فلیک باید نگران باشد
بارسلونا یک مشکل بسیار وخیم دارد
به گزارش "ورزش سه"، بارسلونا در زمین سنت جیمزز پارک دچار مشکل شد و بار دیگر ضعف همیشگیاش در جریان رقابتهای اروپایی را به نمایش گذاشت: دریافت گل. این تیم کاتالانی ظاهراً نمیتواند دروازهاش را در این مسابقات بسته نگه دارد. آنها در این فصل از لیگ قهرمانان در همه بازیها گل خوردهاند اما این روند میراث فصل گذشته است.
برای یافتن آخرین باری که بارسا در رقابتهای لیگ قهرمانان کلینشیت کرده است، باید به آوریل ۲۰۲۵ بازگردیم. به دیدار رفت مرحله یک چهارم نهایی فصل گذشته لیگ قهرمانان در ورزشگاه المپیک مونتجوییک. آن بازی مقابل بروسیا دورتموند بود و بارسا با نتیجه ۰-۴ به پیروزی رسید. از آن زمان، تیم کاتالانی در دوازده بازی پیاپی گل دریافت کرده است.
در این فصل، بارسلونا تا به حال ۹ بازی انجام داده و در همه آنها گل خورده است. وویچک شزنی و خوان گارسیا در دروازه بودهاند و هیچ کدام موفق به ثبت کلینشیت نشدهاند. حتی در پیروزیهای پرگل مانند بازی ۱-۶ مقابل المپیاکوس یا برد ۱-۴ مقابل کپنهاگن، هر دو در ورزشگاه المپیک مونتجوییک، بارسلونا نتوانست دروازهاش را بسته نگه دارد. بدون شک، این بزرگترین چالش بارسلونا در لیگ قهرمانان است.
کاتالانها امیدوارند در بازی برگشت مقابل نیوکسل در هفته آینده دروازهشان را بسته نگه دارند، موضوعی که برای صعود از این مرحله حیاتی خواهد بود.
پانزده گل
در این فصل، بارسا در ۹ بازی انجام شده در مرحله گروهی و دیدار رفت یک هشتم مقابل نیوکسل، ۱۵ گل دریافت کرده است. پائو کوبارسی پس از پایان این بازی مدعی شد: «ما بازی دفاعی بسیار خوبی داشتیم. روی یکی از گلها یک لحظه غفلت کردیم اما سپس دنی اولمو وارد زمین شد و کارش را انجام داد. به تساوی رسیدیم که نتیجه خوبی است.»
با این حال، بارسلونا از نیوکسل با خوشحالی بازگشت چون شاگردان فلیک میدانستند که سهشنبه شب در ورزشگاه سنت جیمزز پارک با شانس بزرگی روبرو بودهاند. تساوی ۱-۱ که در دقایق پایانی با پنالتیای به دست آمد که برای خطای روی اولمو در دقیقه ۹۵ اعلام شد و توسط لامین یامال با مهارت بازیکنی کهنهکار تبدیل شد، پاداش بزرگی برای مسابقهای بود که تیم فلیک در آن چندین رکورد منفی را شکست. این رکوردها، در برابر حریفی متفاوت میتوانست نتیجهای دردناک داشته باشد.
آژیر قرمز در اروپا
نگاهی به اعداد وضعیت واقعی عملکرد بارسا در نیوکسل را نشان میدهد، به خصوص در بخش مالکیت توپ و حمله. از نظر دفاعی، این تیم برای یک بار هم که شده تلاش و سرسختی نشان داد اما در بازیسازی که قرار بود نقطه قوت آنا باشد، غیرقابل شناسایی بودند. این کمترین تعداد پاس در یک مسابقه فصل برای بارسلونا بود: تنها ۴۰۳ پاس. برای مقایسه، میانگین پاسهای بارسا در هر بازی ۷۰۰ است و رکورد فصل آنها ۸۴۴ پاس بود.
درصد دقت پاسها نیز به شکل قابل توجهی سقوط کرد. پس از تعداد اندک پاس، تنها ۸۱.۱۴ درصد پاسها صحیح بود، در حالی که معمولاً این عدد نزدیک به ۹۰ درصد است و اکثر پاسها در نیمه خودی و بین مدافعان صورت گرفت. کوبارسی و جرارد مارتین با ۶۰ و ۴۸ پاس بیشترین نقش را در بازی داشتند. آماری نگرانکننده: خوان گارسیا تنها دو پاس کمتر از پدری و یازده پاس بیشتر از مارک برنال داشت.
واضح است که تیمهای لیگ برتری برای بارسا مناسب نیستند. آمار آنها در پاسهای ناحیه حمله، توپگیری و مالکیت توپ مقابل نیوکسل شباهت زیادی به بازی مقابل چلسی دارد که ۰-۳ باختند. برای مثال، بارسا مقابل رئال مادرید ۱۷۶ پاس در ناحیه حمله داشت و مقابل نیوکسل تنها ۷۹ و مقابل چلسی ۵۶ پاس.
کمترین درصد مالکیت توپ فصل بارسا نیز مقابل چلسی (۴۴ درصد) بود، این عدد در نیوکسل به ۵۴.۲۶ درصد رسید که فاصله زیادی با ۶۸ درصد مقابل رئال مادرید در دیداری داشت که بارسا آن را با پیروزی پشت سر گذاشت.
یکی از مواردی که فلیک بر آن تأکید زیادی دارد، بازپسگیری توپ در نیمه حریف و دفاع جمعی است. اما این بار نیز این اتفاق رخ نداد. بارسا در نیوکسل تنها ۴۱ توپ بازیابی کرد که یکی از کمترین آمارها در این فصل است. کمترین آمار هم، همانطور که حدس میزنید، مقابل چلسی با ۳۷ توپ بود.
پس بارسلونا باید خوشحال باشد که با چنین تساوی معجزهآسا و در عین حال هشداردهندهای از سنت جیمزز پارک خارج شد اما اعداد و ارقام واقعیت سرد و ویرانکنندهای را نشان میدهند.
