به جهنم خوش آمدید
ایتالیا، همه امیدهایت را رها کن!
به گزارش "ورزش سه"، «ای کسانی که وارد میشوید، هر امیدی را رها کنید.» این مصرع مشهور از بند نهم سرود سوم جهنم در کمدی الهی دانته آلیگیری است. شاید تصور شود سخن از همان اثر ادبی است، اما در واقع این جمله توصیفی دقیق از صحنهای به نظر میرسد که امشب، ۳۱ مارس، در زنیتسا بوسنی در انتظار ایتالیا است.
حتی میتوان تصور کرد چنین جملهای بر ورودی ورزشگاه بیلینو پولیه، که در سال ۱۹۷۲ افتتاح شد، نوشته شده باشد. با این حال ورزشگاه آنقدر زیر یخ و برف پوشیده شده که ساختار آن بهسختی دیده میشود.
ممکن است انتخاب چنین ورزشگاهی با شرایطی نهچندان مهماننواز بخشی از راهبردی گستردهتر باشد تا با استفاده از هر وسیله ممکن تیم رینو گتوزو را تحت فشار قرار دهند.
گتوزو که خود در این زمینه تجربه دارد، چند روز است جملهای را مانند یک مانترا تکرار میکند: «باید یاد بگیریم خطر را تشخیص دهیم.» بوسنی دستکم از سال ۲۰۲۴ با چنین رویکردهایی آشناست؛ زمانی که هدایت تیم ملی این کشور به سرگئی باربارز سپرده شد، مهاجم سابقی که تنها تجربه مربیگریاش همین مسئولیت فعلی است.
احتمالاً او پیشنهاد دیگری را نمیپذیرفت، اما این مسئولیتی است که بهعنوان نوعی رسالت برای کشورش احساس میکند. او همینگونه به آن نگاه میکند و به همین دلیل در کار مربیگری برخی اصول حوزهای را به کار میگیرد که خود را در آن متخصص میداند: پوکر.
او در این بازی در واقع یک حرفهای است و حدود یک دهه پیش در مسابقات جهانی پوکر در لاسوگاس در میان نفرات برتر قرار گرفت. باربارز معتقد است استراتژیهای پوکر را میتوان به زمین فوتبال منتقل کرد و بیتردید برگی برنده در آستین دارد؛ ترفندی که چندان هم پنهان نیست، بهویژه وقتی پای مهاجمی با قد ۱۹۳ سانتیمتر در میان باشد (ادین ژکو).
در ۴۰ سالگی، «قوی سارایوو» همچنان مقابل دروازه مانند بلبل میخواند و ایتالیا خاطرات روشنی از او دارد. هرچند تجربه اخیرش در فیورنتینا چندان موفق نبود، اما ادین ژکو در فصل ۲۰۱۷-۲۰۱۶ سریآ با پیراهن رم آقای گل شد و با اینتر نیز دو جام حذفی ایتالیا و دو سوپرجام ایتالیا را به دست آورد.
گتوزو باید از میان این عدم قطعیتها عبور کند و تا حد ممکن از ریسک کردن بپرهیزد تا زیر فشار تماشاگران میزبان قرار نگیرد. هوادارانی که پس از انتشار ویدئوهایی در روزهای اخیر، خشمگین هستند؛ ویدئوهایی که در آن برخی بازیکنان ایتالیا از اینکه از تقابل با ولز اجتناب کردهاند و در مسیر رسیدن به فینال پلیآف جام جهانی ۲۰۲۶ با بوسنی روبهرو شدهاند، با شادی واکنش نشان میدادند.
در زمین نیز قدرت بدنی اهمیت زیادی خواهد داشت، به همین دلیل برایان کریستانته میتواند جای مانوئل لوکاتلی را بگیرد. پیو اسپوزیتو احتمالاً دوباره مهره کلیدی خواهد بود، اما در جریان مسابقه وارد میدان میشود و زوج مهاجم مویزه کین و ماتئو رتگی در ترکیب اصلی قرار خواهند داشت.
تاریخچه تقابلها نشان میدهد ایتالیا در دیدارهای قبلی بر بوسنی برتری داشته است؛ چهار پیروزی، یک تساوی و یک شکست. اما دقیقاً همان یک شکست هنوز دردناک است. دیداری دوستانه در سال ۱۹۹۶ در سارایوو، شهری که هنوز از درگیریهای ماههای پیش از آن آسیب دیده بود. آتزوری آن مسابقه را ۲ بر ۱ باخت؛ سالی حمیدزیچ و بولیچ برای بوسنی گل زدند و آن روز پایان دوران آریگو ساکی بهعنوان سرمربی ایتالیا رقم خورد. مربیای که مسیر فوتبال ایتالیا را تغییر داد همان لحظه استعفا داد.
اکنون گتوزو باید پیامی به همان اندازه قاطع منتقل کند؛ پیامی بدون راه بازگشت، اما در جهتی معکوس.
ایتالیا قصد عقبنشینی یا تسلیم شدن ندارد، بلکه میخواهد پرواز خود را به سوی مکزیک، کانادا و ایالات متحده آغاز کند. آیا موفق خواهد شد؟ در زنیتسا باید ۹۰ دقیقه با تمام توان بجنگند و لحظهای تمرکز خود را از دست ندهند.
