
به گزارش ورزش سه و به نقل از اکیپ، شکست شب گذشته ۲-۱ مقابل صربستان بعید است که برای هروه رنارد آرامشی به ارمغان بیاورد، به خصوص که رسانههای عربستان سعودی سه ماه قبل از جام جهانی، حتی قبل از این بازی دوستانه، خبر اخراج او را اعلام کرده بودند. این اولین باری نیست که روزنامهنگاران او را برای رفتن تحت فشار قرار میدهند، اما او از اعتماد رئیس فدراسیون خود که رابطه بسیار نزدیکی با او دارد، برخوردار است.
شکست مقابل مصر (0-4، در 27 مارس) هفته گذشته اوضاع را تیره و تار کرده بود و باعث شد برخی روزنامهها خواستار جدایی او شوند، اما سرمربی او در آن زمان به مربی فرانسوی اطمینان داده بود که از او حمایت میکند و نمیخواست جدایی او را ببیند.
در واقع، این رنارد است که میتواند تصمیم نهایی را بگیرد. انتظار میرود او در شرایطی که دیگر مناسب او نیست، درخواست پایان دوران مربیگریاش را بدهد. این مربی پس از رساندن عربستان سعودی به جام جهانی 2022 و شکست دادن آرژانتین (2-1) در بازی افتتاحیه - که بزرگترین دستاورد این کشور بود – به فرانسه برگشت و هدایت تیم زنان را در دست گرفت اما عربستان که با یک مربی گرانقیمت دیگر (روبرتو مانچینی) قرارداد بسته بود بیتاب بازگرداندن رنار بود. مرد فرانسوی در بازگشت موفق شد تیم را به جام جهانی برساند، اما به دلیل تغییر مقررات در این کشور که اکنون به باشگاهها اجازه میدهد از هشت بازیکن خارجی و یازده بازیکن مستقر در آسیا استفاده کنند، تیمی بسیار متفاوت از تیمی که ترک کرده بود، پیدا کرد.
او بازیکنانی را که زمان بازی و ریتم کافی نداشتند، به خدمت گرفت و در اجرای ایدههایش با مشکل مواجه شد. رنارد این مشکل را در داخل باشگاه با رئیسش در میان گذاشت. چطور میتوانست وقتی بهترین بازیکنانش را در باشگاههای برتر روی نیمکت میگذاشت، نتیجه بگیرد؟ او آن زمان به ما گفت: «در آن زمان، آنها برای باشگاههای ضعیفتر بازی میکردند، اما بالاخره بازی میکردند .» و او نتوانست آنطور که امیدوار بود این تیم را احیا کند، حتی با اینکه آنها سهشنبه در صربستان پیش افتادند، اما دوم بیست و دومین شکست را با این سرمربی تجربه کردند.
با این باخت و ادامه فشار مطبوعات و مفسرین، رنار مانند مانند ولید رگراگی که قبل از این رویداد جهانی مراکش را ترک کرد احتمالا درخواست استعفا خواهد داد. رئیس او ممکن است بخواهد او را نگه دارد، اما رنارد آینده او را در دست دارد.

به نظر میرسد این نشانهای از پایان همکاری آنها باشد. اگر او برود، مشخص نیست که ایالات متحده را در نظر نگیرد: جای تعجب نیست که غنا، که به تازگی از اتو آدو جدا شده ، به او نزدیک شود. حداقل برای سنجش وضعیت روحی و نیات او. او در آنجا، به عنوان دستیار کلود لو روی، دوران حرفهای خود در آفریقا را آغاز کرد و سپس به زامبیا رفت تا با شکست دادن ساحل عاج، با حضور دیدیه دروگبا و یایا توره، در سال۲۰۱۲ در گابن، به بزرگترین دستاورد تاریخ جام ملتهای آفریقا دست یابد.
این یک چالش جدید برای رنارد خواهد بود، کسی که این فرصت را خواهد داشت تا در سومین جام جهانی متوالی خود (مراکش در سال ۲۰۱۸) شرکت کند. ابتدا باید واکنش رئیس فعلی او و سپس واکنش رئیس فدراسیون غنا را ببینیم. البته ممکن است در همین فاصله دو ماهه قبل از شروع جام جهانی، گزینههای دیگری نیز مطرح شوند. هنوز هیچ چیز قطعی نشده است...