
به گزارش "ورزش سه"، نیمار در ماههای اخیر بیشتر از همیشه مجبور بود برای حفظ جایگاهش در تیم ملی برزیل بجنگد. این بار دیگر فقط اسم بزرگ و سابقهاش کافی نبود و هر دقیقهای که در زمین بازی میکرد، اهمیت زیادی داشت. مصدومیتهای پیاپی، افت بدنی و نداشتن ثبات باعث شده بود حضور او در جام جهانی ۲۰۲۶، که زمانی قطعی به نظر میرسید، کمکم در هالهای از ابهام قرار بگیرد.
با گذشت زمان و ظهور ستارههای جدید، نام نیمار دیگر مثل گذشته تضمینشده نبود. در تیم ملی برزیل همیشه رقابت سنگینی وجود دارد و حالا او در ۳۴ سالگی باید دوباره خودش را ثابت میکرد. با این حال، نیمار توانست نظر کادر فنی را جلب کند و تا آخرین لحظه در جمع بازیکنان مورد اعتماد باقی بماند.
دعوت شدن او به فهرست نهایی برزیل واکنشهای زیادی به همراه داشت. بعضی از هواداران از بازگشتش خوشحال بودند و بعضی دیگر تردید داشتند، اما تصمیم نهایی را کارلو آنچلوتی گرفت. وقتی نام نیمار در فهرست اعلام شد، او نتوانست احساساتش را پنهان کند و اشک ریخت؛ لحظهای که نشان میداد این بازگشت بعد از چه مسیر سخت و طولانیای به دست آمده است.

نیمار نزدیک به سه سال از تیم ملی دور بود؛ دورانی که به خاطر پارگی رباط صلیبی و آسیبدیدگی مینیسک سپری شد. یکی از احساسیترین لحظات بازگشتش هم زمانی بود که بعد از اعلام دعوتش، قبل از هر جشن و واکنشی، مستقیم سراغ فیزیوتراپیستش رفت و او را در آغوش گرفت تا بابت تمام دوران سخت ریکاوری از او تشکر کند.
حالا نیمار در آستانه جام جهانی، یک چالش بزرگ دیگر پیش رو دارد؛ اینکه دوباره در زمین بدرخشد و ثابت کند هنوز میتواند یکی از مهرههای مهم برزیلِ کارلو آنچلوتی باشد؛ تیمی پر از ستاره و البته زیر فشار انتظارات سنگین.