کابوس کپا آریسابالاگا در شب قهرمانی پپ
دروازهبان آماتوری که رویای آرتتا را خاکستر کرد!
به گزارش ورزش سه، فینال جام اتحادیه ۲۰۲۶ در تقویم تاریخ باشگاه آرسنال با جوهری سیاه نوشته خواهد شد. در حالی که نبرد تاکتیکی پپ گواردیولا و میکل آرتتا به اوج حساسیت خود رسیده بود و توپچیها با نظمی مثالزدنی راههای نفوذ سیتیزنها را بسته بودند، ناگهان یک اشتباه انفرادی در ابعادی باورنکردنی، تمام بافتههای آرتتا را پنبه کرد. گرانقیمتترین دروازهبان تاریخ فوتبال، در لحظهای که باید تکیهگاه تیمش میبود، به پاشنه آشیل آرسنال تبدیل شد تا پدیدهای ۲۱ ساله به نام نیکو اورایلی، به سادهترین شکل ممکن مسیر تاریخ را عوض کند.
همه چیز از دقیقه ۴۴ آغاز شد؛ لحظهای که برای همیشه در کابوسهای شبانه هواداران آرسنال تکرار خواهد شد. برناردو سیلوا با هوشیاری توپ را به رایان شرکی سپرد و ارسال او به روی دروازه، از آن توپهای مردهای بود که مهارش برای هر دروازهبان آماتوری هم وظیفهای پیشپاافتاده محسوب میشود. اما کپا، در حالی که خروجی بیهدف و لرزان داشت، در تخمین مسیر توپ دچار سرگیجهای مرگبار شد. او نه تنها موفق به تصاحب توپ نشد، بلکه با رها کردن خط دروازه، اجازه داد توپ از میان دستکشهایش سُر بخورد و درست مقابل پای اورایلی بیفتد. این هدیه دیرهنگام، کافی بود تا سیتی با برتری روانی کامل راهی رختکن شود.
گری نویل، اسطوره منچستریونایتد و کارشناس تندتیز اسکای اسپورت، در واکنشی بیپرده به این صحنه گفت: «آنچه کپا امشب در ومبلی انجام داد، فراتر از یک گاف فوتبالی بود؛ این یک خودکشی تاکتیکی بود. وقتی در فینال مقابل تیمی مثل سیتی بازی میکنید، حق ندارید چنین اشتباهات آماتوری مرتکب شوید. آرسنال امشب چوب قمار آرتتا روی دروازهبانی را خورد که نشان داد در لحظات بزرگ، مرد میدان نیست.» نویل با کنایه ادامه داد که تفاوت قهرمان و بازنده، در فاصله میان دستان مطمئن ترافورد در آن سوی میدان و لرزش انگشتان کپا رقم خورد.
این فاجعه زمانی عمیقتر میشود که بدانیم آرتتا با وجود داشتن گزینههای مطمئنتر، در این قمار بزرگ به هموطنش اعتماد کرد. اما کپا که گویی هنوز زیر بار سنگین برچسب قیمتیاش کمر خم کرده، نشان داد که در اتمسفر سنگین فینالها، زودتر از هر کسی دچار فروپاشی ذهنی میشود. اشتباه او در گل اول، نه تنها یک امتیاز منفی برای خودش، که یک شوک الکتریکی منفی به کل ساختار دفاعی آرسنال بود. از آن لحظه به بعد، مدافعان آرسنال با هر حمله سیتی دچار اضطراب میشدند، چرا که دیگر دیواری محکم پشت سر خود حس نمیکردند.
تحلیلگران ورزشی معتقدند این اشتباه، نقطه عطف و تیر خلاص به پیکره آرسنال بود. توپچیها که تا آن لحظه با پرس شدید و دوندگی بیامان، ماشین هجومی پپ را از کار انداخته بودند، پس از این گل عملاً قافیه را باختند. در نیمه دوم، استرس ناشی از این گل اول باعث شد تا اورایلی بار دیگر از غفلت مدافعان استفاده کرده و تیر دوم را شلیک کند. کپا در ومبلی تنها یک توپ را از دست نداد، او امیدهای یک نسل از هواداران را که تشنه جام بودند، به حراج گذاشت.
تراژدی کپا زمانی کامل شد که دوربینهای تلویزیونی پس از سوت پایان بازی، چهره درهمکشیده و چشمان سرخ او را شکار کردند. اما در دنیای بیرحم فوتبال حرفهای، اشکهای دروازهبان هیچ جامی را به قفسه افتخارات باشگاه برنمیگرداند. این گاف تاریخی، حالا آرتتا را در برابر موج سهمگینی از انتقادات قرار داده است؛ منتقدانی که معتقدند اصرار او بر استفاده از کپا در بازیهای حذفی، بزرگترین اشتباه دوران مربیگریاش بوده است.
زخم ومبلی برای آرسنالیها تا مدتها باز خواهد ماند. آنها مسابقهای را از دست دادند که میتوانست نقطه آغاز دوران جدیدی برای باشگاه باشد، اما به جای آن، نام کپا آریسابالاگا به عنوان نماد یک شکست تلخ و فراموشنشدنی در تاریخ کلاسیکوی انگلیس ثبت شد. سیتیزنها با چهلمین جام پپ به منچستر برگشتند و آرسنال ماند و حسرت جامی که میان انگشتان لرزان یک گلر اسپانیایی ذوب شد.
