
به گزارش "ورزش سه"، این بازیکن برزیلی به همراه باشگاه، در حال آمادهسازی زانو برای کاهش التهاب پیش از عمل جراحی است. در میان طوفان، جزیرهای از آرامش؛ این همان چیزی است که رئال مادرید برای رودریگو خواهد بود.
باشگاه در بدترین لحظاتش از او حمایت میکند و این حمایت فقط محدود به زمان حال و دوران دشواری که تازه آغاز شده نیست، بلکه فراتر از آن را میبیند. پیام داخلی برای این بازیکن برزیلی که تا سال ۲۰۲۸ قرارداد دارد، این است: «آینده تو همینجاست».
این مصدومیت هیچچیز را متزلزل نمیکند؛ هیچچیز تغییر نمیکند چون اصلاً قرار نبود چیزی تغییر کند، به خصوص در مورد دورنمای حضور او.

زانوی راست، رودریگو را از ادامه فصل و جام جهانی محروم میکند، اما از رئال مادرید نه. نگاهها به سال ۲۰۲۷ دوخته شده و اگر عملکرد و احساسات طرفین در یک راستا باشد، نشستن پای میز تمدید قرارداد دور از ذهن نیست.
این پیامی است که از سوی باشگاه به رودریگو منتقل شده است. اما همهچیز گام به گام پیش میرود؛ فعلاً اولویت با اتفاقات پیش روست، یعنی اتاق عمل. تاریخ جراحی هنوز مشخص نیست و تا زمانی که زانو آماده نباشد، انجام نخواهد شد. تشخیص یک بحث است و جراحی بحثی دیگر. ابتدا باید مفصل به آمادگی لازم برسد و رودریگو در والدبباس به همراه فیزیوتراپهای باشگاه، از همان لحظهای که پیشبینیهای بد به حقیقت پیوست، کار را آغاز کرده است.
این مرحله اول برای کاهش التهاب، به حداقل رساندن تجمع مایع در مفصل و بهبود دامنه حرکتی حیاتی است. مورد رودریگو دوچندان جدی است: هم رباط صلیبی قدامی و هم منیسک خارجی او پاره شده است. جراحی زودهنگام و شتابزده باعث دشواری دوران پس از عمل میشود که باشگاه به شدت از آن دوری میکند. غیبت او بین ۱۰ تا ۱۲ ماه تخمین زده میشود، اما هر زمانی که به کف این بازه نزدیک باشد، یک پیروزی محسوب خواهد شد.

بازیکن از نظر روحی آسیب دیده است، چون این یک ضربه بزرگ در بدترین زمان ممکن بود. بزرگترین رویای او بازی در جام جهانی با نقشی کلیدی بود؛ برداشتن گامی بلندتر نسبت به سال ۲۰۲۲. در قطر او بازیکن مهمی بود و در هر ۵ بازی حضور داشت، اما فقط مقابل سوئیس فیکس بود. اکنون جایگاه او تغییر کرده بود؛ هم در سالهای اخیر در تیم ملی و هم از زمانی که آنچلوتی هدایت برزیل را بر عهده گرفت. رودریگو در لیستهای اخیر مهرهای حیاتی بود و در سه بازی از چهار بازی فیکس به میدان رفت و آمار دو گل و یک پاس گل را ثبت کرد.
برای مدتی، برزیل مرهمی برای بازیابی حسهای خوبی بود که در مادرید از او دریغ میشد؛ تا اینکه بالاخره در مادرید هم همهچیز برایش روبراه شد و مقابل سیتی درخشید. او در ۵ بازی، ۳ گل و ۴ پاس گل ثبت کرد تا آمار کلی فصلش را ارتقا دهد، اما پس از بازگشت از سوپرجام اسپانیا، مشکلات جسمانی آغاز شد.
رودریگو در نیمهنهایی مقابل اتلتیکو که گلزنی هم کرده بود، بازی را با درد تمام کرد و برای فیکس شدن در فینال به خودش فشار آورد. از آن زمان به بعد، توقف آغاز شد. تنها چند دقیقه کوتاه مقابل بنفیکا و رایو بازی کرد تا روز بازی با ختافه که بالاخره به ترکیب برگشته بود. در آنجا و در دقیقه ۶۶، یک استارت، یک گام اشتباه و تمام؛ زانویش از جا درآمد. او بازی را تمام کرد، اما شاید نباید این کار را میکرد. با سرد شدن ناحیه مصدومیت، بدترین پیشبینیها قوت گرفت و روز بعد، خبر تلخ نهایی رسید.
رودریگو در نامهای دردناک نوشت: «یکی از بدترین روزهای زندگیام». اما نامه را اینگونه تمام کرد: «این فقط یک "به زودی میبینمت" است». رودریگو علیرغم این روزهای سخت، همینگونه فکر میکند. نگاه او به بازگشت است و به جام جهانی ۲۰۳۰ به عنوان یک فرصت برای انتقام. مسیری که رئال مادرید در آن کنارش خواهد بود.