
به گزارش ورزش سه، فوتبال ایتالیا در شوک عجیبی فرو رفته است. حذف تلخ و باورنکردنی شاگردان گتوزو در ضربات پنالتی مقابل بوسنی، به معنای غیبت دوباره لاجوردیپوشان در بزرگترین رویداد فوتبالی جهان بود. در این میان، جانلوئیجی دوناروما، گلر منچسترسیتی و کاپیتان ایتالیا، که شب سختی را در ضربات پنالتی پشت سر گذاشته بود، در مقابل دوربینهای اسکای اسپورت قرار گرفت و با چهرهای برافروخته و چشمانی اشکبار، سکوتش را شکست.
دوناروما که به وضوح از فشار روزهای اخیر رنج میبرد، درباره این ناکامی بزرگ گفت: «روزهای بسیار سخت و طاقتفرسایی بود؛ نه فقط برای من، بلکه برای تمام ایتالیاییهایی که مثل ما با تمام وجود میخواستند به جام جهانی برگردند. متاسفانه موفق نشدیم و حالا مجبوریم این حقیقت تلخ را بپذیریم و به جلو نگاه کنیم. روزهای اول حتی نمیتوانستم آنچه اتفاق افتاده را هضم کنم، اما زندگی ادامه دارد و ما باید دوباره از صفر شروع کنیم تا ایتالیا را به جایگاه واقعیاش برگردانیم.»
کاپیتان ایتالیا که خود را در صف اول مقصران این فاجعه میبیند، با بغضی در گلو ادامه داد: «طبیعی است که در این لحظات احساس مسئولیت کنم و این واقعا دردناک است. اما نباید همه چیز را نابود کنیم. ما کارهای بزرگی انجام دادیم، از قهرمانی در اروپا تا ثبت رکورد بیشترین برد پیاپی. اینها نباید فراموش شود. راه سختی در پیش داریم و چهار سال تا جام جهانی بعدی مانده، اما قبل از آن مسابقات مهم دیگری هست که باید در آنها واکنش نشان دهیم.»

اما بخش جنجالی صحبتهای جیجی، مربوط به شایعه درخواست پاداش ۱۰ هزار یورویی بازیکنان پیش از بازی با بوسنی بود. او با رد قاطعانه این اخبار که آنها را توهینآمیز خواند، گفت: «شنیدن این حرفها و خواندن این کامنتها قلبم را به درد آورد. من به عنوان کاپیتان تیم، هرگز و هرگز حتی یک یورو هم از فدراسیون برای بازی در تیم ملی مطالبه نکردهام. پاداشها همیشه طبق روال فدراسیون برای صعود به تورنمنتها تعیین میشود و هیچکس تقاضای اضافهای نداشته است. بزرگترین هدیه برای ما صعود به جام جهانی بود که متاسفانه نشد، اما اینکه بگویند ما برای بازی در تیم ملی شرط مالی گذاشتیم، دروغ محض است.»
تصاویر دوناروما که در پایان بازی با دروازهبان بوسنی درگیری لفظی پیدا کرده بود و حالا با چشمانی خیس از پشیمانی و تعصب حرف میزد، به سرعت در فضای مجازی وایرال شده است. او که حالا سنگینترین بار دوران حرفهای خود را به دوش میکشد، باید چهار سال دیگر منتظر بماند تا شاید بتواند این زخم عمیق را روی پیکر فوتبال ایتالیا التیام ببخشد. 