رونمایی از نسخه مرموز مراکش با سرمربی جدید

به گزارش ورزش سه، امروز عصر ورزشگاه متروپولیتانو در شهر مادرید، میزبان رونمایی از نسخه جدید شیرهای اطلس بود. تیم ملی مراکش که پس از دوران باشکوه ولید رکراکی و رسیدن به نیمه‌نهایی تاریخی جام جهانی، وارد یک عصر جدید شده است، به مصاف تیم قدرتمند اکوادور رفت. نشستن روی نیمکتی که پیش از این در تسخیر رکراکی بود، شجاعت و جسارت خاصی می‌طلبد؛ اما محمد وهبی، سرمربی 49 ساله و جدید شیرهای اطلس، نشان داد که برای پیاده‌سازی افکار خود ترسی از تغییرات بنیادین ندارد. او در فاصله کوتاه باقی‌مانده تا جام جهانی، در تصمیمی جسورانه چهار بازیکن جدید را در همین بازی به میدان فرستاد تا نشان دهد درهای تیم ملی به روی هیچ استعدادی بسته نیست. عیسی دیوپ، مدافع 29 ساله و محمد حریمات 31 ساله در ترکیب اصلی قرار گرفتند و جسیم یاسین به همراه سمیر المرابط، دو پدیده باشگاه استراسبورگ در جریان بازی فرصت خودنمایی پیدا کردند.

این بازی دوستانه از چالش‌های تاکتیکی عمیقی در ترکیب مراکش پرده برداشت. وهبی در یک قمار بزرگ، سیستم 4-2-3-1 را با حذف مهاجم هدف کلاسیک به زمین فرستاد و اسماعیل صیباری، ستاره پی‌اس‌وی آیندهوون را در این پست غیرتخصصی به کار گرفت؛ حربه‌ای که به یک ناکامی مطلق تبدیل شد و صیباری در میان مدافعان فیزیکی اکوادور کاملاً گم بود. عزالدین اوناهی در پست شماره 10 نتوانست جادوی همیشگی خود را تکرار کند و حریمات که عنوان بهترین بازیکن جام عرب را یدک می‌کشد، در میانه میدان با محدودیت‌های شدیدی مواجه شد. با این حال، خط دفاعی مراکش نقطه امیدواری وهبی بود. عیسی دیوپ در سمت راست قلب دفاع، عملکردی خیره‌کننده داشت و نشان داد می‌تواند در کنار نایف اکرد، یک دیوار بتنی و نفوذناپذیر برای جام جهانی تشکیل دهد.

رویارویی با اکوادور، چیزی فراتر از یک بازی تدارکاتی ساده بود. اکوادورِ ترسناک که در رقابت‌های مقدماتی منطقه کونمبول تیم‌هایی نظیر آرژانتین و کلمبیا را به زانو درآورده و بالاتر از برزیل در رده دوم جدول ایستاده بود، یک تست بی‌رحمانه برای سنجش عیار شیرهای اطلس به شمار می‌رفت. وهبی پس از پایان این ماراتن نفس‌گیر، با تمجید از جنگندگی شاگردانش و زوج دیوپ-ریاض گفت: «آن‌ها دو پروفایل کاملاً متفاوت به تیم اضافه می‌کنند؛ یکی فیزیک و قدرت درگیری دارد و دیگری تکنیک. برای اولین بازی آن هم مقابل چنین حریفی، فقط می‌توانم آن‌ها را تحسین کنم. این یک نبرد واقعی بود. اکوادور تیمی است که یقه غول‌های آمریکای جنوبی را گرفته و ما می‌دانستیم که قرار است وارد یک جنگ فیزیکی تمام‌عیار شویم. در لحظاتی از بازی تحت فشار خردکننده‌ای قرار گرفتیم، اما من از میزان جسارت و تعصب بازیکنانم بی‌نهایت راضی هستم.»

سرمربی سابق تیم زیر 20 ساله‌های مراکش که حالا سکان‌دار اصلی این کشور است، پیام روشنی برای رقبای تیمش در جام جهانی  ارسال کرد. او با تاکید بر ذهنیت برنده تیمش گفت: «فوتبال ملی در بالاترین سطح یعنی همین؛ تیم‌های جنگنده که شما را از بالا پرس می‌کنند و بازی را به دوئل‌های یک‌ دربرابر ‌یک می‌کشانند. ما یاد گرفتیم در لحظات سخت، کنار هم رنج بکشیم و سازماندهی خود را از دست ندهیم. تیمی که به نیمه‌نهایی جام جهانی رسیده، نقطه ضعف ندارد، بلکه تنها نقاط قوتی دارد که باید ارتقا یابند. ما برای جام جهانی کاملاً آماده خواهیم بود.»