آقای گل سابق لیگ و بوی ترس در یادگار!

به گزارش «ورزش سه»، رضا جعفری مهاجم فصل قبل ملوان که در ابتدای فصل با انتقالی جنجالی به گل‌گهر پیوست، در این فصل فقط یک گل برای تیمش به ثمر رسانده است. 

او تنها در دیدار مقابل چادرملو موفق به گلزنی شد و در برابر سپاهان هم یک گل زد که توسط داور مردود اعلام شد. این وینگر سرعتی در نقل ‌و انتقالات تابستانی پس از آنکه با گل‌گهر قراردادش را امضا کرده بود، ناگهان با پیشنهاد استقلال مواجه شد و همین موضوع چند هفته او را از تمرینات گل‌گهر دور کرد که شاید همین مسئله باعث شده او در این فصل آن نمایش قابل انتظار را نداشته باشد.

در ادامه فصل و با گذشت چند هفته انتظار می‌رفت جعفری به روند خوب خود بازگردد اما آمادگی بازیکنانی مثل پوریا شهرآبادی و مهدی تیکدری در خط آتش گل‌گهر او را از ترکیب اصلی خارج کرد. این رقابت در خط حمله باعث شد جعفری بیش از هر زمان دیگری تحت فشار قرار بگیرد و فرصت‌هایش برای بازگشت به روزهای اوج محدودتر شود. مهاجمی که فصل قبل یکی از چهره‌های تاثیرگذار لیگ بود، حالا برای اثبات دوباره خود نیاز به زمان و اعتماد بیشتری دارد.

هواداران گل‌گهر در ابتدای فصل با جذب جعفری امیدوار به داشتن مهاجمی ششدانگ و تمام‌کننده بودند و خیالشان با آمدن او راحت شده بود، اما این بازیکن هنوز نتوانسته آن مهاجمی باشد که تارتار و ساپینتو برای جذبش با هم رقابت داشتند. 

جعفری در دیدار حساس مقابل تراکتور در ترکیب اصلی گل‌گهر قرار گرفت و در یک موقعیت می‌توانست دروازه بیرانوند را باز کند اما این تجربه و مهارت شجاع خلیل‌زاده بود که مانع از گلزنی او شد. صحنه‌ای که می‌توانست سرنوشت بازی را تغییر دهد اما بار دیگر ناکامی در ضربه نهایی، مهاجم گل‌گهر را در حسرت گذاشت.

اما گل‌گهر در شرایطی با یک باخت خفیف تبریز را ترک کرد که حضور رضا اسدی در نوک حمله سورمه‌ای‌پوشان دو بار تیم تارتار را در آستانه گلزنی پیش برد. اسدی با سابقه آقای گلی لیگ در تراکتور، در این نیم‌فصل شرایطی مشابه با جعفری دارد و نتوانسته در این باشگاه آن‌طور که باید بدرخشد. با این حال، سبک بازی او همچنان یک تهدید جدی برای هر خط دفاعی محسوب می‌شود.

اسدی در این مسابقه نشان داد حتی در روزهایی که از فرم ایده‌آل فاصله دارد، می‌تواند با فیزیک بدنی، قدرت سرزنی و جای‌گیری مناسب، جریان بازی را تحت تاثیر قرار دهد. او در دو صحنه با پیروزی قاطعانه در نبردهای هوایی تا آستانه گلزنی پیش رفت اما ضربات او دقیقا به همان جایی رفت که بیرانوند حضور داشت. این همان کیفیتی است که باعث شده مدافعان حریف هیچ‌گاه او را دست‌کم نگیرند.

با این حال، وجه مشترک هر دو مهاجم در این بازی «ناتمام ماندن» بود؛ حضوری که خطر را ایجاد کرد اما به نتیجه نرسید. نه جعفری توانست از موقعیت طلایی خود بهره ببرد و نه اسدی موفق شد تلاش‌هایش را به گل تبدیل کند. همین ناکامی در ضربات آخر، تفاوت میان یک نمایش قابل قبول و یک عملکرد تعیین‌کننده را رقم زد.