
به گزارش "ورزش سه"، سال ۲۰۲۶ برای تیم ملی والیبال ایران، سالی حساس، سخت و تعیینکننده خواهد بود؛ سالی که میتواند مسیر آینده این تیم در سطح جهانی را مشخص کند. شاگردان روبرتو پیاتزا در دومین سال حضور این سرمربی ایتالیایی، باید در دو تورنمنت مهم به میدان بروند که هرکدام اهمیت ویژهای برای والیبال ایران دارد.
نخستین چالش پیشروی ایران، رقابتهای لیگ ملتهای والیبال خواهد بود؛ تورنمنتی که میتواند محک جدی برای سنجش آمادگی بازیکنان و هماهنگی تیمی باشد. پس از آن، نگاهها به مهمترین رویداد سال یعنی قهرمانی والیبال آسیا دوخته خواهد شد؛ مسابقاتی که اینبار اهمیتی فراتر از همیشه دارد.
دلیل این اهمیت ویژه، تغییر در سهمیهبندی المپیک است؛ بهطوریکه قهرمان آسیا برای نخستینبار بهصورت مستقیم جواز حضور در المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس را کسب میکند. این موضوع باعث شده تا قهرمانی در این رقابتها ارزشی دوچندان پیدا کند و تیمها با انگیزهای مضاعف پا به میدان بگذارند.

برای ایران، این فرصت میتواند یک امتیاز استراتژیک بزرگ باشد؛ چراکه صعود زودهنگام به المپیک، دو سال زمان طلایی برای آمادهسازی بهتر و حضور قدرتمندتر در این رویداد بزرگ را فراهم میکند. با این حال، رسیدن به این هدف آسان نخواهد بود، بهویژه در شرایطی که ایران در سالهای اخیر سلطه خود بر والیبال آسیا را از دست داده است.
در حال حاضر، تیم ملی والیبال ژاپن بهعنوان قدرت اول قاره شناخته میشود؛ تیمی که با وجود نتایج نهچندان مطلوب در سال گذشته، حالا با انگیزهای بالا و ترکیبی کاملتر به میدان بازمیگردد. هدایت این تیم بر عهده لوران تیلیه است که بهدنبال جبران ناکامیهای اخیر و کسب سهمیه المپیک است.
ژاپنیها در فصل گذشته برخی از مهرههای کلیدی خود از جمله یوجی نیشیدا را در اختیار نداشتند و چند بازیکن دیگر نیز از فرم ایدهآل دور بودند. اما حالا با بازگشت این ستاره و حضور بازیکنانی چون ران تاکاهاشی، یوکی ایشیکاوا و ماساهیرو سکیتا، ترکیب این تیم به شکل قابل توجهی تقویت شده است.

با این شرایط، تیم ملی ژاپن بزرگترین مانع ایران در مسیر قهرمانی آسیا به شمار میرود. حال باید دید شاگردان پیاتزا میتوانند با عبور از این سد قدرتمند، به یک موفقیت تاریخی دست یابند و در خاک ژاپن جشن صعود به المپیک را برپا کنند یا اینکه ستارههای سامورایی مانع از تحقق این رؤیا خواهند شد.