
به گزارش ورزش سه، تصور رئال مادرید فعلی و تیم ملی اروگوئه بدون فدریکو والورده غیرممکن است. در تیمی که فوقستارههایی مثل کیلیان امباپه، وینیسیوس جونیور و جود بلینگام را در اختیار دارد، این هافبک اروگوئهای است که به عنوان لیدر، قلب و چهره اصلی مادریدیستا شناخته میشود. والورده در نقشهای مختلف فوقالعاده ظاهر میشود و در هر دو نیمه زمین، تیمش را به دوش میکشد. اوج درخشش او در مارس گذشته بود. فده در سه هفته متوالی لالیگا گلزنی کرد و در لیگ قهرمانان ابتدا مقابل بنفیکا دو پاس گل داد و سپس با یک هتتریک تاریخی، منچسترسیتی را زمینگیر کرد. او حتی در فیفادی اخیر هم در دقیقه ۹۴ فرشته نجات اروگوئه مقابل انگلیس بود و حالا همه منتظر درخشش او مقابل بایرن مونیخ در یکچهارم نهایی هستند.
اما فدریکو چگونه مسیر مونتهویدئو تا وضعیت فعلی در یک غول جهانی را طی کرد؟ والورده در خانوادهای معمولی بزرگ شد؛ پدرش نگهبان کازینو بود و مادرش در جمعهبازار اسباببازی میفروخت. فده کوچولو آن روزها از فقر خجالت میکشید. آنها در خانه تلویزیون پولی نداشتند و او نمیتوانست فوتبال تماشا کند. والورده بعدها اعتراف کرد که تنها در بزرگسالی متوجه شد والدینش برای او چه فداکاریهایی انجام دادهاند. او فوتبال بازی میکرد اما تازه در ۱۴ سالگی به آکادمی پنیارول، یکی از قطبهای فوتبال آمریکای جنوبی پیوست و پتانسیل خودش را نشان داد. یکی از مربیان جوانان به او لقب «پاخاریتو» یا «پرنده کوچک» داد؛ چرا که فده بدون توقف در زمین میدوید و انرژی بیپایانی داشت. پابلو بنگوچیا، مربی وقت او گفته بود: «فکر میکنم فده موفق خواهد شد. هرگز بازیکن ۱۶ سالهای با این مجموعه ویژگیها ندیده بودم. او یک بازیکن استثنایی است.»

والورده در ۱۶ آگوست ۲۰۱۵ برای تیم اصلی پنیارول به میدان رفت و ۵۵ دقیقه مقابل سرو بازی کرد. بلافاصله پس از دومین بازی، خبری عجیب منتشر شد؛ فلورنتینو پرز اعلام کرد که والورده به رئال میپیوندد: «او فعلاً ۱۷ ساله است و تا ۱۸ سالگی نمیتواند بیاید، اما بعد از آن به ما ملحق میشود.» جالب است که والورده پیش از رئال، در آستانه پیوستن به آرسنال بود و حتی تستهای پزشکی را هم داد، اما به دلیل عدم علاقه به فضای انگلیس، پیشنهاد توپچیها را رد کرد. پیشنهاد رئال زمانی رسید که او در هتل بود و مادرش با او تماس گرفت: «چند نفر از رئال در اتاق ما هستند و میخواهند با تو حرف بزنند.» فده ابتدا باور نمیکرد اما وقتی آنها گفتند «ما معتقدیم تو میتوانی یک ستاره باشی و میخواهیم تو و خانوادهات به مادرید بیایید»، اولین روز ایده آل زندگیاش رقم خورد. رئال برای این انتقال فقط ۵ میلیون یورو پرداخت که در آن زمان رکوردی برای فوتبال اروگوئه بود.
در جولای ۲۰۱۶ فده قراردادی ۵ ساله بست و به «کاستیا» زیر نظر سانتیاگو سولاری رفت. او در ۳۰ بازی ۳ گل زد اما همزمان دچار غرور کاذب شد. فده اعتراف میکند: «فکر میکردم به سطح مسی و رونالدو رسیدهام. کمتر تمرین میکردم و بیشتر به فکر خرید لباس بودم. من فقط یک احمق بودم که داشتم رویاهایم را نابود میکردم. حتی تربیت والدینم هم نتوانست مانع انحرافم شود، چون شهرت ناگهانی چشمم را کور کرده بود.» پس از یک سال، او به صورت قرضی به دپورتیوو لاکرونیا رفت که نقطه عطف بزرگی برایش شد. با وجود جنجال نژادپرستی در جام جهانی جوانان ۲۰۱۷ و سوءتفاهم بابت شادی گلش، رئال از او دست نکشید. والورده ۲۴ بازی در لالیگا انجام داد و زیر نظر کلارنس سیدورف پختهتر شد.

او فصل ۲۰۱۸/۲۰۱۹ را در ترکیب اصلی رئال شروع کرد و زیر نظر لوپتگی اولین بازیاش را انجام داد، اما با آمدن سولاری و سپس حذف تلخ مقابل آژاکس، والورده دچار تردید شد: «آیا من لایق پیراهن رئال هستم؟» درخشش واقعی فده با بازگشت زیدان در فصل ۲۰۱۹/۲۰۲۰ رقم خورد. زیزو او را به ترکیب اصلی تزریق کرد و والورده به مهرهای کلیدی تبدیل شد. او در فینال سوپرجام مقابل اتلتیکو با خطای فداکارانه روی موراتا در دقیقه ۱۱۵، مانع تک به تک شدن او شد و با وجود اخراج، جایزه بهترین بازیکن زمین را گرفت و محبوب هواداران شد. در سال ۲۰۲۰ پسرش بنیسیو به دنیا آمد و فده فهمید که باید بزرگ شود. او در سال ۲۰۲۳ با الکس بائنا درگیر شد، چون بائنا درباره احتمال از بین رفتن فرزند دوم والورده شوخی زشتی کرده بود؛ موضوعی که باعث شد فده در پارکینگ با مشت به صورت او بزند و احترام بیشتری نزد مادریدیستاها به دست بیاورد.

روند صعودی فده با تمدید قرارداد تا سال ۲۰۲۷ ادامه یافت. او در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۲۲ پاس گل قهرمانی را به وینیسیوس داد و در فصلهای بعدی به ماشین گلزنی تبدیل شد؛ ۱۲ گل در فصل ۲۰۲۲/۲۰۲۳ و ۱۱ گل در فصل گذشته. ترنت الکساندر آرنولد درباره او میگوید: «فده دستکمگرفتهشدهترین بازیکن جهان است. هیچ نقصی در بازی او نیست و در هر پستی بهترین است.» آلوارو آربلوا هم او را «خوآنیتوی قرن بیست و یکم» نامیده است. والورده حالا با بیش از ۳۶۵ بازی، از رکورد بازیهای زیدان برای رئال هم عبور کرده و به یکی از کاپیتانهای تیم تبدیل شده است. او ثابت کرده که برای تبدیل شدن به یک اسطوره، فراتر از تکنیک، به قلبی بزرگ و تعصبی مثالزدنی نیاز است و حالا در ۲۷ سالگی، در اوج پختگی به دنبال فتح تمام جامها با پیراهن سفید است.