انقلاب در ناپولی: یک آشنای قدیمی در آستانه بازگشت

به گزارش "ورزش سه"، رسانه‌های ایتالیایی روز سه‌شنبه تایید کردند که دوران حضور آنتونیو کونته روی نیمکت ناپولی به پایان رسیده است. تصمیم این سرمربی بازگشت‌ناپذیر است؛ هرچند اورلیو دب لائورنتیس، رئیس باشگاه، یک هفته زمان بیشتر برای تجدیدنظر به او داده بود که این مهلت با پایان بازی روز یکشنبه مقابل اودینزه در ورزشگاه دیه‌گو آرماندو مارادونا (در چارچوب هفته پایانی سری آ) به اتمام می‌رسد.

این مربی ۵۶ ساله که فصل گذشته ناپولی را به چهارمین قهرمانی‌اش در تاریخ لیگ ایتالیا رساند، پس از دو فصل موفقیت‌آمیز باشگاه را ترک می‌کند و از دریافت دستمزد ۷ میلیون یورویی خود که طبق قرارداد باید تا سال ۲۰۲۷ دریافت می‌کرد، چشم‌پوشی کرده است. 

بازی روز یکشنبه صرفاً به عنوان مراسم خداحافظی او در حضور ۵۰ هزار هوادار خواهد بود و پس از آن، بیانیه رسمی این جدایی از سوی رئیس باشگاه منتشر می‌شود.

به گزارش روزنامه لارپوبلیکا، با وجود این جدایی، رابطه بین کونته و دی لائورنتیس بدون کینه و دلخوری پایان می‌یابد. در طول این دو سال، این زوج که خود را فراتر از یک رابطه کاری، دوست یکدیگر می‌دانند، به موفقیت‌های چشمگیری دست یافتند؛ کسب یک قهرمانی لیگ، یک سوپرجام، یک عنوان نایب‌قهرمانی و دو بار کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا. این نشریه اشاره می‌کند که این همکاری به دلیل شباهت‌های بین هر دو نفر موفقیت‌آمیز بود؛ هر دو جاه‌طلب، پرانرژی و فداکار در کار بودند و توانستند به خاطر منافع باشگاه به یک تعادل برسند.

با این حال، همزیستی بین دو شخصیت تا این حد قوی همیشه حساس و شکننده بود. نیاز هر دو نفر به اثبات خود، تنش‌های مکرری را ایجاد کرد و این جدایی را به یک سرانجام قابل پیش‌بینی تبدیل نمود. 

اولین بحران بزرگ یک سال پیش به وجود آمد، اما جشن قهرمانی در سال ۲۰۲۵ روحی تازه به این پروژه دمید؛ پروژه‌ای که البته پیش از آن به دلیل فروش کواراتسخلیا به پی‌اس‌جی ضربه خورده بود. این بار، اختلاف نظر بین دغدغه‌های مالی رئیس باشگاه و اولویت سرمربی برای پیروزی به هر قیمتی، به مانعی غیرقابل عبور تبدیل شد.

غرور جریحه‌دار شده کونته نیز در این تصمیم بی‌تاثیر نبوده است؛ چرا که این سرمربی احساس می‌کرد کار او به درستی ارزش‌گذاری نشده و هدف انتقادات داخلی و خارجی قرار گرفته است. روش‌های تمرینی او به عنوان عامل تعداد بالای مصدومیت‌ها معرفی شد و کیفیت بازی تیم نیز به ویژه پس از حذف زودهنگام از لیگ قهرمانان اروپا در همان مرحله اول، زیر سؤال رفت.

سکوت دی لائورنتیس در قبال این انتقادها از سوی کونته به عنوان عدم حمایت تعبیر شد. این سرمربی که احساس می‌کرد ارزش او نادیده گرفته شده است، در بحبوحه بحران تیم ملی ایتالیا به طور غیرمستقیم تمایل خود را نشان داد و گفت: «اگر جای فدراسیون فوتبال ایتالیا بودم، به کونته فکر می‌کردم». پیامی که قرار بود یادآور ارزش‌های او باشد، به عنوان یک درخواست شخصی برای این پست تلقی شد.

رئیس دی لائورنتیس که از حدود یک ماه پیش از نارضایتی این سرمربی آگاه بود، نتوانست راهکاری پیدا کند. با نزدیک شدن به پایان این دوره، او از هم‌اکنون خود را برای آینده آماده می‌کند و در شرایطی که باشگاه به جشن‌های صد سالگی خود نزدیک می‌شود، بازگشت مائوریتزیو ساری را به عنوان هدیه به هواداران در نظر گرفته است.