
به گزارش ورزش سه، اروس راماتزوتی، خواننده محبوب و جهانی ایتالیا که همواره به عشق بیپایانش به یوونتوس شهرت داشته، در مصاحبهای صریح با گازتا دلو اسپورت خاطرات تلخ و شیرین خود از تورینیها را مرور کرد. او که دلتنگ روزهای ابهت بانوی پیر است، با تمجید از کنان ییلدیز، او را وارث به حق اسطورههای باشگاه معرفی کرد.
حسرت برای زیزو و ویالی: فوتبال در لجن هم زیبا بود
راماتزوتی با یادی از ویالی فقید گفت: «جانلوکا بینظیر بود، مردی شوخطبع که خیلی زود از پیش ما رفت اما همیشه در قلب من است. هنوز یادم هست سالی که قهرمان چمپیونزلیگ شدیم، او مدام با دوربین فیلمبرداری میکرد.» او در ادامه با انتقاد از ستارههای پوشالی امروزی افزود: «هنوز وقتی یاد بازیهای دلپیرو و بقیه در زمینهای گلآلود میافتم، بدنم مورمور میشود؛ انگار بچههایی بودند که در کوچه بازی میکردند. تماشای زیدان در آن شرایط یک شاهکار بود. دیگر کسی مثل زیزو نخواهد آمد؛ ترکیبی از قدرت و مهارت خالص. آن اسطورهها را نباید با برخی بازیکنان متوسط امروزی که پولهای کلان میگیرند و فقط مایه خنده هستند، مقایسه کرد.»
کینان ییلدیز: پسر محبوبی که راه دلپیرو را میرود
وقتی صحبت به نماد فعلی یوونتوس رسید، راماتزوتی با اشتیاق از کنان ییلدیز حرف زد: «گاهی برای کنان پیام میفرستم. او پسر فوقالعادهای است. من در او همان سرسختی، پشتکار و هدفمندی الکس دلپیرو را میبینم؛ ویژگیهایی که این روزها در بازیکنان جوان کیمیا شده است.» او در ادامه با اشاره به تفاوتهای فنی این دو ستاره گفت: «استایل بازی الکس و کنان متفاوت است، اما هر دو یک عطش مشترک برای رسیدن به هدف دارند. به نظرم یوونتوس به تیمی نیاز دارد که ۱۱ بازیکن مثل ییلدیز در آن باشند.»

پیام به نسل جدید؛ تعصب فروشی نیست
صحبتهای این هنرمند یوونتوسی نشاندهنده شکاف عمیقی است که هواداران قدیمی بین نسل طلایی دهه ۹۰ و ۲۰۰۰ با بازیکنان فعلی احساس میکنند. او معتقد است ییلدیز تنها بازیکنی است که توانسته آن پل ارتباطی را دوباره بسازد و روح یووه قدیم را در زمین زنده کند. در روزهایی که فوتبال بیشتر به بیزنس تبدیل شده، راماتزوتی امیدوار است جادوی شماره ۱۰ جدید تورین، دوباره ابهت را به آلیانز برگرداند.
نبرد یوونتوس برای بازگشت به قلههای اروپا این روزها به ساقهای جوانی گره خورده که از نظر اسطورهشناسهای تورین، ژن برنده دلپیرو را در رگهایش دارد.