
به گزارش "ورزش سه"، با پایان رقابتهای لیگ حرفهای ادنوک در فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۶، باشگاهها بلافاصله بررسی پرونده کادرهای فنی خود را آغاز کردند؛ برخی مدیریتها به دنبال حفظ ثبات فنی هستند و برخی دیگر برای اصلاح مسیر و بهبود نتایج، به سمت تغییر حرکت میکنند. این در حالی است که مطالعهای منتشرشده از سوی رصدخانه فوتبال وابسته به مرکز بینالمللی مطالعات ورزشی نشان میدهد نرخ تغییر سرمربیان در لیگ امارات به ۶۴.۳ درصد رسیده است؛ لیگی با ۱۴ تیم که میانگین مدت فعالیت هر سرمربی در آن ۹.۸ ماه و میانگین سنی مربیان در فصل پایانیافته ۵۴.۴ سال بوده است.
فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۶ از نظر کادرهای فنی آمار قابل توجهی داشت؛ باشگاههای لیگ حرفهای امارات در طول یک فصل با ۲۷ مربی قرارداد بستند. در این میان، فقط ۵ باشگاه توانستند از شروع فصل ثبات فنی خود را حفظ کنند و ۹ باشگاه روی نیمکت خود تغییراتی انجام دادند. آخرین نمونه این تغییرات، باشگاه الوحده بود که پس از هفته بیستودوم لیگ با حسن العبدولی، مربی اماراتی، قرارداد بست.
در فهرست باشگاههایی که بیشترین ثبات فنی را داشتند، نام العین، شباب الاهلی، عجمان، البطائح و النصر دیده میشود. ولادیمیر ایویچ صربستانی العین را به قهرمانی لیگ رساند و با تمدید قرارداد دو ساله، حضور خود را برای فصل آینده تضمین کرد. در سوی دیگر، پائولو سوسای پرتغالی برای دومین فصل پیاپی هدایت شباب الاهلی را برعهده داشت؛ هرچند پس از آنکه تیمش این فصل را بدون هیچ جامی به پایان رساند، احتمال جدایی او مطرح است؛ آن هم پس از فصلی که با «فرسان» به چهار جام رسیده بود.
گوران توفیگدزیچ نیز در عجمان باقی ماند و فرهاد مجیدی، تا پایان فصل در البطائح ماند؛ فصلی که در نهایت با سقوط این تیم به لیگ دسته اول همراه شد. همچنین اسلاویشا یوکانوویچ صربستانی از زمان برعهده گرفتن هدایت النصر در تابستان گذشته، همچنان در رأس کادر فنی این تیم باقی مانده است.
در مقابل، الوحده در صدر فهرست باشگاههایی قرار گرفت که بیشترین تغییرات مربیگری را تجربه کردند. این تیم در طول فصل چهار مربی روی نیمکت خود دید؛ ابتدا ژوزه مورایس پرتغالی، سپس دستیار او دیماس تکسیرا بهصورت موقت، بعد دارکو میلانیچ اسلوونیایی و در نهایت حسن العبدولی که موفق شد تیم را به قهرمانی جام بانک اسلامی ابوظبی برساند. العبدولی پیش از آن از هدایت خورفکان برکنار شده بود و این باشگاه هدایت تیم را به دامیر کرزنار کروات سپرد.
الوصل نیز سه تغییر فنی داشت؛ کار را با لوئیس کاسترو پرتغالی آغاز کرد، سپس مسعود میرال روی نیمکت نشست و در ادامه باشگاه با روی ویتوریا قرارداد بست. الشارجه هم در طول فصل سه مربی داشت؛ ابتدا میلوش میلوویویچ صربستانی، سپس عبدالمجید النمر بهصورت موقت و در نهایت ژوزه مورایس پرتغالی.
موج تغییرات به باشگاههای دیگر هم رسید. الجزیره نخستین باشگاهی بود که در این فصل تغییر فنی انجام داد؛ این باشگاه پس از هفته نخست به همکاری با حسین عموتة، مربی مراکشی، پایان داد و مارینو پوشیچ هلندی را به خدمت گرفت. بنییاس نیز ایوایلو پتف بلغاری را برکنار کرد و دانیل ایسایلا رومانیایی را بازگرداند. دبا پیش از هفته دهم با برونو پریرا قطع همکاری کرد و ماریوس پانایت را به خدمت گرفت. کلباء هم وک رازویچ صربستانی را کنار گذاشت و غازی الشمری را بهعنوان سرمربی منصوب کرد.
مطالعه رصدخانه فوتبال وابسته به مرکز بینالمللی مطالعات ورزشی همچنین نشان میدهد دو سوم مربیان در سراسر جهان بیش از یک سال در سمت خود باقی نمیمانند. بر اساس این دادهها، ۶۵.۲ درصد تیمها در ۵۵ لیگ جهان طی ۱۲ ماه گذشته دستکم یک بار سرمربی اصلی خود را تغییر دادهاند؛ آماری نزدیک به دوره مشابه سال گذشته که نشاندهنده بیثباتی مزمن در بیشتر باشگاههاست.
بر پایه این مطالعه، میزان تغییر سرمربیان در جهان از ۱۰۰ درصد در لیگ برتر قبرس تا فقط ۱۸.۸ درصد در لیگ برتر نروژ متغیر بوده است. در قبرس، همه ۱۴ باشگاه حاضر در لیگ طی ۳۶۵ روز گذشته سرمربی خود را تغییر دادهاند، در حالی که در نروژ فقط ۳ باشگاه از مجموع ۱۶ تیم دست به تغییر مربی زدهاند؛ تفاوتی که نشاندهنده اختلاف آشکار در فلسفه مدیریتی باشگاهها و میزان ثبات فنی آنهاست.
روزنامه «د پست» نیز دادههایی درباره سن مربیان، بدون احتساب مربیان موقت، منتشر کرده است. طبق این دادهها، میانگین جهانی سن سرمربیان ۴۹.۵ سال بوده است. بلغارستان با میانگین سنی ۵۵.۶ سال، بالاترین میانگین سن مربیان را ثبت کرده و هیچ مربی زیر ۴۰ سال در این لیگ حضور نداشته است. در مقابل، سوئد جوانترین لیگ از نظر میانگین سن مربیان بوده و میانگین سنی سرمربیان در آن به ۴۳.۵ سال رسیده است.