او در حالی باشگاه را ترک کرد که پرافتخارترین مربی تاریخ این باشگاه شده بود و میراثی فراموش‌نشدنی از خود به جا گذاشت.  
با این حال «کارلتو» هنوز یکی از معدود چالش‌هایی را که در کارنامه افسانه‌ای‌اش باقی مانده بود تجربه نکرده بود: هدایت یک تیم ملی. برزیل اصرار زیادی کرد و سرانجام او را متقاعد کرد تا برای کسب ششمین قهرمانی جام جهانی تلاش کند.

به مناسبت ۲۵ سالگی رادیو مارکا، این رسانه به مقر فدراسیون فوتبال برزیل رفت تا از مسیر حرفه‌ای این مربی ایتالیایی تقدیر کند. در این مصاحبه، آنچلوتی درباره ماه‌های نخست حضورش در برزیل، رابطه‌اش با رئال مادرید، ارتباطش با بازیکنان این باشگاه، تغییرات فوتبال در دهه‌های اخیر و دیدگاهش درباره بازیکنانی مانند وینیسیوس و والورده صحبت کرد.

ممنون که درهای خانه جدیدتان را به روی ما باز کردید. اینجا نسبت به والدبباس رنگارنگ‌تر است؛ روحیه برزیلی خیلی با مادرید فرق دارد.  
آنچلوتی: دفتر من در والدبباس خیلی بزرگ‌تر بود، اما متفاوت. اینجا رنگ‌های زیادی دارد و فضای شادی حاکم است.

به نظر می‌رسد کسی که از رئال مادرید جدا می‌شود و آن همه لیگ قهرمانان برده، فقط می‌تواند به برزیل برود.  
آنچلوتی: بله، فکر می‌کنم همین‌طور است. بعد از رئال قصد نداشتم به باشگاه دیگری بروم. فرصت هدایت تیم ملی برزیل دو سال پیش مطرح شد. بعد قراردادم را با رئال تمدید کردم، اما سال گذشته فکر کردیم زمان جدایی رسیده و حالا خیلی خوشحال هستم.

به نظر می‌رسد حالتان بهتر است، حتی خوش‌قیافه‌تر شده‌اید.  
آنچلوتی: بله.

شاید هم کمتر استرس دارید؟  
آنچلوتی: قطعاً استرس کمتر است.

کمتر؟  
آنچلوتی: بله، چون بازی‌های زیادی وجود ندارد. بیشتر کار من مشاهده و ارزیابی است. لازم نیست هر روز تمرین آماده کنم. کار متفاوتی است، آرام‌تر، اما جالب. باید بازیکنان را ببینم. در برزیل دست‌کم ۷۰ بازیکن هستند که می‌توانند در تیم ملی بازی کنند و بررسی همه آن‌ها کار ساده‌ای نیست.

اما دو ماه دیگر همه از شما جام جهانی ششم را می‌خواهند.  
آنچلوتی: مدت‌هاست که آن را می‌خواهند. این فقط یک هدف نیست، بلکه یک انگیزه است.

«قهرمانی جام جهانی با برزیل فقط یک هدف نیست، یک انگیزه است.»

آیا این فشار را در زندگی روزمره احساس می‌کنید؟  
آنچلوتی: مردم اینجا خیلی خوب با من رفتار می‌کنند. احترام زیادی می‌گذارند و خیلی دوست‌داشتنی هستند. فضای برزیل کاملاً فوتبالی و پرشور است. مردم شاد و صمیمی هستند.

قبل از امضا با برزیل تردیدی داشتید؟  
آنچلوتی: نه. درست است که برخی مربیان قدیمی برزیلی نسبت به مربیان خارجی حساس بودند، اما استقبال بسیار خوبی از من شد. با مربیان لیگ برزیل مثل مربیان پالمیراس، فلامینگو و باهیا زیاد صحبت می‌کنم. آن‌ها کمک می‌کنند بازیکنان را بهتر بشناسم؛ چون بعضی‌ها در اروپا بازی می‌کنند و بعضی‌ها در همین لیگ هستند.

مقر فدراسیون برزیل هم مثل والدبباس پر از اسطوره‌هاست.  
آنچلوتی: دقیقاً. تاریخ خیلی مهم است. در رئال مادرید هر روز با تاریخ روبه‌رو می‌شوی: دی‌استفانو، پوشکاش، سرخیو راموس، کاسیاس یا رونالدو. اینجا هم همین‌طور است؛ پله، زیکو، روماریو و بسیاری از اسطوره‌های فوتبال برزیل.

شما بازیکنان بزرگ زیادی را مربیگری کرده‌اید. اگر فقط از برزیلی‌هایی که با شما کار کرده‌اند یک تیم بسازیم؟  
آنچلوتی: در دروازه دیدا. دفاع راست کافو، در مرکز دفاع میلیتائو یا تیاگو سیلوا و دفاع چپ مارسلو. در خط میانی کاسمیرو و کاکا. در سمت راست رودریگو، در چپ وینیسیوس و در خط حمله انتخاب سخت است: رونالدو، ریوالدو یا رونالدینیو.

اکنون باید تقریباً فهرست نهایی جام جهانی را آماده کنید.  
آنچلوتی: انتخاب فهرست آسان نیست، چون به‌ویژه در خط حمله گزینه‌های زیادی داریم. در میانه میدان و دفاع کناری کمتر، اما همچنان می‌توانیم بازیکنان خوبی برای بازی‌های دوستانه و جام جهانی انتخاب کنیم.

۲۵ سال از تأسیس رادیو مارکا می‌گذرد. سال ۲۰۰۱ کجا بودید؟  
آنچلوتی: آن زمان یوونتوس من را اخراج کرده بود و در تعطیلات بودم و منتظر پیشنهاد میلان.

آن دوره یکی از آموزنده‌ترین دوره‌های زندگی شما بود؟  
آنچلوتی: بله. در فوتبال اخراج مربیان چیز رایجی است. گاهی حتی وقتی خوب کار می‌کنید اخراج می‌شوید. اولین بار خیلی روی من اثر گذاشت. آخرین بار در ناپولی در سال ۲۰۲۰ بود و دیگر آن را بخشی از کار می‌دانید. وقتی اعتماد بین شما و باشگاه از بین برود، باید جدا شوید.

فوتبال در این ۲۵ سال چقدر تغییر کرده؟  
آنچلوتی: خیلی زیاد. باورنکردنی است.

بهتر شده یا بدتر؟  
آنچلوتی: نمی‌دانم. از نظر محیطی بهتر شده؛ ورزشگاه‌ها و زمین‌ها بهتر شده‌اند و داوری با فناوری پیشرفت کرده است. شدت بازی‌ها بیشتر شده، اما شدت بیشتر همیشه به معنای نمایش بهتر نیست. امروز استعدادها سخت‌تر می‌توانند خود را نشان دهند نسبت به ۲۰ سال پیش.

دلتان برای مادرید و رئال تنگ می‌شود؟  
آنچلوتی: هر روز ولی هر دوره‌ای زمان خودش را دارد. خاطرات فوق‌العاده‌ای از رئال دارم و علاقه زیادی به باشگاه و کارکنان آن دارم. حالا پروژه جدیدی دارم و با همان انگیزه کار می‌کنم. وقتی رئال بازی دارد آن را دنبال می‌کنم، نه فقط برای دیدن برزیلی‌ها، بلکه برای کمک به برد تیم.

هنوز با افراد رئال تماس دارید؟  
آنچلوتی: بله. بعد از بازی مقابل منچسترسیتی به باشگاه و فلورنتینو پرز تبریک گفتم. با بازیکنان هم صحبت می‌کنم؛ مثلاً اخیراً با رودریگو حرف زدم.

چرا آن رئال مادرید کامل ناگهان تغییر کرد؟  
آنچلوتی: فوتبال با تغییرات کوچک عوض می‌شود. مسئله فقط تعویض کروس با امباپه نبود. همان سال ناچو رفت، کارواخال مصدوم شد و مودریچ کمتر بازی کرد. نسل قدیمی که فضای فوق‌العاده‌ای در رختکن ساخته بود دیگر حضور ندارد و نسل جدید باید شخصیت و رهبری ایجاد کند. این کار با یک کلیک انجام نمی‌شود؛ زمان می‌برد.  
امباپه عالی کار کرد و حدود ۵۰ گل زد، اما تیم برای کسب جام‌ها مشکل داشت چون فوتبال به جزئیات وابسته است.

حالا باید همین کار را با برزیل انجام دهید.  
آنچلوتی: بله. سختی کار باید انگیزه باشد. احساس می‌کنم فضای مناسبی برای قهرمانی وجود دارد. فشار زیاد است، اما عشق مردم به تیم ملی هم فوق‌العاده است. در برزیل وقتی تیم ملی بازی دارد، همه چیز متوقف می‌شود. در اروپا تیم‌های ملی به خاطر برنامه شلوغ باشگاهی کمی اهمیتشان کمتر شده است.  
اینجا پوشیدن پیراهن تیم ملی برای بازیکنان بسیار خاص است، اما فشار هم زیاد است؛ حتی اشتباه در یک بازی دوستانه هم شدیداً نقد می‌شود.

شما همیشه ضرب‌المثل‌های جالبی دارید.  
آنچلوتی: بله، دوستشان دارم.

یکی می‌گوید عجله مشاور بدی است.  
آنچلوتی: یکی دیگر هم هست که خیلی دوست دارم:  
«کار و فداکاری بر استعداد پیروز می‌شود، وقتی استعداد کار و فداکاری نداشته باشد.»

آیا وینیسیوس می‌تواند دوباره بر فوتبال جهان مسلط شود؟  
آنچلوتی: وینیسیوس در بازی‌های بزرگ هرگز شکست نخورده است. نیمه‌نهایی یا یک‌چهارم نهایی‌ای را به یاد نمی‌آورم که او بد بازی کرده باشد. شاید در والنسیا عصبانی شد و تمرکزش را از دست داد، اما در بازی‌های مهم همیشه خوب بوده است. اگر در فهرست باشد، مطمئنم جام جهانی بزرگی خواهد داشت.

آیا رئال مادرید در منچستر صعود می‌کند؟  
آنچلوتی: بله، صعود می‌کند. باید خوب دفاع کند و تعادل داشته باشد.

از بازی والورده تعجب کردید؟  
آنچلوتی: نه. اگر تعجب می‌کردم باید مدرک مربیگری‌ام را پس می‌دادم! البته سه گل او واقعاً شگفت‌انگیز بود. بعد از بازی به او پیام دادم.

چه گفتید؟  
آنچلوتی: به او گفتم:  
«حیف که پاسپورت برزیلی نداری!»