
به گزارش ورزش سه، شاگردان پره رومئو در تیم زنان بارسلونا با پیروزی قاطع مقابل المپیک لیون و به لطف دو دبل اوا پاژور و سلما پارایوئلو، چهارمین قهرمانی تاریخ خود در لیگ قهرمانان اروپا را در اسلو جشن گرفتند.
بارساییها به معنای واقعی کلمه بهترین هستند. بارسا در اسلو چهارمین لیگ قهرمانان تاریخ خود را فتح کرد و المپیک لیون را از تخت پادشاهی به زیر کشید. در ورزشگاه اولوال که سراسر به رنگ آبیواناری درآمده بود و حضور هواداران کاتالان و حتی تماشاگران بیطرف باعث شده بود کفه هواداری از بارسا بر کفه طرفداران فرانسوی سنگینی کند. کاملا مشخص بود که نروژیها بارسا را دوست دارند. تیم پره رومئو یک بازی بینقص به نمایش گذاشت. این پیروزی نه تنها بر پایه تاکتیکهای فوتبالی، بلکه از دل شخصیت تیمی بارسای او شکل گرفت. چرا که این بارسا حالا دیگر فقط تسلط بر توپ و میدان بلد نیست، بلکه یاد گرفته است چطور رنج بکشد و مبارزه کند.
این تقابل همانطور که انتظار میرفت یک نبرد تاکتیکی تمامعیار بین پره رومئو و جاناتان گیرالدز بود و به هیچ وجه هواداران را ناامید نکرد. در نهایت شاگرد از استاد پیشی گرفت تا فینالی درخور دو غول اروپایی ببینیم. سرمربی آبیواناریها در تصمیمی جسورانه سراژوردی را به جای آیتانا در ترکیب قرار داد، پاردس که به موقع از بند مصدومیت رها شده بود در قلب دفاع ایستاد و سلما در پست وینگر چپ به کار گرفته شد. نیمه اول سراسر تبادل ضربات پی در پی بود؛ ده دقیقه برتری بارسا، ده دقیقه تسلط لیون و دقایق طولانی پر از تنش. الکسیا پوتیاس روی حرکت دیدنی گراهام هانسن تا آستانه باز کردن دروازه پیش رفت و در سوی مقابل، لیندزی هوران برای لیون گلزنی کرد که البته این گل با تصمیم ویایآر به دلیل آفساید رنار مردود اعلام شد.

در حالی که لیون تلاش میکرد با تکیه بر قدرت فیزیکی خود و مهار پاتری و الکسیا جریان بازی را در دست بگیرد، بارسا به لطف درخشش تاریخی کاتا کول در درون دروازه مقاومت کرد. سنگربان اهل مایورکا با چند واکنش حیاتی، به ویژه در برابر ضربات باشا و روی چند موقعیت ایستگاهی که بوی گل میدادند، تیمش را در بازی نگه داشت. بازیکنان بارسا هر دفع توپ، هر تکل و هر مهار را مثل یک گل جشن میگرفتند. این یعنی روحیه تیمی که قهرمانی میخواهد. در میان این میدان جنگ، یک سراژوردی غولپیکر ظهور کرد؛ بازیکنی شجاع در کار با توپ که توانست در یکی از سختترین فینالها، نبض خط میانی بارسا را در دست بگیرد. او قهرمان کمتر دیده شده امشب بارسا بود.
برای درک عظمت این تیم باید کمی به عقب برگشت و به مسیری نگاه کرد که دختران کاتالونیا را به فرمانروایان مطلق قاره سبز تبدیل کرده است. این چهارمین تاجگذاری بارسلونا در لیگ قهرمانان اروپا پس از سالهای ۲۰۲۱، ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ است. آنها تیمی ساختهاند که مرزهای فوتبال زنان را جابهجا کرده است. بلوگرانا حالا نه یک تیم، که یک امپراتوری است؛ امپراتوری که ستارگانش توپهای طلا را در انحصار خود درآوردهاند. کافی است به ستارههای نامدار بارسای زنان نگاه کنید. مسی و رونالدوهای دنیای فوتبال زنان همه بارسایی هستند.

الکسیا پوتیاس ملکه خط میانی بارسا با فتح توپ طلا در سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ راه را برای درخشش جهانی همتیمیهایش باز کرد و پس از او، آیتانا بونماتی جادوگر خط هافبک، با یک هتتریک تاریخی در سالهای ۲۰۲۳، ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ نشان داد که چشمه استعداد در لاماسیا هرگز خشک نمیشود. پنج توپ طلای فوتبال زنان برای الکسیا و آیتانا، الهههای فوتبال کاتالونیا.
تماشای بازی تیمی که پنج توپ طلای متوالی را در قلب خط میانی خود جای داده، شبیه به گوش دادن به یک سمفونی بینقص است. آنها با پاسهای کوتاه، چرخشهای مسحورکننده و درک متقابلی که گویی از تلهپاتی سرچشمه میگیرد، هر حریفی را در اروپا به زانو درمیآورند. این تیم رویای کرویف را با ظرافت زنانه به بالاترین سطح ممکن رسانده است.

اما بارسا در نیمه دوم گام را فراتر گذاشت و به همان قهرمان اروپایی تبدیل شد که ماههاست رقبای خود را در هم میکوبد. تیمی تهاجمیتر و بسیار مسلطتر. و اینجا بود که اوا پاژور وارد صحنه شد. در دقیقه ۵۵، یک پاس گل تماشایی از پاتری گیخارو، مهاجم لهستانی را در موقعیت فرار قرار داد و او با یک کنترل عالی و ضربهای زاویهدار، اندلر را مغلوب کرد. بارسا ضربه اول را زد و اسلو منفجر شد.
لیون واکنش نشان داد اما باز هم به سد محکم کاتا کول برخورد کرد. دروازهبان بارسا یک موقعیت تک به تک واضح را از دومورنای گرفت و کمی بعد با یک واکنش خیرهکننده دیگر، مانع گلزنی چاوینگا شد. در این میان، پره رومئو دست به تغییر زد و کلودیا پینا را به جای گراهام که در سرزمین مادریاش به شدت تشویق میشد، وارد زمین کرد. این بازیکن کاتالان جریان بازی را عوض کرد و در پایهگذاری گل دوم نقش داشت. یک حرکت ترکیبی بین پینا و اسمی بروگتس، پاس گل سلما و در نهایت دبل پاژور، جنون را در سکوهای اولوال به اوج رساند. بارسا با شخصیتی مثالزدنی در برابر آخرین حملات لیون ایستادگی کرد و حتی در یکی از آخرین لحظات بازی، ماپی لئون و عایشه که اولین فینال اروپایی خود را تجربه میکرد، یک موقعیت صد درصد گلزنی را از روی خط دروازه بیرون کشیدند.
تیر خلاص را سلما شلیک کرد. اگر بارسا در نیمه اول از کمدقتی مهاجمانش رنج میبرد، در نیمه دوم با تنظیمات دقیق پره رومئو، تمام قدرت تهاجمی خود را به رخ کشید. دو گل از پاژور و دو گل از سلما برای ثبت یک پیروزی پرگل و تاریخی کافی بود تا چهارمین قهرمانی چمپیونزلیگ در تاریخ بارسا رقم بخورد. گل آخر در دقیقه ۹۳ به ثمر رسید. سلما توپ را تقریبا از میانه میدان برداشت و با یک استارت مهارناپذیر و تماشایی، گل چهارم را به ثمر رساند. مهاجم جوان بارسا در حالی که به سمت نقطه کرنر میدوید نشان باشگاه را بوسید و تمام نیمکتنشینان به سوی او پرواز کردند. همتیمیها، کادر فنی، آغوشها، اشکها و جنون مطلق یک تیم متحد که دوباره آسمان اروپا را لمس کرد، در حالی که هواداران یکصدا سرود «وی آر دِ چمپیونز (ما قهرمانیم)» سر میدادند.
