
به گزارش "ورزش سه"، کیلیان حتی در روزهایی که درخشان نیست هم حکم طلا را دارد. این ذات یک برنده است. بازی ویارئال بهترین نمایش او نبود؛ در مقاطعی محو، ناپدید و خارج از انتظار به نظر میرسید. اما در فضایی که چندان به نفعش نبود، در نهایت با یک دبل کار را تمام کرد. همینجاست که تفاوت معنا پیدا میکند: بلد بودنِ تعیینکننده بودن. درست مثل تیمی که حتی وقتی خوب بازی نمیکند، باز هم میبرد.
کیلیان حالا در این فصل به ۳۴ گل رسیده است. مقابل ۱۹ تیم مختلف گل زده؛ بدون عذرخواهی و بدون اجازه گرفتن. عبور از دیوار پشت دیوار.
دو شلیک آخر او باعث غرق شدن «زیردریایی زرد» شد. گل اول با غریزه یک قاتل بالفطره؛ گل دوم، یک پاننکای پرشخصیت. گل و باز هم گل. روندی که متوقف نمیشود: ۱۶ گل از ۳۴ گل او، در دو ماه اخیر به ثمر رسیده است؛ در ۱۱ بازی آخری که انجام داده. المپیاکوس، خیرونا، اتلتیک، آلاوس، تالاورا، سویا، لوانته، موناکو و ویارئال. ضربه پشت ضربه. امباپه در این مسابقات ۶۰ درصد از گلهای تیم (۲۷ گل) را به ثمر رسانده است. او بیش از نیمی از رئال مادرید است. در این موضوع دیگر هیچ تردیدی وجود ندارد.

ریتمی سرسامآور
مسئله اینجاست که او نهتنها افت نکرده یا درجا نزده، بلکه در حال رشد است. امباپه اکنون میانگین ۱٫۲۱ گل در هر بازی را ثبت کرده؛ عددی خیرهکننده، همسطح کریستیانو رونالدو. برای مقایسه، «البیچو» با میانگین ۱٫۰۲ گل در هر بازی از رئال مادرید جدا شد؛ رکوردی در ارتفاعات استراتوسفر: ۴۵۰ گل. اما کیلیان بیهراس پرواز میکند. اگر این میانگین را حفظ کند… توان ثبت ۶۴ گل در این فصل را دارد! او در حال حاضر ۳۴ گل زده و پیشبینی میشود رئال مادرید تا پایان فصل ۲۵ بازی دیگر انجام دهد. حسابوکتاب ساده است.
هدف: ۶۱ گل کریستیانو
و این یعنی او از بهترین فصل کریستیانو رونالدو در رئال مادرید عبور خواهد کرد (۶۱ گل در فصل ۱۵–۲۰۱۴). امباپه در سپتامبر میانگین ۱٫۱۷ داشت، اما چهار ماه بعد این عدد افزایش یافته است؛ و ترسناک شده. او در این فصل هر ۷۰ دقیقه یک گل میزند. کارنامهاش چنین است: ۲۱ گل در لالیگا، ۱۱ گل در لیگ قهرمانان اروپا و ۲ گل در کوپا دلری. علاوه بر این، پنج پاس گل هم داده و بهطور کلی هر ۶۱ دقیقه در یک گل نقش داشته است. یک تصویر آماری خیرهکننده.
و یک کفش طلای دیگر
و نتیجهای که فقط مسئله زمان بود: او حالا در صدر مشترک رقابت کفش طلای اروپا قرار دارد. این دوره ظاهراً رقابتی سهجانبه است: کین، هالند و امباپه. اولی در بوندسلیگا ۲۱ گل زده؛ همان تعداد گلی که کیلیان پس از دبل در ویارئال به آن رسیده است. آنها تا ۲۵ ژانویه در صدر مشترکاند. پشت سرشان «سایبورگ» با ۲۰ گل قرار دارد؛ فقط یک گل کمتر. و توجه داشته باشید که امسال برای بردن این جایزه، احتمالاً باید گلهای بیشتری زد: فصل گذشته با ۳۱ گل فتح شد، اما پیشبینی واقعبینانه این است که این بار حدود ۳۵ گل لازم باشد. امباپه با سرعت مناسبی پیش میرود.

«بهترینهای دنیا»
آربلوا در نشست خبری و در دل ورزشگاه لا سرامیکا گفت: «وینیسیوس و امباپه، دو بازیکن برتر دنیا هستند. دو بازیکن بسیار، بسیار تأثیرگذار. سعی میکنیم تا جایی که میشود توپ بیشتری به آنها برسد؛ وینی از کنارهها توپ بگیرد و امباپه در عمق فرار کند. چیز تازهای دربارهشان کشف نمیکنم، اما از وضعیت بدنی و تلاششان خیلی خوشحالم. آنها کاملاً متعهد به تیم هستند؛ اولین نفراتیاند که پرس میکنند، به هافبکها نزدیک میشوند، تلاش، همدلی و فداکاری نشان میدهند… و خوشحالم که پاداش این تلاشها به شکل گلها داده میشود.»
سیلی از واژهها برای فوتبالیستی که خودش زبانها را بند میآورد؛ آن هم با تعریف و تمجید. واقعیت امباپه این است: میانگین ۱٫۲۱ گل در هر بازی و برآورد ۶۴ گل در این فصل. اگر این ریتم را حفظ کند، از ۶۱ گل کریستیانو رونالدو در بهترین فصلش با رئال مادرید عبور خواهد کرد. نتیجه کار بازیکنی است که انگار با یک عصای جادویی لمس شده است. حتی در شبهایی که به نظر میرسد آرام و بیسروصدا از کنار بازی عبور میکند ــ مثل شب ویارئال ــ باز هم صورتحسابش را میفرستد: گل میزند. دبل میکند و به دنبال بیشتر میرود. حالا ۳۴ گل در این فصل. دیوار پشت دیوار.
احساس کلی ــ و احساسی مثبت ــ این است که او حالا به شکل روتین گل میزند.