
به گزارش ورزش سه، یک ضربالمثل معروف میگوید رعد و برق دو بار به یک جا نمیخورد اما داستان جام ژولریمه این ضربالمثل را را رد میکند! این جام که در سال ۱۹۳۰ برای اولین دوره جام جهانی ساخته شده و در سال ۱۹۸۳ در ریودوژانیرو به سرقت رفته بود، سفری پیچیده را طی کرد و دیگر هرگز دیده نشد. خیلیها معتقدند که پس از سرقت این جام، سارقان مجسمه آن را ذوب کردند! اولین کاپ جام جهانی، از جنس طلا با پایهای از سنگهای نیمه قیمتی؛ وزن آن ۳.۸ کیلوگرم و طول آن ۳۵ سانتیمتر بود.
با این حال اما سرقت در ریو اولین مورد در تاریخ جام ژولریمه نبود. بیستم مارس ۱۹۶۶ بود و جام قهرمانی، چهار ماه قبل از جام جهانی انگلستان، در لندن به نمایش گذاشته شده بود. جام قهرمانی تحت حفاظت برزیل، قهرمان جام جهانی ۱۹۶۲ بود که موافقت کرده بود آن را در کنار یک نمایشگاه تمبر به نمایش بگذارد.
تدابیر امنیتی شدید بود اما با این وجود جام ناپدید شد!
حداقل دو مامور امنیتی در زمان سرقت در محل نمایشگاه حضور داشتند اما چیزی ندیدند. طبق گزارش BBC در آن زمان ارزش این جام ۳۰ هزار پوند برآورد شده بود؛ با این حال ناپدید شدن این جام منجر به یک عملیات تعقیب و گریز در سراسر کشور با حضور بازرسان اسکاتلند یارد شد.
حتی شخصی که خود را جکسون معرفی میکرد، درخواست باج کرد و تهدید کرد که اگر مبلغ ۱۵ هزار پوند پرداخت نشود، آن را آب خواهد کرد!
یک افسر پلیس مخفی با کیفی پر از روزنامه که با لایهای از اسکناسهای ۵ پوندی پوشانده شده بود، به جکسون نزدیک شد.
جکسون در واقع سرباز سابق ادوارد بتچلی، ۴۶ ساله بود که هفت روز پس از سرقت، در زمان پیدا شدن جام قهرمانی، هنوز تحت بازجویی پلیس بود.

در نهایت به لطف یک سگ کوچک به نام پیکلز بود که جستجو به پایان رسید؛ او جام را در حالی که در روزنامه پیچیده شده و در باغی در یکی از محلههای حومه لندن پنهان شده بود، پیدا کرد.
این سگ به یک قهرمان جهانی تبدیل شد؛ پیکلز به خاطر این کشف پاداش و افتخارات متعددی دریافت کرد؛ از جمله یک سال غذای سگ! او در چندین برنامه تلویزیونی ظاهر شد، در یک فیلم بازی کرد و نماینده خودش را داشت اما یک سال بعد از دنیا رفت!
بتچلی برنامهریزی برای سرقت را انکار کرد و گفت که صرفا یک واسطه بوده و دزد واقعی مرد دیگری بوده است؛ به گزارش گاردین، مشخص نیست که آیا آن دزد واقعی دیگر وجود داشته یا خیر؛. بتچلی در سال ۱۹۶۹ پس از گذراندن دو سال زندان به جرم اخاذی درگذشت.

این تندیس در سال ۱۹۳۰ برای اولین دوره جام جهانی ساخته شد و پیروزی نام گرفت. در سال ۱۹۴۶ به افتخار پدر این مسابقات، نام آن به ژولریمه تغییر کرد.
اروگوئه اولین کشوری بود که این جام را دریافت کرد و پس از آن ایتالیا، قهرمان سالهای ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸، این افتخار را به دست آورد. از آنجا بود که تاریخ پر فراز و نشیب این جام آغاز شد.
در سال ۱۹۳۹، جنگ جهانی دوم آغاز شد و برای جلوگیری از تصرف مجسمه توسط نیروهای نازی، اوتورینو باراسی، معاون رئیس وقت ایتالیایی فیفا مخفیانه جام را از بانکی که در رم نگهداری میشد، خارج کرد و آن را در یک جعبه کفش زیر تخت خود گذاشت.

اما او دوباره در سال ۱۹۶۶ ناپدید شد، زمانی که در لندن دزدیده شد.
مقررات فیفا در آن زمان تصریح کرده بود که هر کشوری که سه بار قهرمان جام جهانی شود، جام را به طور دائم برای خود نگه خواهد داشت. برزیل در سال ۱۹۷۰ سومین عنوان قهرمانی خود را کسب کرد و جام را به خانه برد.
اما این دوباره در سال ۱۹۸۳ و این بار برای همیشه ناپدید شد.
این جام در اتاق جوایز فدراسیون فوتبال برزیل در ریودوژانیرو به نمایش گذاشته شده بود که توسط یک محفظه شیشهای ضد گلوله محافظت میشد و توسط یک قاب چوبی به دیوار آویزان بود اما در نهایت توسط مهاجمان شکسته شد و به سرقت رفت. با این حال یک کپی از جام در گاوصندوق نگهداری میشد؛ در حالی که اصل آن به نمایش گذاشته شده بود.
این سرقت توسط سرجیو پرالتا، نماینده اتلتیکو در فدارسیون فوتبال برزیل که اطلاعات گستردهای از ساختمان داشت، برنامهریزی و توسط دو همدستش انجام شد. چیکو باربودو و لوئیز بیگوده با غلبه بر نگهبان، ساختمان را غارت کردند و این جام را که ظاهرا توسط یک تاجر طلای آرژانتینی ذوب شده بود، به سرقت بردند.

علاوه بر ژول ریمه، سه جام دیگر هم به سرقت رفت. چهار نفر از افراد دخیل در این ماجرا در سال ۱۹۸۸ محکوم شدند اما فقط چند سال در زندان ماندند.
در حال حاضر، یک کپی از جام ژول ریمه که پس از سرقت ساخته شده است، توسط فدراسیون فوتبال برزیل در ریودوژانیرو نگهداری میشود.
جالب اینجاست که وقتی این جام برای اولین بار در لندن دزدیده شد، یکی از مشاوران فدراسیون فوتبال برزیل گفت که این یک توهین به مقدسات است که هرگز در برزیل انجام نمیشود، جایی که حتی دزدها هم به فوتبال علاقه دارند!