
به گزارش "ورزش سه"، آلوارو آربلوا در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۶ با پشتوانه بیست سال حضور در رئال مادرید و به عنوان تنها رویای باقیماندهاش، روی نیمکت این تیم نشست. ژابی آلونسو پس از شکست در سوپرجام مقابل بارسلونا برکنار شده بود، تیم چهار امتیاز در لالیگا عقب بود و باشگاه به مردی از جنس خود نیاز داشت تا این شکاف را پر کند و کشتی را به مسیر برگرداند. این قرعه به نام او افتاد و از کاستیای تحت هدایتش، به چالشبرانگیزترین نیمکت جهان منتقل شد.
اما این شور و هیجان تنها دو روز دوام آورد. روز سوم او مجبور شد برای حذف از جام حذفی مقابل تیم دسته دومی آلباسته پاسخگو باشد. او مسئولیت را پذیرفت، جملهای که به ترجیعبند صحبتهایش در ادامه فصل تبدیل شد. آنچه بعد از آن آمد، یک سراب بود؛ مادریدیها در لیسبون با نتیجه ۴–۲ مقابل بنفیکا شکست خوردند و راهی پلیاف لیگ قهرمانان شدند.

آنها به بازی برگشتند و با غلبه بر منچسترسیتی به یکچهارم رسیدند. در لالیگا نیز فاصله را کمتر کردند، اما این فقط یک خطای دید بود. مسیر لیگ قهرمانان به شکلی بیرحمانه در مونیخ به پایان رسید، لالیگا از دست رفت و بارسلونا فاصله گرفت.
با نزدیک شدن به پایان فصل، تنشهای فردی مقابل آربلوا بالا گرفت. اولین جرقه با پرونده کارواخال زده شد. نیمکتنشینی او مقابل رایو وایکانو تنشها را علنی کرد و فیکس بازی کردن داوید خیمنس جوان در مستایا در حضور کارواخال و ترنت الکساندر آرنولد تازه بهبودیافته، آن را تایید کرد. عصبانیت کاپیتان در درگیریاش با پینتوس مشهود بود و گفتگوی بعدی بازیکن و مربی هیچ جزییاتی را حل نکرد و به طلاق عاطفی آنها منجر شد. کارواخال نیمکتنشین ماند و تنها زمانی فیکس شد که بیانضباطی ترنت در حضور بهموقع، درهای بازی با اتلتیکو را به رویش گشود.
رابطه با سبایوس به شکل شدیدتری قطع شد؛ هافبک تیم درخواست جلسه داد، گفتگو به درازا کشید و نتیجه آن یک اقدام انضباطی بود که آربلوا آن را نبخشید و سبایوس دیگر دعوت نشد. لیست اصطکاکها شامل کارراس, آسنسیو، آلابا و رسوایی میان والورده و چوآمنی نیز میشد؛ رختکنی که با خودخواهیهای بزرگ در حال غلیان بود.

آخرین فصل را امباپه نوشت. مدیریت کادر پزشکی با مصدومیتهای او، فصلی را که در مسیر رکوردشکنی بود خراب کرد. سفر او به ساردینیا هنگام بازی تیمش مقابل اسپانیول، صبر هواداران را لبریز کرد و برنابئو او را مقابل اوویدو سوتباران کرد.
امباپه در میکسدزون بمب خبری را منفجر کرد: «مربی به من گفت که مهاجم چهارم تیم هستم.» آربلوا پشت میکروفون متوجه شد و گفت: «من چنین جملهای نگفتهام. تا زمانی که روی این صندلی هستم، من تصمیم میگیرم چه کسی بازی کند، نامش هر چه میخواهد باشد.»
آربلوا در آستانه بازی با سویا با لحن گذشته صحبت کرد و به جنجال امباپه پایان داد: «چهار ماه پیش مربی لیگ دسته سه بودم و روزی که بروم مربی رئال مادرید بودهام که در لیگ قهرمانان مربیگری کرده است. فکر نمیکنم مربیان زیادی بتوانند چنین بگویند.» او از نتوانستن در کمک به بازیکنان ابراز ناامیدی کرد، اما در پاسخ به سوالی درباره مورینیو گفت: «به عنوان بازیکن سابق او و به ویژه به عنوان یک مادریدیستا، فکر میکنم او شماره یک است. اگر فصل آینده اینجا باشد، از بازگشتش به خانه بسیار خوشحال خواهم شد.» این تنها خداحافظی متصور از او بود؛ با سری بالا و احترام به نشان باشگاه.