برای اولین بار مقابل رقیب مستقیم
بیست و نهمین لالیگا، برقآسا و سریعالسیر!
به گزارش "ورزش سه"، پیروزی مقابل سفیدپوشان مادریدی، هرچند که تنها یک امتیاز هم برای قهرمانی کافی بود، بیست و نهمین جام لالیگا را به تالار افتخارات آبیاناریها اضافه کرد. این نخستین بار است که بارسلونا در یک تقابل مستقیم با رقیب دیرینهاش قهرمانی خود را قطعی میکند؛ اتفاقی که باعث فوران شور و شادی میان بازیکنان، کادر فنی و هواداران در اسپاتیفای نوکمپ شد.
فارغ از جذابیتهای تقابل مستقیم، بارسلونا شایستهترین قهرمان لالیگا بود. تیم تحت هدایت فلیک ریتمی را در پیش گرفت که برای رقبا غیرقابل دسترس بود و آنها با گذشت زمان، یکی پس از دیگری از کورس عقب ماندند.
در نیمه راه مسابقات، اتلتیکو مادرید و ویارئال از دور رقابت خارج شده بودند و رئال مادرید نیز هرچند زمان بیشتری مقاومت کرد، اما در نهایت مقابل فشار نهایی بارسا تسلیم شد و اکنون با ۱۴ امتیاز اختلاف در رده بعدی قرار دارد.
قدرت تهاجمی
تیم فلیک موفقیت خود را بار دیگر بر پایه توانایی تهاجمی فوقالعادهاش بنا کرد. بارسلونا به جای وابستگی به خلاقیتهای فردی، در گلزنی به صورت تیمی درخشید؛ به طوری که تا اینجای فصل، ۶ بازیکن در تمامی رقابتها از مرز ۱۰ گل عبور کردهاند که نشاندهنده یک سیستم هجومی چندبعدی و مهارناپذیر است.
فصل درخشان یامال
در بخش انفرادی، این فصل یک نام ویژه داشت: لامین یامال. این ستاره جوان تعیینکنندهترین بازیکن مسابقات بود و فصلی استثنایی را پشت سر گذاشت. تأثیر او در نیمفصل دوم مسابقات بسیار حیاتی بود؛ جایی که او در لحظات دشوار و در غیاب مهرههای کلیدی مانند پدری و رافینیا، رهبری تیم را بر عهده گرفت.
یکی دیگر از ستارههای این موفقیت، خوان گارسیا بود. این دروازهبان که در مسیر مستقیم کسب جایزه زامورا قرار دارد، با ثبات و اطمینان در درون دروازه ظاهر شد و کاملاً پاسخ اعتماد مدیریت ورزشی باشگاه را داد.
تأثیر تفکرات فلیک
در سطح تاکتیکی، عملکرد هانسی فلیک تعیینکننده بود. او به خوبی توانست تیم را با شرایط مختلف فصل وفق دهد و عملکرد بازیکنانی نظیر اریک گارسیا را که در چندین پست مختلف به کار گرفته شد، ارتقا بخشد. همچنین اضافه شدن بازیکنانی مانند کانسلو اجازه داد تا افت مقطعی بالده و کنده جبران شود و چرخش بازیکنان در خط حمله با حضور راشفورد و فران تورس، سطح رقابت تیم را در بالاترین حد ممکن حفظ کرد.
