
به گزارش ورزش سه، قربان قرباناف، سرمربی قرهباغ، پس از شکست سنگین ۶ بر ۱ مقابل نیوکسل، با چهرهای برافروخته اما با وقار در کنفرانس خبری حاضر شد. او که تیمش در نیمه اول اسیر طوفان آنتونی گوردون شده بود، این باخت را بخشی از فرآیند یادگیری در بالاترین سطح فوتبال جهان دانست.
سوال: در بین دو نیمه به بازیکنان چه گفتید؟ ورود بداوی حسینوف به زمین با چه هدفی بود؟
قربان قرباناف: تنها فکرم این بود که آنها را آرام کنم. به بازیکنانم گفتم که در کنارشان هستم. اگر آرام نمیشدیم، ممکن بود نتیجه از این هم سنگینتر شود. ما از قدرت حریف باخبر بودیم. تعویض بداوی هم اقدامی برای سروسامان دادن به خط دفاعی بود و او هم با اعتمادبهنفس بازی کرد.
سوال: آیا برای بازیهای لیگ دست به سیاست چرخشی و تغییرات گسترده در ترکیب میزنید؟
قربان قرباناف: چنین قصدی نداریم. ما فقط ۳-۴ جلسه تمرینی فرصت داریم که کنار هم باشیم. مقابل ما رقیبی قرار دارد که اشتباهات را نمیبخشد و تشنه گلزنی است؛ پس به روتاسیونهای جدی فکر نخواهیم کرد.

سوال: مصدومیت بهلول مصطفیزاده چقدر جدی است؟
قربان قرباناف: هنوز خبر دقیقی نداریم. فردا وضعیت او مشخص میشود، اما احتمالاً دچار کشیدگی عضله شده است.
سوال: به نظر میرسد ابرهای تیره بر فراز تیم دیده میشود؛ این نتایج ناشی از غرور صعود به پلیآف است یا تمام شدن توان تیم؟
قربان قرباناف: شاید حرفهای من شبیه به توجیه به نظر برسد، اما باید قبول کنیم که در هر مرحله، رقیب قدرتمندتر میشود. اگر آنها ما را شکست دهند، جزو ۱۶ تیم برتر اروپا خواهند بود. بازی با چنین تیمهایی ریسک بزرگی است و احتمال شکستهای پرگل وجود دارد. اما ما باید آماده باشیم تا خودمان را برای فوتبال کشورمان قربانی کنیم. این تجربه برای همه ما یکسان است. دیدن سرعت رشد فوتبال دنیا برای ما مفید بود و امروز دوباره شاهد آن بودیم. قبلاً وقتی تیم ۳-۰ عقب میافتاد، هواداران ورزشگاه را ترک میکردند، اما امروز تا پایان ماندند چون میدانستند سطح این مسابقات متفاوت است. این یک تجربه عالی برای همه ما بود.
سوال: نقشه شما برای مقابله با پرس سنگین نیوکسل چه بود؟
قربان قرباناف: در چنین بازیهایی زمان کافی برای تغییرات بزرگ نداریم. برای اجرای یک تاکتیک جدید، حداقل باید ۳-۴ بار آن را در تمرینات مرور کرد. ما سعی کردیم همان کارهایی که بلد هستیم را بهتر انجام دهیم. هر حمله رقیب باکیفیت بود. در نیمه دوم متفاوت بازی کردیم، اما هیجان و استرس همچنان در ساق پای بازیکنان ما بود.