
به گزارش "ورزش سه"، در حالی که بازی فینال ممکن است باعث تخریب وجهه مسابقاتی شده باشد که در غیر این صورت یک جام ملتهای آفریقای (AFCON) عالی در سال ۲۰۲۵ بود، اما تردیدی وجود ندارد که در دهه گذشته پیشرفتهایی در داخل و خارج از زمین در فوتبال آفریقا صورت گرفته است.
سنگال در یک دیدار تعیینکننده و جنجالی در تاریخ ۱۸ ژانویه در رباط، مراکش را شکست داد و در حالی که مدتی زمان برده تا آبها از آسیاب بیفتد، اکنون زمان تأمل فرا رسیده است.
آرسن ونگر، رئیس بخش توسعه جهانی فوتبال در فیفا، ناظر دقیق فینال در مراکش بود و به عنوان یکی از محترمترین مربیان عصر مدرن پس از ۲۲ سال هدایت آرسنال، سخنان او وزن خاصی دارد.

ونگر گفت: «من میگویم که در مجموع رقابتها بسیار فشرده بود، که این یکی از ویژگیهای فوتبال مدرن است. نگرش ذهنی تمام تیمها بسیار قوی بود و سطح فیزیکی مطلقاً باورنکردنی بود. رقابت بسیار بالایی حاکم بود. وقتی بازیها را تماشا میکنید، پیشبینی اینکه چه کسی پیروز میشود بسیار دشوار است زیرا سطح تیمها بسیار به هم نزدیک است. در نهایت، دو تیمی که به فینال رسیدند، از نظر کیفیت فنی و بلوغ، آن مقدار اندکِ برتری را داشتند.»
«بلوغی» که ونگر از آن صحبت میکند مربوط به توانایی تاکتیکی تیمها است، اما او همچنین نفوذ مربیان آفریقایی را ستود؛ به طوری که هر چهار تیم مرحله نیمهنهایی توسط تاکتیکیستهایی با ریشههایی در این قاره هدایت میشدند.
در واقع، چهار دوره اخیر اکنون توسط مربیان آفریقایی فتح شده است: جمال بلماضی (الجزایر، ۲۰۱۹)، آلیو سیسه (سنگال، ۲۰۲۱)، امرس فایه (ساحل عاج، ۲۳-۲۰۲۴) و پاپ تیاو (سنگال، ۲۰۲۵).
در واقع، اگر به ۱۱ دوره گذشته بازگردید، تنها دو مربی از خارج از قاره، یعنی هروه رنار (۲۰۱۲ و ۲۰۱۵) و هوگو بروس (۲۰۱۷)، تیمها را به قهرمانی رساندهاند.
ونگر گفت: «من به ویژه تحت تأثیر سطح مربیان قرار گرفتم. همچنین بسیار خوشحالم که میبینم مربیان آفریقایی تیمهای ملی آفریقا را هدایت میکنند که این بسیار مثبت است. این نشان میدهد که سطح سازماندهی بسیار بالا بوده و تصمیمات گرفته شده توسط مربیان در طول مسابقات بسیار خوب بوده است. در مجموع، این موضوع بسیار امیدوارکننده است. این همچنین نشان میدهد که دیگر شکافی وجود ندارد. در ورزش مدرن، اطلاعات بسیار سریع منتقل میشود و همه در سطحی بالا فعالیت میکنند، جایی که تفاوتهای جزئی بسیار اندک است.»