تجربیاتم در یونایتد کمکم کرد
امیدواری کریک: به سیتی و آرسنال نزدیک میشویم
به گزارش "ورزش سه"، منچستریونایتد جمعه شب در چارچوب دیدارهای هفته سی و یکم رقابتهای لیگ برتر انگلیس در ورزشگاه خانگی بورنموث به مصاف این تیم خواهد رفت و مصمم است که با کسب سه امتیاز این بازی بتواند جایگاهش را در جدول ردهبندی این مسابقات حفظ کند و همچنان یکی از مدعیان اصلی کسب سهمیه لیگ قهرمانان فصل آینده باشد.
کریک در نشست خبری پیش از این بازی حاضر شد و به سوالات خبرنگاران پاسخ داد.
درباره دیلیخت... تقریباً چهار ماه از آخرین باری که بازی کرده میگذرد و واضح است که مشکل کمرش مسئله مهمی است. آیا این خطر یا احتمال وجود دارد که این فصل دیگر بازی نکند؟
«صادقانه بگویم، گفتنش سخت است. فکر میکنم فقط به این خاطر است که این موضوع اینقدر طول کشیده است. واقعاً چیز بیشتری نمیتوانم دربارهاش بگویم. درباره کمر گاهی همینطور است. بعضی وقتها فکر میکنی خوب شده است و بعد ناگهان میبینی کاملاً درست نیست. بنابراین ما فقط صبور هستیم و روی روند درمان کار میکنیم و باید ببینیم چه میشود. طبیعتاً به او زمان میدهیم و سعی میکنیم هرچه سریعتر برگردانیمش. اما واقعاً گفتنش سخت است. من سعی نمیکنم چیزی را پنهان کنم. واقعاً در حال حاضر نمیدانیم، بنابراین باید صبر کنیم و ببینیم.»
اگر او برگردد اما کاملاً آماده نباشد، این نگرانی وجود دارد که مصدومیتش تشدید شود و بدتر از وضعیت فعلی شود…
«بله، مثل هر مصدومیتی است؛ باید تعادل را درست پیدا کرد. بعضی مصدومیتها از بقیه سادهتر هستند. واقعیت همین است. امیدوارم... او در حال پیشرفت است. البته نه به آن سرعتی که همه امیدوار بودیم، اما باید ببینیم روندش چگونه پیش میرود.»
رکورد شما به عنوان سرمربی یونایتد و مربیانی که شکست دادهاید واقعاً فوقالعاده است. آیا چیزی در این بازیها، روبرو شدن با آن مربیان و شاید شکل تاکتیکی بازیها در بالاترین سطح وجود دارد که بیشتر با سبک مربیگری شما سازگار باشد؟
«نه لزوماً. فکر میکنم در زمان حضورم در میدلزبرو هم چند بازی بردیم، آنقدرها هم بد نبود. اما منظور شما را میفهمم. فکر میکنم کمی به سبکها مربوط میشود، کمی به تیمها، کمی به بازیکنان و کمی هم به زمان و شرایط. من مدت زیادی اینجا بودهام و احساس میکنم درک خوبی از آنچه لازم است دارم. اما در بعضی جنبهها پاسخ دادن به این سؤال برایم سخت است. ما فقط کارمان را انجام میدهیم، تصمیمها را میگیریم و سعی میکنیم تیم را با حس و ایدههای درست و آنچه فکر میکنیم صحیح است آماده کنیم.
اخیراً هم خوب پیش رفته است. باز هم تعادل مهم است. بین اعتماد داشتن به گروه و باور به کاری که انجام میدهیم و در عین حال فهمیدن این که این به معنای حل شدن همه چیز نیست و نباید مغرور شد. بنابراین من قطعاً سعی میکنم واقعبین بمانم. بعضی از بازیها فوقالعاده بودهاند و مقابل تیمهای خوب و مربیان بسیار بزرگی بازی کردهایم و توانستهایم پیروز شویم اما همیشه موضوع اصلی بازی بعدی است و نگاه نکردن به آنچه همین حالا به دست آوردهایم.»
آن درکی که گفتید از اینجا و از باشگاه دارید، آیا به دوران بازیگریتان برمیگردد؟ این که شناخت شما از باشگاه، معنای آن و انتظاراتش برایتان یک مزیت است؟
«صد درصد. فکر میکنم نمیتوان از آن فرار کرد. سالهای زیادی اینجا بازی کردهام و آن تجربهها قطعاً در موقعیتی که الان دارم کمکم کرده است. برای من کاملاً واضح است. از آن تجربهها و حسهایی که در لحظات مختلف داشتهام استفاده میکنم. این که آن لحظات چه احساسی دارند و چگونه میتوان از آنها عبور کرد و بهترین راه عبور از آنها چیست. بدون شک این بخش بزرگی از کار است. در واقع دلیل بزرگی که الان در این جایگاه هستم همین است. سعی میکنم تا جایی که میتوانم از آن استفاده کنم.»
موضوع حلقه زدن بازیکنان قبل از بازی اخیراً بحثبرانگیز شده است. گری نویل گفته خیلی بد است. شما در زمان بازیتان در باشگاه چنین کاری نمیکردید اما تیم هنوز انجامش میدهد. دلیلش چیست؟ فکر میکنم نسبت به آن خیلی راحت هستید؟
«بله، صادقانه بگویم در آن مرحله به خود بازیکنان بستگی دارد و این که چگونه میخواهند عمل کنند. واقعاً در آن بخش دخالت نمیکنم. حرفهایم را در رختکن و قبل از شروع بازی میزنم. اما اگر آنها بخواهند این کار را انجام دهند و به آنها کمک کند، عالی است. اگر هم احساس کنند که دیگر نمیخواهند ادامه دهند، با آن هم مشکلی ندارم. هر چیزی که در آن لحظه برایشان بهتر است. آنها داخل زمین هستند و این موضوع بین خودشان به عنوان یک گروه است. آنها باید به میدان بروند و بجنگند و باید آن حس مشترک را بین خودشان داشته باشند، هر چیزی که برایشان مناسبتر است. بنابراین در آن لحظه کاملاً آرام هستم.»
به عنوان مربی، چه اینجا چه در میدلزبرو، آیا تا به حال از بازیکنان عصبانی میشوید؟
«بله. البته الان قرار نیست اینجا سر شما عصبانی شوم، اگر منظورتان این است. اما فکر میکنم زمان و مکان خاص خودش را دارد. گاهی ناامید میشویم. مثلاً از نتیجه بازی مقابل نیوکسل ناراحت بودیم و قطعاً احساساتی وجود دارد. همانطور که گفتم، آرامش و خونسردی مهم است، اما این ورزش حرفهای است و باید با احساس و هیجان بازی کنید و گاهی این هیجان کمی تهاجمیتر یا شدیدتر میشود. باید آن را مدیریت کرد. اگر من آن را مدیریت نکنم، نمیتوان انتظار داشت بازیکنان همیشه احساس درست را ایجاد کنند. بنابراین بله، قطعاً بخشی از نقش ماست.»
دلیل پرسیدنم این است که شما خیلی آرام به نظر میرسید و در زمان بازی هم همینطور بودید. وقتی عصبانی میشوید، آیا تقریباً یک تصمیم حساب شده است؟
«نه، بیشتر به آن انگیزه درونی مربوط میشود و به شکلهای مختلف بروز پیدا میکند. بعضی بازیکنان آرامتر هستند، اما این به معنی بیتفاوتی نیست؛ شاید آن را نشان ندهند اما درونشان چیزی هست. یک انگیزه، شاید گاهی نوعی سماجت برای اثبات خودشان. فکر میکنم هر کسی که در سطح بالا بازی میکند باید چنین چیزی داشته باشد، اعتماد به نفس و باور به خودش. احساسات هم بخشی از آن است. نمیگویم نمایشی بازی میکنم، معمولاً مطابق احساسم در همان لحظه رفتار میکنم. گاهی بلندتر، گاهی احساسیتر و گاهی هم آرامتر. بستگی دارد گروه در آن لحظه چه میخواهد و چه نیاز دارد. در نهایت مربیگری و مدیریت یعنی همین... این که بازیکنان را در وضعیت ذهنی درست قرار دهید.»
حدود دو ماه است با این بازیکنان کار میکنید. در این مدت فکر میکنم در جدول فرم لیگ برتر صدرنشین هستید و هدف نهایی این باشگاه بازگشت به رقابت منظم برای قهرمانی لیگ است. انتظار ندارم بگویید سه یا چهار بازیکن نیاز داریم، اما فکر میکنید این تیم چقدر تا رقابت با تیمهایی مثل سیتی و آرسنال فاصله دارد؟
«گفتنش همیشه سخت است، چون فوتبال خیلی سریع تغییر میکند. شاید خیلیها انتظار نداشتند ما الان در این جایگاه و اینقدر نزدیک در جدول باشیم. فصلها میتوانند کاملاً متفاوت باشند. قبلاً هم دیدهایم تیمهایی قهرمان شوند و فصل بعد نشوند و تیمهای دیگری بیایند و قهرمان شوند. فکر میکنم ما تیم خوبی داریم و تعادل نسبتاً خوبی در ترکیب وجود دارد. البته همیشه بخشهایی هست که میخواهید بهترشان کنید و پیشرفت دهید. همچنین میدانیم فصل آینده ممکن است شرایط بازیها متفاوت باشد. واقعیت این است که در این مرحله مسابقات زیادی در رقابتهای مختلف نداشتهایم. این موضوع در برنامهریزی باشگاه برای آینده و مدیریت تعداد بازیکنان و تعادل تیم تأثیر خواهد داشت. اما من قطعاً احساس میکنم پیشرفت کردهایم. این مهمترین نکته است. این که چقدر زمان ببرد بستگی به روند کار دارد، اما در حال حاضر احساس میکنیم در موقعیت خوبی هستیم تا گامهای بعدی را برداریم.»
قبلاً از کلمه تنشزا استفاده کردید. در بعضی بازیها مثل بازی یکشنبه مقابل استون ویلا به نظر میرسد تیم بعد از نیمه اول بهتر میشود، وقتی شما با آنها صحبت کردهاید. آیا آنها آن جنبه از شما را دیدهاند؟
«شاید. البته آخر هفته اینطور نبود. من در واقع خیلی آرام بودم. در بازیها همیشه دوست دارید همه چیز عالی باشد و در نیمه اول ۲–۰ یا ۳–۰ جلو باشید اما همیشه اینطور نمیشود. همانطور که گفتم، به تجربهها تکیه میکنم. در تیمهای فوقالعادهای اینجا بازی کردهام که مردم آنها را به خاطر فوتبال هجومی و گلهای زیاد به یاد میآورند اما گاهی در خانه و در نیمه اول بازی ۰–۰ بوده چون بازی فشرده بوده است. بنابراین به همان تجربهها تکیه میکنم. واقعاً آرام بودم. فکر میکردم بازی کمی بسته است، اما فرصت بیشتری برای ما وجود دارد و در نیمه دوم هم همینطور شد. اینطور نیست که اگر همه چیز دقیقاً مطابق انتظار پیش نرود، همه عصبانی شوند. موضوع انتخاب لحظه مناسب است. البته گاهی هم کمی ناراحتتر یا پرهیجانتر بودهایم، اما فوتبال همین است.»
درباره دلیخت؛ اگر روند بهبود آنطور که میخواهید پیش نرود، آیا ممکن است به درمانهای جایگزین یا حتی جراحی فکر کنید؟
«در این مرحله نمیخواهم وارد آن بحث شوم. قطعاً هر کاری که لازم باشد برای کمک به ماتا انجام میدهیم تا او برگردد. الان در حال بررسی و کار روی آن هستیم. امیدوارم زودتر از آنچه فکر میکنیم برگردد و همه چیز خوب پیش برود.»
در تیم، آیا بازیکنانی دارید که استانداردهایی را که تعیین میکنید حفظ کنند؟ شاید نه این که همدیگر را سرزنش کنند، اما اگر کسی عملکرد خوبی نداشته باشد به او تذکر بدهند؟ آیا این چیزی است که به عنوان مربی دوست دارید ببینید؟
«فکر میکنم این سالم است که بازیکنان همدیگر را به جلو هل بدهند و این موضوع شخصی نیست. بیشتر درباره عملکرد و گرفتن بهترین عملکرد از یکدیگر است. در طول سالها بازیکنانی دیدهام که حتی گاهی فقط برای این که همدیگر را تحریک کنند بحث میکنند تا هر دو انگیزه بگیرند. بنابراین چنین چیزی وجود دارد و ضرری هم ندارد. همانطور که گفتم شخصی نیست، برای خیر تیم و برای کمک به یکدیگر است. بنابراین هیچ مشکلی با آن ندارم.»
چون چند بار دیده شده که برونو فرناندز چنین کاری میکند. آیا او این فضا را در رختکن ایجاد میکند؟
«فکر میکنم تا زمانی که از جای درست میآید. وقتی زبان بدن یا رفتار منفی باشد، مشکل ایجاد میکند. اما اگر از نیت درست بیاید و هدف این باشد که همه بهتر شوند و فضا مثبت بماند، هیچ مشکلی با آن ندارم.
