
به گزارش ورزش سه، شاید این جام به اندازه دو جام حذفیای که جک ویلشر در زمان بازی با پیراهن آرسنال در این ورزشگاه، ورزشگاه ومبلی، بالای سر برد باشکوه نباشد، اما پیروزی ۳ بر ۱ مقابل استاک پورت کانتی در فینال تماشایی جام ورتو، لحظهای تاریخی برای این مربی ۳۴ ساله و باشگاه لوتون محسوب میشود. ویلشر که تنها شش ماه از انتصابش به عنوان سرمربی میگذرد، موفق شد تیمی را که دو سال پیاپی در مسیر سقوط و ناکامی بود، دوباره به مسیر افتخار بازگرداند.
مسابقه برای لوتون با یک شوک بزرگ آغاز شد. در حالی که هواداران استاک پورت جو وحشتناکی در ومبلی ایجاد کرده بودند، آداما سیدیبه در دقایق ابتدایی با یک استارت انفجاری قلب دفاع لوتون را شکافت و با ضربهای تماشایی، جیمز شیا، سنگربان باتجربه لوتون را مغلوب کرد تا استاک پورت یک بر صفر پیش بیفتد.

اما شاگردان ویلشر که در ۱۱ بازی اخیر خود تنها یک بار طعم شکست را چشیده بودند، به سرعت به بازی برگشتند. فشار لوتون جواب داد و امیلیو لارنس، ستاره قرضی منچسترسیتی، با یک ضربه دقیق از میان پاهای دروازهبان حریف، کار را به تساوی کشاند. این گل روحیه را به سکوهای نارنجیماندوم بازگرداند و لوتون پیش از سوت پایان نیمه اول، توسط ناکی ولز به گل دوم رسید تا با پیروزی به رختکن برود.
در نیمه دوم، استاک پورت برای بازگشت به بازی، انتحاری بازی کرد. جاش استوکس دو بار تا آستانه فروپاشی دروازه لوتون پیش رفت که یک بار ضربه او با اختلاف میلیمتری به بیرون رفت و بار دیگر واکنش استثنایی جیمز شیا توپ را به تیر دروازه کوبید. در نهایت در حالی که بازی در وقتهای تلف شده دنبال میشد، ناکی ولز با زدن گل دوم خود و گل سوم تیمش، تیر خلاص را شلیک کرد تا جشن قهرمانی لوتون در ومبلی تکمیل شود.
جک ویلشر که در تمام طول بازی با اضطراب در کنار زمین قدم میزد، پس از سوت پایان در آغوش دستیارانش آرام گرفت. این قهرمانی میتواند سرآغازی بر دوران درخشان مربیگری ستاره سابق آرسنال باشد که دوران بازیاش با مصدومیتهای تلخ به پایان رسید. لوتون با این جام و تحت هدایت این مربی جوان، به دنبال ثبت یک رکورد تاریخی و کسب دوگانه «قهرمانی و صعود» در این فصل است. این پیروزی ثابت کرد که ویلشر نه تنها در میانه زمین، بلکه روی نیمکت هم راه و رسم پیروزی در ومبلی را به خوبی بلد است.
