تخریب خودخواسته اسپرز همچنان ادامه دارد
قیچی مسخره: تو دیوانهای بچه!
به گزارش ورزش سه، در حالی که ۲۰ دقیقه تا پایان بازی باقی مانده، شما با یک گل پیش هستید. در آستانه ثبت اولین پیروزی خانگی خود در لیگ پس از ۱۵۶ روز قرار دارید. بر بازی مسلط هستید و بهترین فوتبال ۱۸ ماه اخیر خود را ارائه میدهید. اگر بتوانید همین وضعیت را حفظ کنید، در فاصله دو هفته مانده به پایان فصل، ۴ امتیاز با منطقه سقوط فاصله خواهید داشت و بحران عملاً تمام شده است. اما ناگهان، وینگر چپ شما در گوشه محوطه جریمه خودی تصمیم میگیرد قیچی برگردان بزند و با استوک به سر بازیکن حریف میکوبد؛ آن هم در حالی که پایش حدود دو و نیم متر از زمین بلند شده است. این شاید مرتفعترین پایی بود که در تاریخ لیگ برتربلند ش و به پنالتی ختم شد و قطعا احمقانهترین آنها. هرگز نباید پدیده «اسپرزی بودن» این تاتنهام را دستکم گرفت.
با این تساوی 1-1 با لیدز فاصله تاتنهام با وستهم به ۲ امتیاز رسید. حالا اسپرز باید سه روز پس از فینال جام حذفی به مصاف چلسی برود و سپس در خانه با اورتون روبرو شود. اما مهمترین جنبه ماجرا، حس تغییر مومنتوم است؛ پاندولی که به نظر میرسید به شکلی قاطع به سود تاتنهام در حرکت است، حالا متوقف شده و به راحتی میتواند به سمت مخالف سنگینی کند.
میراث شوم دوران تودور و تحول دیزربی
حالا که به عقب نگاه میکنیم، آن پنج بازی تحت هدایت ایگور تودور چقدر بد به نظر میرسند. آنها بهترین فرصتهای اسپرز را به فنا دادند. تاتنهام از آن بازیها فقط یک امتیاز گرفت؛ در حالی که حتی دو یا سه امتیاز بیشتر میتوانست سرنوشت آنها را تغییر دهد. آن ۴۴ روز سردرگمی، تغییرات مداوم سیستم، انتخابهای عجیب و کنفرانسهای مطبوعاتی تند، الان وقتی برمیگردیم انگار از دنیای دیگری بودهاند. انگار باورمان نمیشود تاتنهام روزهایی تا آن حد سیاه را پشت سر گذاشته باشد. واقعا سخت بود که تیم منضبط ساعت اول بازی مقابل لیدز را با تیمی مقایسه کنیم که با آن وضعیت اسفبار به فولام باخت و سرمربیاش مدعی شد تیم فقط چهار چیز کم دارد: حمله، هافبک، دفاع و مغز.
پیشرفت تحت نظر دیزربی خیرهکننده بوده است. اگرچه تطبیق با سبک او زمانبر بود و با شکست در ساندرلند شروع شد، اما در سه بازی اخیر تاثیر او کاملا هویدا است. تاتنهام حالا حریف را برای پرس کردن جلو میکشد و با اعتماد به نفس در فضاهای تنگ بازی میکند. نظم و نقشه بازی در تیم دیده میشود، اما آنها همچنان به شدت شکننده هستند. مهم نیست جو پیش از بازی چقدر مثبت باشد، آنها همچنان تاتنهام هستند و مستعد تخریب کردن خود. به قول معروف هیچکس اینطور به کشتن خود برنخاسته بود.
فریادهای اعتراضی در استادیوم مدرن لندن
حتی تصمیمات VAR هم تا پیش از آن لحظه کذایی به سود تاتنهام بود؛ از مردود شدن گل کالوم ویلسون برای وستهم در بازی مقابل آرسنال گرفته تا آفساید میلیمتری دومینیک کالورت لوین که یک پنالتی را در نیمه اول از لیدز گرفت. اما این خوششانسی دوام نداشت. جرد ژیلت ممکن است ضربه ماتیس تل به سر اتان آمپادو را ندیده باشد، اما کریگ پاوسون در اتاق VAR از این خطا نگذشت.
بعد از آن اتفاق، روحیه تاتنهام فرو ریخت. شاید لیست بلندبالای مصدومان و کمبود مهرههای خلاق روی نیمکت (علیرغم بازگشت جیمز مدیسون) موثر بود، اما بیشتر به نظر میرسید که آنها باور خود را از دست دادهاند. شادابی از بازی تیم رفت، تل محو شد و راندال کولو موانی دیگر در جریان بازی نبود. پاسهای اشتباه و اضطراب بازگشت. در نهایت فقط واکنشهای سریع آنتونین کینسکی و تیر دروازه مانع از گلزنی شان لانگستاف و شکست تاتنهام شد. روحیه تیم با دیزربی بهتر شده، اما اعتماد به نفس چیزی نیست که یکشبه کاملا ترمیم شود.
جیمی کرگر: این پسر دیوانه شده است
جیمی کرگر در تحلیل خود در برنامه «ماندی نایت فوتبال»، به تندی از ستاره فرانسوی انتقاد کرد و حرکت او را جنونآمیز خواند. کرگر در این باره گفت: «این فقط یک تصمیم دیوانهوار از سوی تل بود. گاهی به عنوان بازیکن پیش میآید که حریف را پشت سرت نمیبینی، اما او دقیقا قبل از تصمیمگیری به بازیکن لیدز نگاه کرد. ماتیس او را دید و باز هم آن حرکت را انجام داد. وقتی میدانی کسی آنجاست، باید تصمیمت را عوض کنی. او زمان کافی برای تغییر تصمیمش داشت. من در ابتدا فکر کردم او بازیکن لیدز را ندیده، اما او دیده بود. این یک تصمیم واقعا ضعیف است. ما درباره یک بازیکن جوان هجومی حرف میزنیم که در این بازی دو تصمیم مسخره گرفت.»
اشاره کرگر به پاس خطرناکی بود که تل پیش از آن در عرض محوطه جریمه خودی فرستاده بود. با این حال، روبرتو دیزربی در پایان بازی تمامقد از شاگردش دفاع کرد و گفت: «هیچ حرفی به او نمیزنم. او جوان است و بااستعداد. من او را میبوسم و بغل میکنم و تمام؛ چون او به کلمات زیادی نیاز ندارد. او بابت این اتفاق متاسف بود. نمیگویم اشتباه، چون این یک اشتباه نبود، بلکه اتفاقی است که میتواند برای یک بازیکن جوان در آن موقعیت رخ دهد.»
در نهایت، بقا هنوز در دست تاتنهام است؛ یک برد و یک مساوی عملا ماندن آنها را تضمین میکند. اما واقعیت تلخ این است که اگر تاتنهام سقوط کند، نتیجه یک بیاحتیاطی باورنکردنی از ماتیس تل خواهد بود. دیزربی برخی عادات را تغییر داده، اما مخربترین عادتها ریشهای عمیق دارند. در لایههای زیرین این باشگاه، «اسپرزی بودن» دقیقا همان چیزی است که آنها هستند. باورش سخت است ولی این روزها در انگلیس برای توهین کردن به تاتنهام از اصطلاح «اسپرزی بودن» استفاده میکنند. این تقصیر مدیریت باشگاه است، تقصیر دیزربی ست و البته تقصیر ماتیس تل با آن ضربه عجیب و غریب که حال تاتنهامیها را گرفت.
